Μπορεί ο χρόνος των εκλογών να μην είναι οριστικός και τα κόμματα να μην βρίσκονται σε μια κανονική προεκλογική περίοδο, αλλά παλαιοί και νέοι έχουν πάρει θέση στην αφετηρία. 

Λείπει βέβαια το πιο σημαντικό: προτάσεις που να πείθουν τους πολίτες ότι η επερχόμενη σκληρή πολιτική αντιπαράθεση, τουλάχιστον αυτή των κομμάτων εξουσίας, αφορά τις ανάγκες τους και τις ανάγκες της χώρας.

1. Η κυβερνώσα Ν.Δ., για παράδειγμα, δεν έχει εμφανίσει ένα στρατηγικό σχέδιο διακυβέρνησης για την επόμενη τετραετία – αυτό που χάριν ευκολίας αποκαλείται «κυβερνητικό αφήγημα».

Της αρκεί να λέει ότι είναι η μόνη ικανή να κυβερνήσει και ότι οι υπόλοιποι είναι μια «πολιτική Βαβέλ» χωρίς καμιά δυνατότητα επικοινωνίας και συνεννόησης, που έχουν ως μοναδικό συνεκτικό στοιχείο την καταγγελία της κυβέρνησης και απλώς παράγουν «σύγχυση και λαϊκισμό».

2. Το ΠΑΣΟΚ, από την πλευρά του, δεν κατάφερε να σπάσει το δημοσκοπικό ταβάνι του 15% και να πλησιάσει σε μονοψήφια διαφορά από τη Ν.Δ. όσο έπαιζε μόνο του στο γήπεδο της θεσμικής αντιπολίτευσης. 

Το πράγμα δυσκολεύει ακόμη περισσότερο με την επανεμφάνιση του Τσίπρα, ο οποίος διεκδικεί τον ίδιο χώρο, και μάλιστα με σοβαρές πιθανότητες διεμβολισμού. 

Επιπλέον δυσκολία για το Κίνημα αποτελεί το ότι δεν έχει καταφέρει να συζητιέται για το πρόγραμμα και τις προτάσεις του, αλλά για δευτερεύοντα θέματα, πολλά εκ των οποίων επιλέγουν… οι αντίπαλοί του.

3. Η άρτι εμφανισθείσα Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ) του Τσίπρα διεκδικεί χωρίς περιστροφές να αποτελέσει το «νέο ΠΑΣΟΚ» παντρεύοντας το πατριωτικό και το κοινωνικό στοιχείο.

Ούτε αυτό το κόμμα έχει δώσει ακόμη ένα σαφές προγραμματικό πλαίσιο, το οποίο εκκρεμεί – όπως εκκρεμούν και τα πρόσωπα που θα αναλάβουν να αποτελέσουν την πρώτη στελεχική γραμμή, αν βεβαίως υποθέσουμε ότι ο Τσίπρας θα εμφανίσει κάτι τέτοιο.

Κανένα από τα υπόλοιπα κόμματα δεν μπορεί να θεωρηθεί κόμμα εξουσίας και το καλύτερο που έχουν να ελπίζουν είναι να μην συνθλιβούν από την πόλωση, η οποία μετά βεβαιότητος θα προκύψει.

Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα προφανώς είναι οι όροι με τους οποίους θα πάμε στην προεκλογική σύγκρουση των κομμάτων εξουσίας. Το αν θα πνιγούμε στην τοξικότητα ή αν θα τεθούν υπόψιν της κοινωνίας σαφή προγράμματα προς αξιολόγηση. Προφανώς το συγκεκριμένο καθήκον των εν λόγω πολιτικών οργανισμών δυσκολεύει αρκετά εξαιτίας της παγκόσμιας αβεβαιότητας, αλλά αυτή είναι η δουλειά και η υποχρέωσή τους.

Αν πρόκειται η κοινωνία να ψηφίσει στα τυφλά και χωρίς επίγνωση, ο μπαξές έχει διάφορα «φρούτα» για να κάνει τουλάχιστον την πλάκα της…

Διαβάστε επίσης

Οι αναποφάσιστοι είναι ζόρικη φυλή…

Κρίσιμοι για τα νέα κόμματα οι «αδέσποτοι» ψηφοφόροι

Ο διαγωνισμός ατάκας για τα σκάνδαλα δεν ωφελεί ούτε τον Τσίπρα ούτε τον Ανδρουλάκη

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.