Παρατηρώντας τη μόνη δημοσκόπηση (Interview) μέχρι την Τετάρτη το μεσημέρι που είχε μετρήσει το ανύπαρκτο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, το πρώτο ερώτημα είναι πώς γίνεται να μετριέται ένα κόμμα που δεν υπάρχει ούτε ως οργανισμός ούτε ως όνομα.

Δεν θα το απαντήσουμε, διότι ούτε η ένωση των δημοσκόπων το έκανε.

Από εκεί και πέρα όμως μπορούμε να αναρωτηθούμε πώς και γιατί – αφού η δεοντολογία έτσι κι αλλιώς πήγε για βρούβες – δεν μετρήθηκε το κόμμα του Τσίπρα. Κι αυτό… ανύπαρκτο είναι, όσο και της Καρυστιανού. Γιατί να μην ξέρουμε τι παίρνει;

Πάντως, πριν ακόμα εμφανιστεί, η Καρυστιανού παίρνει (στην εν λόγω έρευνα) 7,9% στην πρόθεση ψήφου και την τρίτη θέση, πίσω από το ΠΑΣΟΚ κατά 5,6%. Δεν θα λέγαμε ότι είναι αξιοζήλευτο για μια σειρά από λόγους.

● Κατ’ αρχάς επειδή δεν έχει καμιά σχέση με τις μπουρδολογίες περί δεύτερης θέσης που διακινήθηκαν το προηγούμενο διάστημα – εμείς πάντως ουδέποτε… τσιμπήσαμε.

● Έπειτα επειδή συνήθως το ποσοστό της πρώτης δημοσκοπικής εμφάνισης συνήθως συρρικνώνεται στον δρόμο προς την κάλπη.

● Και, τέλος, επειδή η προσθήκη του κόμματος του Τσίπρα μάλλον εναντίον της Καρυστιανού θα λειτουργήσει.

Πέραν αυτών, όμως, φαίνεται ότι η Καρυστιανού επωφελείται από δυνητικές ψήφους που χάνουν η Πλεύση Ελευθερίας, η Ελληνική Λύση και άλλα «αντισυστημικά» κόμματα – η Νίκη σχεδόν εξαφανίζεται.

Το στοιχείο αυτό δικαιώνει την πάγια άποψή μας ότι η προσθαφαίρεση κομμάτων στον χώρο του υποτιθέμενου «αντισυστημισμού» λειτουργεί απλώς αναδιανεμητικά στο εσωτερικό του χωρίς να προσθέτει ή να αφαιρεί κάτι σημαντικό στο σύνολο.

Δικαιώνει επίσης τη σταθερή διαπίστωσή μας ότι η υποτιθέμενη «αντισυστημικότητα» δεν μπορεί να θρέψει και να «χορτάσει» ταυτόχρονα πολλούς για πολύ καιρό – και πιθανότατα η «τροφή» θα μειωθεί μέχρι να στηθούν οι κάλπες.

Εάν μάλιστα απομειωθεί η δημοσκοπική επίδοση της Ν.Δ. και προκύψει σοβαρή ανασφάλεια για τη δυνατότητα διακυβέρνησης της χώρας, δεν αποκλείεται να δούμε ισχυρότερη τάση για αναζήτηση μιας κυβερνητικής λύσης και μείωση της προσφυγής στην ψήφο διαμαρτυρίας.

Σε αυτήν την περίπτωση θα φανεί το δίκαιο της άποψης του Βενιζέλου ότι είναι προτεραιότητα η χώρα «να καταστεί διακυβερνήσιμη».

Μια φράση που διαστρεβλώθηκε βάναυσα τόσο στο πλαίσιο της κόντρας του με την κυβέρνηση όσο και λόγω της ασχετοσύνης ή της κομματικής προπέτειας πολλών απ’ αυτούς που ανέλαβαν να την ερμηνεύσουν…

Διαβάστε επίσης:

Πρέπει να ανοίξει τώρα ο διάλογος για τους ιδίους πόρους στην Ευρώπη

Ο πυρήνας μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής πραγματικότητας

Αξιοκρατία και ήθος στην πολιτική και το κράτος

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.