Ο ηγέτης της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, πέρασε τον τελευταίο χρόνο αντιστεκόμενος στον Πρόεδρο Τραμπ. Βρέθηκε αντιμέτωπος με τριψήφιο ποσοστό δασμών και περιόρισε τις εξαγωγές σπάνιων γαιών, αναγκάζοντας την κυβέρνηση Τραμπ να υποχωρήσει. Και οι δύο πλευρές υπέφεραν, όπως και η παγκόσμια οικονομία, αναφέρουν σε άρθρο τους οι New York Times.

Αλλά έχοντας τονίσει το επιχείρημά του και καθιερώσει την Κίνα ως ομότιμη της Αμερικής, ο Σι τώρα στρέφεται από τα αντίποινα στη συμφιλίωση. Σε μια σύνοδο κορυφής στο Πεκίνο αυτή την εβδομάδα, την οποία χαρακτήρισε ιστορική, ο Σι πρόσφερε στην Ουάσιγκτον μια επιλογή: να αποδεχτεί την Κίνα ως ισότιμη δύναμη με κόκκινες γραμμές που δεν πρέπει να ξεπεραστούν ή να συνεχιστεί σε έναν κύκλο σύγκρουσης που ελλοχεύει τον κίνδυνο μιας παγκόσμιας «Παγίδας του Θουκυδίδη» με σύγκρουση υπερδυνάμεων.

Έδωσε σε αυτό το νέο σχέδιο ένα νέο, αν και κάπως εύστοχο, όνομα: «εποικοδομητική στρατηγική σταθερότητα».

Επανέλαβε τον όρο καθ’ όλη τη διάρκεια της συνόδου κορυφής, μια επίσκεψη που είχε σκοπό να δείξει στον Τραμπ πώς θα μπορούσε να μοιάζει η φιλία μεταξύ των δύο χωρών, με μεγαλοπρέπεια στις αίθουσες της Μεγάλης Αίθουσας του Λαού, μια ιδιωτική ξενάγηση στον Ναό του Ουρανού και συνομιλίες μέσα στο Τζονγκνανχάι, το μυστικό περιτοιχισμένο συγκρότημα της κινεζικής ηγεσίας.

Κατά κάποιο τρόπο, η κυβέρνηση Τραμπ έπαιζε ήδη με τους κανόνες της Κίνας σε αυτή την επίσκεψη. Ο Αμερικανός πρόεδρος έδειξε σε μεγάλο βαθμό σεβασμό στον Σι. Ο Τραμπ τον επαίνεσε και απέφυγε να αντιδράσει όταν ο Κινέζος ηγέτης εξέδωσε προειδοποίηση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με το να προχωρήσουν προσεκτικά στο θέμα της Ταϊβάν, του αυτοδιοικούμενου νησιού που διεκδικεί το Πεκίνο.

Επαναπροσδιορισμός των όρων εμπλοκής

Ο Σι μίλησε με αφηρημένους όρους για το τι ακριβώς συνεπάγεται η εποικοδομητική στρατηγική σταθερότητα. Μίλησε για τη «συνεργασία» ως «βασικό στήριγμα», τον «ανταγωνισμό εντός των κατάλληλων ορίων», τις «διαχειρίσιμες διαφορές» και την «αναμενόμενη ειρήνη».

Εκεί που καταλήγει, δήλωσε ο Xin Qiang, ειδικός σε θέματα ΗΠΑ-Κίνας στο Πανεπιστήμιο Fudan στη Σαγκάη, είναι η αναγνώριση ότι ο ανταγωνισμός αποτελεί μέρος της σχέσης.

Παρά ταύτα, οι δύο χώρες μπορούν να διατηρήσουν την ελπίδα ότι υπάρχουν περισσότεροι λόγοι για συνεργασία παρά για σύγκρουση. Η σύνοδος κορυφής υπογράμμισε ορισμένους από τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαν ενδεχομένως να συνεργαστούν, όπως η καταπολέμηση της ροής φαιντανύλης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο καθορισμός βασικών κανόνων για την τεχνητή νοημοσύνη και η επίλυση της αντιπαράθεσης στο Στενό του Ορμούζ.

Συμφωνεί η Ουάσινγκτον με αυτό;

Η επίσημη περίληψη της συνάντησης από την Κίνα ανέφερε ότι ο Τραμπ συμφώνησε με τον νέο ορισμό της σχέσης του Σι. Αν και ο Λευκός Οίκος δεν το ανέφερε στη δική του περίληψη, ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο άφησε να εννοηθεί σε συνέντευξή του στο NBC την Παρασκευή ότι η κυβέρνηση Τραμπ είχε εγκρίνει την ιδέα.

«Ένα από τα πράγματα που τονίζουν οι Κινέζοι, με τα οποία συμφωνούμε, είναι η στρατηγική σταθερότητα στη σχέση μας, μια εποικοδομητική σχέση, αλλά και μια σχέση που εδραιώνει τη στρατηγική σταθερότητα, ώστε να μην έχουμε παρεξηγήσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ευρύτερη σύγκρουση», δήλωσε ο Ρούμπιο.

Μόλις πριν από λίγα χρόνια, το Πεκίνο ήταν σθεναρά αντίθετο σε μια πολιτική της κυβέρνησης Μπάιντεν που ονομάζεται «διαχειριζόμενος ανταγωνισμός» και η οποία θυμίζει αυτό που προτείνει τώρα ο Σι. Συνεπαγόταν την αποδοχή ότι οι δύο πλευρές ήταν αντίπαλες, αλλά και την επιβολή προστατευτικών κιγκλιδωμάτων για να αποτρέψει τη σχέση από το να οδηγηθεί σε σύγκρουση. Το Πεκίνο απέρριψε αυτό το πλαίσιο ως προσπάθεια περιορισμού της Κίνας.

Το γιατί ο Σι αισθάνεται άνετα με την ιδέα σήμερα θα μπορούσε να έχει πολλά να κάνει με την αυξανόμενη ισοτιμία ισχύος μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών. Το Πεκίνο αισθάνεται ότι δεν μπορεί πλέον να πιέζεται από την Ουάσινγκτον, αφού αντιμετώπισε την κυβέρνηση Τραμπ και ήρθε σε ισοπαλία κατά τη διάρκεια του περσινού εμπορικού πολέμου, απειλώντας να περιορίσει τις παγκόσμιες προμήθειες κρίσιμων ορυκτών που απαιτούνται για την κατασκευή σύγχρονων τεχνολογιών.

Ταυτόχρονα, η αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι προς όφελος της Κίνας. Η οικονομία της είναι στάσιμη εδώ και χρόνια λόγω μιας κρίσης ακινήτων και δεν μπορεί να αντέξει καμία διαταραχή στο παγκόσμιο εμπόριο, την κύρια κινητήρια δύναμη ανάπτυξής της.

Ο Σι σηματοδοτεί ότι θέλει να κλειδώσει το τρέχον αδιέξοδο, ώστε η κυβέρνηση Τραμπ να μην παρέμβει στο ευρύτερο όραμά του για το μέλλον της Κίνας: μια χώρα γεμάτη τεχνολογική και βιομηχανική ισχύ, έτοιμη να ξεπεράσει τις παρακμάζουσες Ηνωμένες Πολιτείες ως η κορυφαία παγκόσμια δύναμη.

«Για την Κίνα, αυτή η φράση αφορά την αγορά χρόνου και το παιχνίδι για πλεονέκτημα», δήλωσε ο Evan Medeiros, καθηγητής στο Georgetown, ο οποίος ήταν ανώτερος διευθυντής Ασίας στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας υπό τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα.

«Η Κίνα θέλει να διαχειριστεί αυτό που θεωρεί ως σταδιακή παρακμή των ΗΠΑ με την ελπίδα τόσο να την επιταχύνει όσο και να την κάνει όσο το δυνατόν πιο μη αναστρέψιμη», πρόσθεσε.

Η Κίνα παίζει το μεγάλο παιχνίδι

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αιφνιδιάζονται από τις προσπάθειες της Κίνας να πλαισιώσει τη σχέση των δύο χωρών προς όφελός της.

Ο Σι προσπάθησε να πείσει τον Ομπάμα για αυτό που ο ίδιος αποκάλεσε «ένα νέο μοντέλο σχέσεων μεγάλων δυνάμεων» το 2013, το οποίο καλούσε τις Ηνωμένες Πολιτείες να σεβαστούν αυτά που η Κίνα θεωρεί βασικά της συμφέροντα, όπως οι αξιώσεις της στην Ταϊβάν και τη Νότια Σινική Θάλασσα.

Η κυβέρνηση Ομπάμα τελικά αρνήθηκε να υποστηρίξει την ιδέα, αναγνωρίζοντας ότι απαιτούσε παραχώρηση εξουσίας στην Ασία, αφήνοντας τους συμμάχους και τους εταίρους ευάλωτους.

«Αυτή είναι μια κλασική κινεζική κίνηση με την οποία προσπαθούν να πείσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες να συμφωνήσουν σε ένα πλαίσιο ως τρόπο δέσμευσης της Ουάσινγκτον και καθορισμού των όρων της διμερούς σχέσης στο μέλλον», δήλωσε ο Medeiros.

«Αυτές οι φράσεις είναι γεωπολιτική κινούμενη άμμος», πρόσθεσε. «Μόλις μπεις μέσα, δεν μπορείς να βγεις, και όσο περισσότερο προσπαθείς, τόσο πιο βαθιά σε τραβάει η Κίνα».

Πώς θα χρησιμοποιήσει η Κίνα αυτήν την επαναφορά

Πρόκειται για μια αναδιαμόρφωση της σχέσης, αλλά με τους όρους του Πεκίνου, δήλωσε ο Shen Dingli, ακαδημαϊκός διεθνών σχέσεων στη Σαγκάη.

Η Κίνα, για παράδειγμα, θα μπορούσε αργότερα να ισχυριστεί ότι η κυβέρνηση Τραμπ παραβίασε τις αρχές της εποικοδομητικής στρατηγικής σταθερότητας συνεχίζοντας να πουλάει περισσότερα όπλα στην Ταϊβάν.

«Αυτό που θέλει η Κίνα είναι η σχέση Κίνας-ΗΠΑ να είναι καλή και σταθερή, αλλά με την προϋπόθεση ότι η Κίνα θα πει: “Εγώ είμαι αυτός που δείχνει την πορεία”, είπε ο Shen.

Άλλοι Κινέζοι αναλυτές λένε ότι ένα νέο πλαίσιο είναι απαραίτητο για να μετριαστεί η επιρροή των γερακιών κατά της Κίνας στο Κογκρέσο, τα οποία απειλούν να εκτροχιάσουν το καλό κλίμα. Υπάρχει επίσης ο φόβος ότι ο Τραμπ θα μπορούσε να αλλάξει τη θέση του απέναντι στην Κίνα μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του 2026.

«Η ανησυχία είναι πάντα εκεί. Είναι κάτι για το οποίο είναι αρκετά γνωστός», δήλωσε ο Δρ. Xin του Πανεπιστημίου Fudan.

Διαβάστε επίσης:

Συνελήφθη ο διοικητής αστυνομίας του Βελιγραδίου για συμμετοχή σε εγκληματική πράξη

Σάντσεθ για Eurovision: Δεν είμαστε στη Βιέννη αλλά είμαστε στην σωστή πλευρά της Ιστορίας

Σεισμός 6,3 Ρίχτερ στη βόρεια Ιαπωνία – Δεν εκδόθηκε προειδοποίηση για τσουνάμι

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.