Καλημέρα σας

Θα μπορούσαμε να ζήσουμε δηλώνοντας… πρόβατα – κι μην έχουμε – και να λέμε πως είμαστε αγρότες και… στυλοβάτες του πρωτογενούς τομέα – κι ας μην είμαστε.

Με τέτοια ωραία, βαρύγδουπα, φανταχτερά, μα… αποδοτικά, κάνανε κάποιοι στην Κρήτη, στη Θεσσαλία και αλλού υποθέτω περιουσία που δεν… χωράει ούτε στο πόθεν έσχες, όπως αποκαλύπτεται τώρα…

Οι μετρήσεις και η αρνητική δημοσιότητα

Περιμένω με ενδιαφέρον το νέο γύρο των δημοσκοπήσεων.

Τις μετρήσεις δηλαδή που θα καταγράψουν την επίδραση στην κοινή γνώμη των υποθέσεων στις οποίες εμπλέκονται στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αλλά και των καταγγελιών σε βάρος της Ζωής Κωνσταντοπούλου από πρώην εργαζόμενους στην Πλεύση Ελευθερίας.

Το παράδοξο λοιπόν στο πολιτικό σκηνικό της χώρας είναι ότι ενίοτε, περισσότερη αρνητική δημοσιότητα παράγουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, παρά η κυβέρνηση.

Παράγει φυσικά και η κυβέρνηση αρνητική δημοσιότητα, αλλά είναι εξίσου παράδοξο ότι τα… καταφέρνει μόνη της, χωρίς να συνδράμει η αντιπολίτευση, καθότι αυτή απασχολείται (και απασχολεί με) τα δικά της.

Το διπλό μέτωπο Μητσοτάκη ως τις εκλογές

Το μεγάλο άγχος του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι να πιάσει το 30%. Εξαιρετικά δύσκολο με βάση τα σημερινά δεδομένα, οφείλω να πω.

Ένα 28% μοιάζει εφικτό εφόσον δεν του προκύψουν τίποτα αναπάντεχες ιστορίες, αλλά από κει και πάνω είναι αγκομαχητό.

Γι’ αυτό και εξετάζει να ανοίξει – για τα καλά όμως και όχι… μουσαντένια – δύο μέτωπα που του κάνουν κακό μέχρι τώρα:

Το ένα με τα σούπερ μάρκετ που πλήττουν την κυβέρνηση με την ακρίβεια. Και το άλλο με τις τράπεζες, που λειτουργούν εν πολλοίς αρνητικά για την αγορά.

Χωρίς πραγματική προσπάθεια και πραγματικό αποτέλεσμα με την ακρίβεια, αυτό το 30% δύσκολα θα επιτευχθεί με… επιδόματα και ιστορίες για σταθερότητα.

Τα golden boys «θυσία» στις κάλπες;

Από την άλλη, βλέπω ότι οι τράπεζες με τα golden boys έχουν πάρει… αέρα και αρχίζουν και μοιράζουν μπόνους και μερίσματα λίγο πάνω από το… ανεκτό (ας το πούμε έτσι, ευγενικά) όριο. Και επίσης ρυθμίζουν ποιος θα επιβιώσει και ποιος όχι στην αγορά.

Αλλά δεν έχει σημασία που τα βλέπω εγώ αυτά – άλλωστε ως Κάλχας δεν μπορώ να δω και πολλά.

Το θέμα είναι ότι τα βλέπει η κυβέρνηση. Και ακόμα μεγαλύτερη σημασία έχει ότι τα βλέπει και ο ίδιος ο Μητσοτάκης. Και διαισθάνομαι ότι δεν τα βλέπει με καλό μάτι. Το αντίθετο.

Να το πω αλλιώς επειδή είναι γιάπηδες τα… παιδιά και δεν καταλαβαίνουν παρά μόνο από αριθμούς: Ο Μητσοτάκης δεν θα δεχθεί να χάσει τον εκλογικό του στόχο (πρωθυπουργός ξανά), επειδή τα golden boys καθορίζουν (καταστρέφουν) την πραγματική οικονομία, απομυζώντας και τα πουγκιά…

Το καταθέτω απλά…

Ο Τσίπρας, μία υπέρβαση και ο ΣΥΡΙΖΑ

Δεν πρόλαβα να γράψω την Πέμπτη ότι ο Αλέξης Τσίπρας σχεδιάζει να κάνει τις ανακοινώσεις για το νέο κόμμα τον Σεπτέμβριο και μου ήρθαν πολλές αντιδράσεις από διάφορους της πολιτικής πιάτσας, με το ερώτημα αν τελικά θα επιχειρήσει την κίνηση ή θα υπαναχωρήσει.

Προφανώς βλέπει κι αυτός ότι τα γκάλοπ δεν είναι γενναιόδωρα. Αλλά πρέπει πλέον κάτι να κάνει, είναι πλέον αργά να κατέβει από το… βουνό!

Εκτός κι αν θέλει να τα επανεξετάσει όλα μέχρι τον Σεπτέμβριο. Και τότε επιχειρήσει κάποια υπέρβαση. Που θα αιφνιδιάσει τους πάντες – κρατήστε το αυτό.

• Πάντως, αν εμφανιστεί κόμμα Τσίπρα τελικά, δεν πρόκειται να ξεπεράσει εύκολα (μάλλον δύσκολα θα έλεγα) το όριο του 12%, άντε 13%. Και επίσης αυτή η εμφάνιση καταστρέφει τον ΣΥΡΙΖΑ, ήτοι, πιθανότατα τον πετάει εκτός Βουλής. Όπερ σημαίνει ότι έτσι όπως το πάνε, χάνουν και οι δύο με βάση τα σημερινές συνθήκες και τις σχέσεις τους. Δεν ξέρω τι ακριβώς πρέπει να κάνουν, αλλά μήπως να το ξαναδούν λοιπόν όλο το έργο;

Η επίδραση της Καρυστιανού

Να σας πω και τούτο με βάση τις τάσεις που διαμορφώνονται: Η Μαρία Καρυστιανού μπήκε σε τροχιά φθοράς μετά τις περίεργες δηλώσεις που την κατατάσσουν ευθέως στα δεξιά του δεξιού πολιτικού φάσματος, αλλά παραμένει εκ των φαβορί για τη δεύτερη θέση – δεν ξέρω για πόσο αλλά είναι στο παιχνίδι αυτό.

Το θέμα είναι πως η εμφάνισή της αποδυναμώνει, όχι μόνο τη Νίκη, αλλά σαφώς και Βελόπουλο και Κωνσταντοπούλου, αλλά όχι την… Λατινοπούλου. Και τούτο διότι η ευρωβουλευτής «μιλάει» σε πιο «συστημικά» κοινά της υπερδεξιάς.

Το ΙΕΛΚΑ ψωνίζει αλλού

Κάπου ανάμεσα στα ράφια των σούπερ μάρκετ και στα excel των ινστιτούτων, η πραγματικότητα χάνεται. Γιατί αλλιώς δύσκολα εξηγείται πώς, την ώρα που τα ταμεία «χτυπούν» ολοένα και πιο βαριά, κάποιοι …ανακαλύπτουν ότι το ελληνικό καλάθι είναι από τα φθηνότερα, λέει, της Ευρώπης. Ίσως τελικά το ΙΕΛΚΑ να ψωνίζει αλλού. Ή σε άλλη χώρα.

Το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι μόνο με τις μελέτες. Είναι και με το timing. Όταν η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει πληθωρισμό τροφίμων στο 4,5% και το μοσχάρι καλπάζει με αυξήσεις άνω του 25%, το να παρουσιάζεις την αγορά ως σχεδόν… παράδεισο τιμών μοιάζει τουλάχιστον άστοχο. Εκτός αν στόχος είναι να στηριχθεί επικοινωνιακά το αφήγημα ότι «δεν υπάρχει πρόβλημα, απλώς γκρινιάζουμε».

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έρχεται και η Καθαρά Δευτέρα με λαγάνα πολυτελείας και θαλασσινά για λίγους. Όχι επειδή δεν υπάρχουν προϊόντα, αλλά επειδή δεν υπάρχουν αντοχές. Γιατί το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πόσο κοστίζει το καλάθι, αλλά ποιος μπορεί να το σηκώσει.

Εκεί οι αριθμοί σιωπούν. Μισθοί και συντάξεις χαμηλοί, αυξήσεις κατώτερες του πληθωρισμού και ένα κοινωνικό στρώμα που ακούει για «φθηνή Ελλάδα» και αναρωτιέται αν ζει στο ίδιο έργο με τους συντάκτες των ερευνών. Ίσως, τελικά, το πρόβλημα να μην είναι η ακρίβεια. Αλλά η απόσταση από το ταμείο.

Διαβάστε επίσης:

Τα ιστορικά ντοκουμέντα ενώνουν, οι τελικές αποφάσεις του Τσίπρα, η πρεμιέρα του Μητσοτάκη, η πληγή της Χατζηδάκη και η τύχη της Aegean

Ο Σαμαράς, η δεξιά πίεση στη ΝΔ, ο Βελόπουλος και οι… Βελοπουλικοί, το αντιδεξιό μπλοκ μεγαλώνει στο ΠΑΣΟΚ, ο Τσίπρας και οι παλιοί γνωστοί   

Το σκηνικό των εκλογών, ο Χριστοδουλάκης στηρίζει Παναγόπουλο και ο Παρασκευαΐδης αναζητά στέγη, Κουρέτας και Χαρδαλιάς ενοχλούν τους κομματάρχες