«Οι Στρατηγικές του Έρωτα», του Τζόρτζ Φάρκιουαρ, σε σκηνοθεσία Τάσου Πυργιέρη, παίζονται στο Θέατρο Θησείον από τις 17 Απριλίου. Με αυτή την αφορμή, ο ταλαντούχος σκηνοθέτης μίλησε στο topontiki.gr.

Σχετικά με το έργο, που γράφτηκε το 1707, είναι μία από τις πιο απολαυστικές, τολμηρές και ξεκαρδιστικές κωμωδίες που γράφτηκαν ποτέ στην αγγλική γλώσσα· είναι μια κωμωδία παρεξηγήσεων, μεταμφιέσεων και ερωτικών παιχνιδιών. Όσο για την υπόθεση, εδώ δύο φίλοι, χωρίς χρήματα αλλά με περίσσευμα φαντασίας και γοητείας, καταφθάνουν σε ένα αγγλικό χωριό, αποφασισμένοι να επιβιώσουν μέσω ενός παιχνιδιού μεταμφιέσεων, ψεύτικων ταυτοτήτων και ερωτικών στρατηγικών. Γύρω τους ξεδιπλώνεται ένας κόσμος γεμάτος παρεξηγήσεις, μυστικά ραντεβού και παράνομες επιθυμίες. Όλοι υποδύονται ρόλους, όλοι κρύβουν κάτι, όλοι διεκδικούν κάτι περισσότερο από αυτό που τους αναλογεί. Η παράσταση κινείται ανάμεσα στην κομψότητα και την ανατροπή, στην ιστορική ατμόσφαιρα και στη σύγχρονη ματιά, δημιουργώντας έναν ζωντανό, απολαυστικό και άμεσο διάλογο με το σημερινό κοινό. Είναι μια εύθυμη παράσταση που υπόσχεται συγκίνηση, απόλαυση και μια σπάνια επαφή με ένα από τα πιο ζωντανά κεφάλαια της ευρωπαϊκής θεατρικής ιστορίας.

Ο Τάσος Πυργιέρης τόνισε στη συζήτησή μας ότι το ανέβασμα της παράστασης «Οι Στρατηγικές του Έρωτα» στην Ελλάδα αποτελεί μια τολμηρή σκηνική πρόταση, καθώς η κωμωδία της Παλινόρθωσης παραμένει ένα ανεξερεύνητο είδος στην ελληνική θεατρική σκηνή. Στο σημείο αυτό εξήγησε τι σημαίνει ο όρος «κωμωδία της Παλινόρθωσης» και, παράλληλα, επισήμανε ότι, παρά την τολμηρότητα της παράστασης, απουσιάζει το «γυμνό». Σχετικά με αυτό τόνισε ότι «το γυμνό στο θέατρο, αν δεν υπάρχει λόγος, δεν με αφορά και δεν το αποδέχομαι». Παρ’ όλα αυτά, «Οι Στρατηγικές του Έρωτα» είναι ένα βαθιά ηδονιστικό κείμενο που αναδεικνύει την ελευθερία της σεξουαλικής έκφρασης, την απόλυτη απόρριψη των ρομαντικών ιδεωδών και τη ρήξη με κάθε πουριτανική ηθική της θρησκευτικής υποκρισίας. Είναι ένα κείμενο ιδανικό για μια σύγχρονη ελληνική σκηνική ανάγνωση, καθώς θίγει ζητήματα εξαιρετικά σημερινά: τις κοινωνικές ανισότητες, τη διαφθορά, τη θεατρικότητα της δημόσιας ζωής, την ανάγκη κάθε νέας γενιάς να ορίσει την προσωπική πορεία της, πέρα από κάθε περιορισμό που της επιβάλλεται.

Δεν έλειψε από τη συνομιλία μας και η εξήγηση του τρόπου που επιλέγει τα έργα που πρόκειται να ανεβάσει, λέγοντας: «Δεν θέλω να ανεβάζω έργα και να επαναλαμβάνω παραστάσεις που έχω ξαναδεί, κουράστηκα να βλέπω κάθε καλοκαίρι τα ίδια έργα, βαρέθηκα “Αριστοφάνη” και “Μήδεια”». Εξήγησε έτσι την προτίμησή του προς την αγγλική δραματουργία, αλλά και στα έργα εκείνα που δεν τα έχει δει το κοινό.

Τέλος, σχετικά με το σημερινό θεατρικό γίγνεσθαι, σχολίασε: «Παρατηρώ στασιμότητα, καμία εξέλιξη και ανανέωση στην πλειοψηφία των παραστάσεων».

Διαβάστε επίσης:

Podcast – Όλια Λαζαρίδου: «Οι τόσες πολλές παραστάσεις στην Αθήνα είναι σκέτη ζαλάδα»

Podcast – Στέφανος Κυριακίδης: «Σε μια ρήξη πατέρα και γιου, πάντα φταίει ο πατέρας»

Podcast – Ελένη Πριοβόλου: «Το ανθρώπινο είδος εφεύρε το AI και αυτό στο τέλος θα το εξαφανίσει»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.