Μια νέα, εφιαλτική ψυχρολουσία επιφύλασσαν τα επίσημα στοιχεία της Eurostat για τον Μάιο του 2026 γκρεμίζοντας με πάταγο το κυβερνητικό αφήγημα περί δήθεν «αποκλιμάκωσης» των τιμών. Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα δεν διατηρείται απλώς σε υψηλά επίπεδα, αλλά πήρε ξανά την ανηφόρα, εκτοξευόμενος στο σοκαριστικό 5% από 4,6% που ήταν τον Απρίλιο.

Η εξέλιξη αυτή αποκτά ακόμη πιο δραματικές διαστάσεις αν συγκριθεί με τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ο οποίος, παρά τη μικρή του άνοδο, κλειδώνει στο 3,2%. Η χαώδης αυτή απόσταση αποδεικνύει ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε μια απομονωμένη «νησίδα» ακρίβειας, με τους Έλληνες καταναλωτές να υφίστανται μια βίαιη και παρατεταμένη αφαίμαξη που, όπως όλα δείχνουν, δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ.

Σε αυτό το σκηνικό τα νοικοκυριά και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε ένα εφιαλτικό σπιράλ διαρκούς φτωχοποίησης, αντιμέτωποι με ταυτόχρονα, δολοφονικά πυρά. Από τη μία πλευρά, ο επίμονος πληθωρισμός που σαρώνει τα πάντα χωρίς κανένα σημάδι υποχώρησης, από την άλλη, η άγρια φορολογική επιδρομή της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην εργασία μέσω της καθηλωμένης «φορολογικής σφήνας» (tax wedge), και στο βάθος, η πλήρης κατάρρευση της κοινωνικής ασφάλισης υπό το βάρος των αστρονομικών χρεών.

Το κυβερνητικό success story περί δήθεν «φοροελαφρύνσεων» ξεσκεπάζεται πλήρως αποδεικνύοντας ότι οι όποιες ονομαστικές αυξήσεις αποτελούν ένα καλά σκηνοθετημένο επικοινωνιακό πυροτέχνημα, την ώρα που το κράτος λειτουργεί ως ένας «σιωπηλός συνεταίρος» στον μόχθο των πολιτών.

Τρίτη χειρότερη επίδοση στην Ευρώπη και ενεργειακό ράλι

Τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας είναι αμείλικτα. Η Ελλάδα φιγουράρει πλέον στην τρίτη θέση με τον υψηλότερο πληθωρισμό σε ολόκληρη τη ζώνη του ευρώ, πίσω μόνο από τη Βουλγαρία, που βρίσκεται στο 6,3%, και τη Λιθουανία, που αγγίζει το 5,1%. Αμέσως μετά την Ελλάδα ακολουθεί η Κροατία με 4,9%.

Την ίδια ώρα, οι ισχυρές οικονομίες της Ευρώπης καταφέρνουν να κρατήσουν τις πιέσεις σε σαφώς χαμηλότερα επίπεδα, με τη Γαλλία να βρίσκεται στο 2,8% και τη Γερμανία στο 2,7%. Η σύγκριση και μόνο προκαλεί ίλιγγο και αναδεικνύει τις δομικές παθογένειες της ελληνικής αγοράς, όπου οι τιμές ανεβαίνουν με διπλάσια ταχύτητα απ’ ό,τι στις χώρες με πολλαπλάσιους μισθούς.

Η βασική γεννήτρια που τροφοδοτεί αυτό το νέο κύμα ακρίβειας εντοπίζεται στην ενέργεια, η οποία σε πανευρωπαϊκό επίπεδο σημείωσε ετήσιο άλμα 10,9%. Η παρατεταμένη πολεμική ένταση στη Μέση Ανατολή και το συνεχιζόμενο μπλόκο στα Στενά του Ορμούζ έχουν στραγγαλίσει την παγκόσμια τροφοδοσία καυσίμων, σπρώχνοντας τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου στα ύψη. Ωστόσο, στην Ελλάδα το πρόβλημα πολλαπλασιάζεται.

Λόγω της άρνησης της κυβέρνησης να μειώσει τους εξοντωτικούς Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης και τον υψηλό ΦΠΑ στα καύσιμα, το εισαγόμενο ενεργειακό σοκ μεταφράζεται αυτόματα σε «ηλεκτροσόκ» για τους λογαριασμούς ρεύματος και τις αντλίες των βενζινάδικων. Το χειρότερο είναι ότι αυτή η αύξηση της ενέργειας έχει ήδη αρχίσει να μετακυλίεται στις υπηρεσίες και στα βιομηχανικά αγαθά, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο από τον οποίο η αγορά αδυνατεί να ξεφύγει.

Η πραγματική είδηση πίσω από το 5% είναι ότι ξεκινά ένας νέος, μακρύς κύκλος ακρίβειας που δεν θα έχει σταματημό από εδώ και στο εξής. Οι αναλυτές προειδοποιούν ότι δεν πρόκειται για μια παροδική διακύμανση, αλλά για έναν εμπεδωμένο, δομικό πληθωρισμό. Με τον πληθωρισμό στα τρόφιμα να παραμένει στα ύψη και τις τιμές των υπηρεσιών να τραβούν την ανηφόρα εν μέσω τουριστικής περιόδου, το εισόδημα των πολιτών δέχεται μια συντριπτική επίθεση. Οι όποιες ονομαστικές αυξήσεις δόθηκαν στους μισθούς έχουν ήδη γίνει καπνός πριν καν φτάσουν στο ταμείο του σούπερ μάρκετ.

Η «δαγκάνα» της φορολογικής σφήνας: γιατί το κόστος του εργοδότη εκτινάσσεται

Και ενώ η ακρίβεια καλπάζει στα ράφια, η φορολογία εισοδήματος και οι εισφορές φροντίζουν να «κουρέψουν» τον μισθό απευθείας στην πηγή. Η χαώδης διαφορά ανάμεσα στο τι υποχρεούται να πληρώσει ένας εργοδότης για έναν εργαζόμενο και το τι τελικά φτάνει ως καθαρό ποσό στην τσέπη του τελευταίου αποτυπώνει το μέγεθος της θεσμοθετημένης αφαίμαξης. Η Ελλάδα παραμένει σταθερά καθηλωμένη στις υψηλές θέσεις μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ όσον αφορά την επιβάρυνση της εργασίας.

Ας μιλήσουμε με απόλυτα νούμερα και συγκεκριμένα παραδείγματα για να γίνει κατανοητή η πραγματική κατάσταση. Για να εισπράξει ένας εξειδικευμένος υπάλληλος το ποσό των 1.200 ευρώ καθαρά τον μήνα στο χέρι, ο μικτός του μισθός πρέπει να διαμορφωθεί περίπου στα 1.650 ευρώ. Ωστόσο, η πραγματική δαπάνη για την επιχείρηση, δηλαδή το συνολικό εργατικό κόστος μαζί με τις εργοδοτικές εισφορές που αγγίζουν το 22,29%, εκτινάσσεται στα 2.017 ευρώ.

Το συμπέρασμα είναι σοκαριστικό: Για κάθε μήνα εργασίας, το κράτος εισπράττει 817 ευρώ σε φόρο εισοδήματος και ασφαλιστικές εισφορές εργαζόμενου και εργοδότη. Δηλαδή, το 40,5% του συνολικού κόστους εργασίας εξαφανίζεται στα κρατικά ταμεία προτού ο εργαζόμενος δει το δικό του μερίδιο.

Η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο άγρια στα υψηλότερα κλιμάκια. Αν μια επιχείρηση θέλει να κρατήσει ένα ανώτερο στέλεχος ή έναν νέο επιστήμονα και να του προσφέρει 2.000 ευρώ καθαρά, ο μικτός μισθός πρέπει να ανέλθει στα 3.050 ευρώ, λόγω της ανόδου στη φορολογική κλίμακα με συντελεστές που αγγίζουν το 28%, το 36% και το 44%. Το τελικό κόστος για τον εργοδότη σε αυτή την περίπτωση εκτινάσσεται στα 3.730 ευρώ. Εδώ η φορολογική σφήνα ξεπερνά το 46%. Για να πάρει ο εργαζόμενος 2.000 ευρώ, το κράτος εισπράττει 1.730 ευρώ. Για κάθε ευρώ, δηλαδή, που καταλήγει στον μισθωτό, σχεδόν άλλο ένα πηγαίνει στο δημόσιο ταμείο.

Η παγίδα της φορολογικής κλίμακας και το σαμποτάζ των έμμεσων φόρων

Το μεγάλο κυβερνητικό ψέμα αποκαλύπτεται πλήρως στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι όποιες ονομαστικές αυξήσεις δίνονται στην αγορά. Επειδή η φορολογική κλίμακα παραμένει καθηλωμένη και δεν προσαρμόζεται ανάλογα με τον πληθωρισμό, συμβαίνει το εξής παράλογο:

Όταν ένας εργαζόμενος παίρνει μια μικρή αύξηση της τάξης των 100 ευρώ για να ανταπεξέλθει στην ακρίβεια, το επιπλέον αυτό ποσό τον πετάει αυτόματα σε ανώτερο φορολογικό συντελεστή. Αν ένας εργαζόμενος με μεικτό μισθό 1.600 ευρώ λάβει αύξηση 100 ευρώ, το κράτος θα του κρατήσει αμέσως το 36% αυτού του ποσού σε φόρο, συν τις ασφαλιστικές εισφορές. Στην τσέπη του θα φτάσουν τελικά λιγότερα από 50 ευρώ. Τα υπόλοιπα τα κρατάει η εφορία. Έτσι, η όποια δυνατότητα για κατανάλωση ή αποταμίευση εκμηδενίζεται προτού καν εισπραχθεί, ενώ ο εργοδότης έχει πληρώσει την αύξηση χρυσή.

Αυτός ο εγκλωβισμός πλήττει θανάσιμα την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Οι επιχειρήσεις αδυνατούν να προσφέρουν ελκυστικά πακέτα αποδοχών για να συγκρατήσουν εξειδικευμένο προσωπικό, τροφοδοτώντας το ασταμάτητο κύμα φυγής των νέων επιστημόνων στο εξωτερικό.

Και αν η φορολογία εισοδήματος κουρεύει τον μισθό στην πηγή, οι έμμεσοι φόροι έρχονται να ολοκληρώσουν το έγκλημα. Η άρνηση της κυβέρνησης να μειώσει τους υψηλούς συντελεστές του ΦΠΑ και τους εξοντωτικούς Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης στα καύσιμα αποτελεί συνειδητή επιλογή πολιτικής ασυλίας προς τα καρτέλ. Στο ράφι του σούπερ μάρκετ, για μια οικογένεια που ξοδεύει 400 ευρώ τον μήνα για βασικά είδη διατροφής, τα 60 έως 80 ευρώ αφορούν καθαρά τον ΦΠΑ. Στην αντλία των καυσίμων, σε μια μέση τιμή 1,90 ευρώ το λίτρο, ο ΕΦΚ και ο ΦΠΑ αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 56% της τελικής τιμής. Δηλαδή, στα 50 ευρώ βενζίνης, τα 28 ευρώ είναι φόροι που πηγαίνουν απευθείας στο κράτος.

Στοιχεία – σοκ: στα 51,78 δισ. τα χρέη στον ΕΦΚΑ

Η οικονομική αυτή ασφυξία μεταφέρεται αυτούσια και στο πεδίο της κοινωνικής ασφάλισης, απειλώντας ευθέως το μέλλον εκατομμυρίων ασφαλισμένων. Τα επίσημα στοιχεία – σοκ της έκθεσης του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ) για το πρώτο τρίμηνο του 2026 αποκαλύπτουν ανάγλυφα το μέγεθος της καταστροφής και το φιάσκο της δήθεν αναδιάρθρωσης.

Τα συνολικά χρέη προς τον οργανισμό έχουν εκτιναχθεί στο αστρονομικό ποσό των 51,78 δισ. ευρώ. Μέσα σε μόλις ένα έτος, από τον Μάρτιο του 2025, οι οφειλές αυξήθηκαν κατά 2,05 δισ. ευρώ, ενώ μόνο κατά το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους προστέθηκαν άλλα 470 εκατ. ευρώ.

Η ανάλυση αυτού του βουνού χρεών αποκαλύπτει ότι το κράτος λειτουργεί ως στυγνός τοκογλύφος απέναντι σε πολίτες και επιχειρήσεις που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν. Από το συνολικό ποσό, τα 30,07 δισ. ευρώ αφορούν την κύρια οφειλή, ενώ τα υπόλοιπα 21,72 δισ. – δηλαδή σχεδόν το 42% – είναι φουσκωμένα από εξοντωτικά πρόσθετα τέλη και προσαυξήσεις. Οι ίδιοι οι αναλυτές του ΚΕΑΟ γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα χρήματα αυτά δεν πρόκειται να μπουν ποτέ στα ταμεία του e-ΕΦΚΑ, εφαρμόζοντας στην πράξη το «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος» σε μια αγορά που η ίδια η κυβέρνηση έχει εξουθενώσει.

Η μαθηματική εξίσωση εξόντωσης των 72 δόσεων

Ακόμα και η ελπίδα του οργανισμού να εισπράξει θεωρητικά τα υπόλοιπα 41,07 δισεκατομμύρια ευρώ στερείται κάθε ρεαλισμού, καθώς η μοναδική ενεργή ρύθμιση των 24 δόσεων είναι τόσο ασφυκτική που έχουν καταφέρει να ενταχθούν σε αυτήν οφειλές μόλις 5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Την ίδια ώρα, τα σενάρια που διαρρέουν από το κυβερνητικό επιτελείο για μια υποτιθέμενη νέα ρύθμιση 72 δόσεων προκαλούν την οργή και την απόγνωση των ασφαλισμένων λόγω των κοφτών που περιλαμβάνουν.

Σύμφωνα με πληροφορίες, για να υπαχθεί κάποιος στη νέα ρύθμιση, θα πρέπει τα χρέη του να έχουν δημιουργηθεί αυστηρά έως το τέλος του 2023. Οι οφειλές από την 1η Ιανουαρίου 2024 και μετά θα πρέπει είτε να εξοφληθούν εφάπαξ είτε να στριμωχτούν στην ανελαστική ρύθμιση των 24 δόσεων. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι ένας εγκλωβισμένος ασφαλισμένος θα καλείται να πληρώνει ταυτόχρονα κάθε μήνα τις τρέχουσες εισφορές του, τη δόση των 72 μηνών και τη δόση των 24 μηνών.

Πρόκειται για μια μαθηματική εξίσωση εξόντωσης που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε νέο κύμα λουκέτων, την ώρα που σύσσωμος ο εμπορικός κόσμος και η αγορά πιέζουν μάταια την κυβέρνηση να σοβαρευτεί και να επιτρέψει την ενσωμάτωση του συνόλου των οφειλών στις 72 δόσεις. Η κυβέρνηση παρακολουθεί ως απλός θεατής τα καρτέλ να κερδοσκοπούν, την ώρα που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, βλέποντας τον πληθωρισμό της Ευρωζώνης να ανεβαίνει στο 3,2%, ετοιμάζεται για νέα αύξηση των επιτοκίων. Αυτό σημαίνει ακόμα ακριβότερο χρήμα, ακόμα μεγαλύτερες δόσεις δανείων και πλήρη ασφυξία.

Το μήνυμα του Μαΐου είναι ξεκάθαρο και τρομακτικό: όταν ο μισθωτός βλέπει το 40% του κόστους εργασίας του να παρακρατείται, το εναπομείναν εισόδημά του να εξανεμίζεται από έναν πληθωρισμό 5% και οι επιχειρήσεις να πνίγονται σε απλήρωτες εισφορές επειδή το κράτος αρνείται βιώσιμες ρυθμίσεις, η λέξη ανάπτυξη ακούγεται ως ανέκδοτο. Η ελληνική κοινωνία καλείται να βγάλει τη χρονιά αντιμετωπίζοντας ένα ασταμάτητο, καθημερινό οικονομικό ξύλο, με τις τιμές να καλπάζουν και την αγοραστική δύναμη να καταρρακώνεται χωρίς καμία προοπτική σωτηρίας.

Διαβάστε επίσης:

Τσίπρας: Παίρνει τα ηνία της αναδιάταξης σε Αριστερά και Κεντροαριστερά

Ορμούζ και Λίβανος απειλούν την εκεχειρία

Διάχυτος εκνευρισμός για το κόμμα Σαμαρά – Η ασάφεια για το εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού δυσκολεύει τους χειρισμούς της Ν.Δ.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.