Πώς σχηματίζεται η ομίχλη, πότε είναι σωστό και επιβάλλεται να χρησιμοποιείς τα ειδικά φώτα βάση του πεδίου ορατότητας και γιατί υπάρχει διαχωρισμός  ανάμεσα στα μπροστά και στα πίσω

Η ομίχλη είναι από εκείνα τα φαινόμενα που στην Ελλάδα εμφανίζονται «κατά τόπους» αλλά, υπό τις σωστές συνθήκες -ειδικά την άνοιξη- μπορούν να σκεπάσουν μεγάλες περιοχές. Αυτό που βλέπουμε ως ομίχλη είναι ένα νέφος από μικροσκοπικά σταγονίδια νερού. Επειδή είναι τόσο μικρά και ελαφριά, κατεβαίνουν πολύ αργά προς το έδαφος και με την παραμικρή κίνηση του αέρα παραμένουν αιωρούμενα χαμηλά, εκεί ακριβώς όπου κινούμαστε εμείς.

Όσο πυκνώνει αυτό το «σύννεφο» σταγονιδίων, τόσο πέφτει και η ορατότητα. Σε ορισμένες περιπτώσεις ο κορεσμός γίνεται τόσο έντονος, ώστε το τοπίο «σβήνει» κυριολεκτικά από το οπτικό μας πεδίο, ακόμη και σε πολύ μικρές αποστάσεις. Όταν η ορατότητα πέσει κάτω από τα 50 μέτρα, μιλάμε για πυκνή ομίχλη και εκεί αλλάζει η λογική της οδήγησης. Δεν είναι μόνο ότι ο οπτικός ορίζοντας περιορίζεται. Είναι και ότι τα σχήματα των άλλων οχημάτων γίνονται ασαφή, ενώ εξαφανίζονται τα σημεία αναφοράς (διαγραμμίσεις, άκρες δρόμου, πινακίδες, φώτα) που βοηθούν τον εγκέφαλο να «υπολογίζει» χώρο, απόσταση και ταχύτητα.

Γιατί τα κανονικά φώτα δεν «δουλεύουν» στην ομίχλη

Σε πυκνή ομίχλη, τα συνηθισμένα φώτα –ακόμη κι αν ανάψεις μεγάλη σκάλα– δεν βοηθούν όσο νομίζεις. Αντίθετα, συχνά κάνουν τα πράγματα χειρότερα. Το φως διαχέεται και ανακλάται στα σταγονίδια, δημιουργώντας ένα λευκό πέπλο μπροστά σου, σαν να οδηγείς προς έναν φωτισμένο τοίχο. Το αποτέλεσμα είναι να κουράζεσαι περισσότερο, να χάνεις αντίληψη βάθους και να μειώνεται ακόμη περισσότερο η ορατότητα.

Πότε ανάβω πίσω φως ομίχλης

Το πίσω φως ομίχλης δεν έχει σκοπό να σου φωτίσει τον δρόμο. Προφανώς. Ο ρόλος του είναι να γίνεις ορατός στους άλλους οδηγούς πίσω από εσένα αλλά και εσύ να χρησιμοποιήσεις το φως ομίχλης του προπορευόμενου οχήματος ως «οδηγό». Και αυτό είναι κρίσιμο, γιατί το πιο συχνό και πιο επικίνδυνο σενάριο σε ομίχλη είναι τα ατυχήματα τύπου καραμπόλας, όπου ο οδηγός ενός οχήματος δεν βλέπει έγκαιρα το προπορευόμενο, φρενάρει αργά και η αλυσιδωτή σύγκρουση ξεκινά.

Άρα, το πίσω φως ομίχλης το χρησιμοποιείς όταν:

• η ορατότητα έχει πέσει πολύ χαμηλά (τυπικά μιλάμε για «πολύ περιορισμένη ορατότητα» όταν δεν διακρίνεις καθαρά οχήματα σε σχετικά μικρή απόσταση, κάτω από τα 50 μέτρα)
• σε αυτοκινητόδρομο/ταχεία κυκλοφορία, όπου η πιθανότητα σύγκρουσης από πίσω είναι μεγαλύτερη
• όταν χρειάζεται να ξεχωρίζεις ξεκάθαρα μέσα στο πέπλο της ομίχλης και όχι απλώς  όταν «ψιλοβρέχει» ή έχει μια ελαφριά υγρασία.

Το βασικό: μόλις βελτιωθεί η ορατότητα, το σβήνεις. Το πίσω φως ομίχλης είναι πολύ ισχυρό και σε κανονικές συνθήκες τυφλώνει/ενοχλεί όσους ακολουθούν, δημιουργώντας επικίνδυνη κούραση και λάθος εκτιμήσεις αποστάσεων.

Και τα εμπρός φώτα ομίχλης;

Τα εμπρός φώτα ομίχλης (όπου υπάρχουν) είναι συνήθως χαμηλά τοποθετημένα στον προφυλακτήρα, ώστε η δέσμη να πέφτει χαμηλά και σε μεγάλο εύρος. Στόχος δεν είναι να «τρυπήσει» την ομίχλη σαν προβολέας, αλλά να φωτίσει τον δρόμο χωρίς να αντανακλά πίσω προς τα μάτια σου.

Η λογική τους είναι απλή: προσφέρουν σημεία αναφοράς. Δηλαδή:

• τις άκρες του δρόμου,
• τις διαγραμμίσεις,
• και μια πιο καθαρή εικόνα του «πού πατάς» σε πολύ περιορισμένη ορατότητα.

Σε αρκετές περιπτώσεις έχουν και πιο «θερμό» φως, γιατί αυτό μπορεί να είναι πιο ξεκούραστο και πιο χρήσιμο μέσα στο λευκό πέπλο.

Τι πρόστιμο πληρώνω για λάθος χρήση

Η άσκοπη χρήση των φώτων ομίχλης δεν είναι απλώς κακή συνήθεια είναι και παράβαση. Αν τα χρησιμοποιείς χωρίς να υπάρχει πραγματική ανάγκη, προβλέπεται διοικητικό πρόστιμο 80 ευρώ.

Οδήγηση σε ομίχλη: το σημαντικότερο είναι η απόφαση

Αν βρεθείς σε ομίχλη, η σωστή αντίδραση είναι «βαρετή» αλλά σωτήρια: κόβεις ταχύτητα πολύ περισσότερο απ’ όσο νομίζεις ότι χρειάζεται, κρατάς μεγάλες αποστάσεις και αποφεύγεις απότομες κινήσεις. Κι αν νιώθεις ότι δεν έχεις άνεση, το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να αναζητήσεις ασφαλές σημείο για στάση.

Εδώ θέλει προσοχή: ποτέ στάση στην άκρη του δρόμου με αλάρμ. Σε πυκνή ομίχλη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα ο επόμενος οδηγός να μη δει εγκαίρως ούτε το αυτοκίνητο ούτε τα αλάρμ, ειδικά αν κινείται με μεγαλύτερη ταχύτητα απ’ όσο επιτρέπει η ορατότητα. Αν χρειαστεί να σταματήσεις, προτίμησε χώρο που σε «βγάζει» πραγματικά εκτός πορείας κυκλοφορίας, με όσο το δυνατόν περισσότερη ασφάλεια.

Τι κρατάμε

• Η ομίχλη είναι σταγονίδια νερού κοντά στο έδαφος, όχι υδρατμοί.
• Κάτω από 50 μέτρα ορατότητα θεωρείται πυκνή και γίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνη.
• Η μεγάλη σκάλα στην ομίχλη συχνά χειροτερεύει την ορατότητα λόγω ανάκλασης/διάχυσης.
• Το πίσω φως ομίχλης ανάβει για να σε βλέπουν από πίσω και σβήνει μόλις «ανοίξει» η ορατότητα.
• Για άσκοπη χρήση προβλέπεται πρόστιμο 80€, ενώ ποτέ δεν σταματάμε στην άκρη με αλάρμ σε πυκνή ομίχλη.

Πηγή: autotypos.gr

Διαβάστε επίσης:

Δοκιμασία 1.000 χιλιομέτρων για το Geely Starray EM-i στον Αρκτικό Κύκλο (videos)

Η πραγματική κατανάλωση καυσίμου ενός plug in υβριδικού είναι αρκετά μεγαλύτερη από την εργοστασιακή, σύμφωνα με έρευνα

Η Ford παραμένει ο τρίτος πιο επιτυχημένος κατασκευαστής κινητήρων στην ιστορία της F1

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.