Η πράσινη μετάβαση το 2026, από ένα φιλόδοξο όραμα για τη σωτηρία του πλανήτη, έχει εξελιχθεί στον κύριο τροφοδότη του «ενεργειακού πληθωρισμού», εξανεμίζοντας το διαθέσιμο εισόδημα των ευρωπαϊκών νοικοκυριών. Ενώ η Ελλάδα κατέχει πλέον την 7η θέση παγκοσμίως στη συμμετοχή ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα, οι πολίτες διαπιστώνουν με απόγνωση ότι η αφθονία ήλιου και ανέμου δεν μεταφράζεται σε φθηνούς λογαριασμούς. Αντιθέτως, το κόστος της «αποανθρακοποίησης» φαίνεται να «τρώει» τις οικονομίες μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Σύμφωνα με τα οικονομικά στοιχεία του πρώτου τριμήνου του 2026, οι δαπάνες για την πράσινη μετάβαση έχουν αυξήσει το κόστος του ρεύματος κατά 28% σε σχέση με το 2022. Οι κρυφές χρεώσεις για την ενίσχυση των δικτύων και οι επιδοτήσεις για τις νέες μονάδες ΑΠΕ απορροφούν πλέον το 15% των συνολικών εσόδων των παρόχων, κόστος που μετακυλίεται αυτούσιο στον τελικό καταναλωτή. Η ενεργειακή φτώχεια πλήττει πλέον το 35% των ελληνικών νοικοκυριών, τα οποία αδυνατούν να καλύψουν το κόστος θέρμανσης και ψύξης, παρά τη σταθερή πτώση της τιμής του φυσικού αερίου διεθνώς.

Η οικονομική αιμορραγία εντείνεται από το τεράστιο κόστος των «πράσινων» επενδύσεων. Οι ελληνικές επιχειρήσεις έχουν αναγκαστεί να δαπανήσουν πάνω από 4 δισεκατομμύρια ευρώ για την ενεργειακή τους αναβάθμιση, κόστος που έχει οδηγήσει σε αύξηση των τιμών των προϊόντων κατά 8% μεσοσταθμικά. Την ίδια στιγμή, οι κρατικές επιδοτήσεις, που χρηματοδοτούνται από τη φορολογία των πολιτών, κατευθύνονται σε μεγάλα επιχειρηματικά σχήματα, δημιουργώντας μια αίσθηση κοινωνικής αδικίας. Το 48% των πολιτών δηλώνει σε πρόσφατη έρευνα ότι η πράσινη ανάπτυξη εξυπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων εις βάρος των πολλών.

Το παράδοξο είναι μετρήσιμο: ενώ η οριακή τιμή συστήματος μηδενίζεται συχνά τις ώρες υψηλής παραγωγής ΑΠΕ, οι χρεώσεις δικτύου και οι «πράσινοι» φόροι παραμένουν σταθερά υψηλοί για να καλύψουν το κόστος αποθήκευσης και την αστάθεια του συστήματος. Η κοινωνική συνοχή δοκιμάζεται, καθώς η πράσινη μετάβαση απαιτεί θυσίες που η μεσαία τάξη δεν μπορεί πλέον να υποστηρίξει. Χωρίς μια ριζική αναθεώρηση του μοντέλου τιμολόγησης που να θέτει τον άνθρωπο πάνω από τους κλιματικούς στόχους, η οικολογική συνείδηση θα ηττηθεί από την οικονομική επιβίωση. Ο «παράς» των κοινωνιών δεν μπορεί να είναι το καύσιμο για μια μετάβαση που αφήνει τους πολίτες στο σκοτάδι.

Διαβάστε επίσης:

«Κολλημένοι» στο «φλερτ» Φάμελλος – Χαρίτσης εν αναμονή Τσίπρα

Μητσοτάκης ή… «ακυβέρνητο καράβι» – Επικοινωνιακή στρατηγική διλημμάτων με το βλέμμα στα άλυτα προβλήματα

Τσίπρας: Ο «οδικός χάρτης» για το νέο κόμμα – Πότε είναι πιο πιθανές οι ανακοινώσεις