Τα κύτταρα μπορούν να επιβιώσουν στο σώμα για τουλάχιστον τρεις μήνες, παράγοντας αρκετή ινσουλίνη για τον έλεγχο των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, σύμφωνα με έρευνα. Οι περισσότεροι ασθενείς με διαβήτη πρέπει να παρακολουθούν προσεκτικά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους. Για το λόγο αυτό κάνουν ενέσεις ινσουλίνης πολλές φορές την ημέρα προκειμένου να κρατούν το σάκχαρο σε χαμηλά επίπεδα.

Ως πιθανή εναλλακτική λύση σε αυτές τις ενέσεις, οι ερευνητές του MIT αναπτύσσουν μια εμφυτεύσιμη συσκευή που περιέχει κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη.

Η συσκευή περιβάλλει τα κύτταρα, προστατεύοντάς τα από την ανοσολογική απόρριψη και φέρει μια ενσωματωμένη γεννήτρια οξυγόνου για να τα διατηρεί υγιή.

Αυτή η συσκευή, ελπίζουν οι ερευνητές, θα μπορούσε να προσφέρει έναν τρόπο για την επίτευξη μακροπρόθεσμου ελέγχου του διαβήτη τύπου 1.

Σε μια νέα μελέτη, έδειξαν ότι αυτά τα ενθυλακωμένα κύτταρα νησίδων του παγκρέατος μπορούσαν να επιβιώσουν στο σώμα για τουλάχιστον 90 ημέρες. Σε ποντίκια που έλαβαν τα εμφυτεύματα, τα κύτταρα παρέμειναν λειτουργικά και παρήγαγαν αρκετή ινσουλίνη για να ελέγχουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα των ζώων.

«Η θεραπεία με κύτταρα νησίδων μπορεί να αποτελέσει μια μετασχηματιστική θεραπεία για τους ασθενείς. Ωστόσο, οι τρέχουσες μέθοδοι απαιτούν επίσης ανοσοκαταστολή, η οποία για ορισμένους ανθρώπους μπορεί να είναι πραγματικά εξουθενωτική», λέει ο Daniel Anderson, καθηγητής στο Τμήμα Χημικής Μηχανικής του MIT και μέλος του Ινστιτούτου Koch για την Ολοκληρωμένη Έρευνα για τον Καρκίνο και του Ινστιτούτου Ιατρικής Μηχανικής και Επιστήμης του MIT. «Στόχος μας είναι να βρούμε έναν τρόπο να δώσουμε στους ασθενείς το όφελος της κυτταρικής θεραπείας χωρίς την ανάγκη ανοσοκαταστολής».

Ο Άντερσον είναι ο κύριος συγγραφέας της μελέτης, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Device . Ο πρώην ερευνητής του MIT Σιντάρθ Κρισνάν, επίκουρος καθηγητής ηλεκτρολογίας στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, και ο πρώην μεταδιδακτορικός ερευνητής του MIT Μάθιου Μπότσενεκ είναι οι κύριοι συγγραφείς της εργασίας. Ο Ρόμπερτ Λάνγκερ, καθηγητής του Ινστιτούτου Ντέιβιντ Χ. Κοχ στο MIT, είναι επίσης συν-συγγραφέας.

Ινσουλίνη κατ’ απαίτηση

Η μεταμόσχευση νησιδιακών κυττάρων έχει ήδη χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για τη θεραπεία του διαβήτη σε ασθενείς. Αυτά τα νησιδιακά κύτταρα προέρχονται συνήθως από ανθρώπινα πτώματα ή, πιο πρόσφατα, μπορούν να δημιουργηθούν από βλαστοκύτταρα. Και στις δύο περιπτώσεις, οι ασθενείς πρέπει να λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν το ανοσοποιητικό τους σύστημα να απορρίψει τα μεταμοσχευμένα κύτταρα.

Ένας άλλος τρόπος για την πρόληψη της ανοσολογικής απόρριψης είναι η ενθυλάκωση των κυττάρων σε μια προστατευτική συσκευή. Ωστόσο, αυτό εγείρει νέες προκλήσεις, καθώς η επικάλυψη που περιβάλλει τα κύτταρα μπορεί να τα εμποδίσει να λαμβάνουν αρκετό οξυγόνο.

Σε μια μελέτη του 2023, ο Άντερσον και οι συνάδελφοί του ανέφεραν μια συσκευή ενθυλάκωσης νησίδων που φέρει επίσης μια ενσωματωμένη γεννήτρια οξυγόνου.

Αυτή η γεννήτρια αποτελείται από μια μεμβράνη ανταλλαγής πρωτονίων που μπορεί να διασπάσει τους υδρατμούς (που βρίσκονται σε αφθονία στο σώμα) σε υδρογόνο και οξυγόνο. Το υδρογόνο διαχέεται ακίνδυνα, ενώ το οξυγόνο εισέρχεται σε έναν θάλαμο αποθήκευσης που τροφοδοτεί τα κύτταρα των νησίδων μέσω μιας λεπτής, διαπερατής από το οξυγόνο μεμβράνης.

 Τα ευρήματα

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα κύτταρα που ήταν ενθυλακωμένα μέσα σε αυτή τη συσκευή μπορούσαν να παράγουν ινσουλίνη για έως και ένα μήνα μετά την εμφύτευσή τους σε ποντίκια.

«Ένας μήνας είναι ένα καλό χρονικό πλαίσιο, καθώς δείχνει βασική απόδειξη της ιδέας. Αλλά από μεταφραστικής άποψης, είναι σημαντικό να δείξετε ότι μπορείτε να φτάσετε αρκετά περισσότερο από αυτό», λέει ο Κρισνάν.

Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές αύξησαν τη διάρκεια ζωής των συσκευών κάνοντάς τες περισσότερο αδιάβροχες και πιο ανθεκτικές στις ρωγμές. Βελτίωσαν επίσης τα ηλεκτρονικά της συσκευής για να παρέχουν περισσότερη ισχύ στη γεννήτρια οξυγόνου. Το εμφύτευμα τροφοδοτείται ασύρματα από μια εξωτερική κεραία τοποθετημένη στο δέρμα, η οποία μεταφέρει ενέργεια στη συσκευή. Βελτιστοποιώντας τα κυκλώματα, οι ερευνητές μπόρεσαν να αυξήσουν την ποσότητα ισχύος που φτάνει στο σύστημα παραγωγής οξυγόνου.

Η πρόσθετη ισχύς επέτρεψε στη συσκευή να παράγει περισσότερο οξυγόνο, βοηθώντας τα ενθυλακωμένα κύτταρα να επιβιώσουν και να λειτουργήσουν πιο αποτελεσματικά.

Ως αποτέλεσμα, τα κύτταρα ήταν σε θέση να παράγουν πολύ περισσότερη ινσουλίνη με την πάροδο του χρόνου.

Πηγή: lifescience.net

Διαβάστε επίσης

«Συγκινήθηκα για το προσωπικό του ΕΣΥ»: Η ανάρτηση του Άδωνι Γεωργιάδη για την εμπειρία ασθενούς στο ΚΑΤ

Πόσες ώρες ύπνου και άσκησης χρειαζόμαστε για να μειώσουμε τις πιθανότητες μελλοντικής άνοιας και Αλτσχάιμερ

Έξυπνο εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης εντοπίζει την καρδιακή ανεπάρκεια 5 χρόνια πριν από την εμφάνισή της- Έλληνας ο επιστήμονας που ηγείται της έρευνας

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.