Κυβέρνηση των λίγων, λογαριασμός για τους πολλούς

Πίσω από τους πανηγυρικούς τίτλους του Μαξίμου κρύβεται μια πολιτική που μεταφέρει συστηματικά πλούτο και δύναμη προς τα ανώτερα εισοδηματικά στρώματα και τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, αφήνοντας τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία να πληρώνει τον λογαριασμό.

Τα τελευταία χρόνια εφαρμόστηκε μια πολιτική γενναίων φορολογικών ελαφρύνσεων υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου. Μειώθηκε η φορολογία των επιχειρηματικών κερδών, περιορίστηκε σημαντικά η φορολόγηση των μερισμάτων, ενώ για συγκεκριμένες κατηγορίες ενδοομιλικών μερισμάτων η φορολόγηση καταργήθηκε. Παράλληλα, καταργήθηκε ο φόρος υπεραξίας στις επενδύσεις και ο συμπληρωματικός ΕΝΦΙΑ για τις πολύ μεγάλες ακίνητες περιουσίες.

Σαν να μην έφταναν αυτά, το αφορολόγητο στις γονικές παροχές εκτοξεύθηκε στα 800.000 ευρώ ανά γονέα και ανά παιδί, ένα μέτρο που αφορά κυρίως όσους διαθέτουν ήδη μεγάλη περιουσία και ελάχιστα αγγίζει τη μέση ελληνική οικογένεια. Οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης διοχετεύτηκαν κατά προτεραιότητα σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, ενώ σε κρίσιμους τομείς της αγοράς, από τα σούπερ μάρκετ και την ενέργεια μέχρι τις τηλεπικοινωνίες και τις τράπεζες , οι υπερκερδοφορίες πολλαπλασιάστηκαν, χωρίς ουσιαστικές παρεμβάσεις που να προστατεύουν αποτελεσματικά τον καταναλωτή.

Ενώ οι λίγοι ευημερούν, η κοινωνική πλειοψηφία βλέπει το εισόδημά της να εξανεμίζεται. Από το 2019 έως το 2026 το κόστος ζωής εκτοξεύθηκε. Τα τρόφιμα αυξήθηκαν κατά περίπου 37%, με το κρέας να αγγίζει το +58%, το ελαιόλαδο το +39%, τα γαλακτοκομικά το +35% και το ψωμί το +28%.

Η στέγαση μετατράπηκε σε οικονομική ασφυξία. Το πετρέλαιο θέρμανσης αυξήθηκε κατά 114%, το φυσικό αέριο κατά 99%, το ηλεκτρικό ρεύμα κατά 47%, ενώ τα ενοίκια κατά 31%. Στις μετακινήσεις, η βενζίνη και το πετρέλαιο κίνησης συνέχισαν να απορροφούν ολοένα μεγαλύτερο μέρος του οικογενειακού εισοδήματος.

Την ίδια περίοδο, η αγορά εργασίας έγινε ακόμη πιο επισφαλής. Η ευελιξία επεκτάθηκε, οι απολύσεις διευκολύνθηκαν, οι συλλογικές συμβάσεις αποδυναμώθηκαν και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί υποχώρησαν, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου η εργασία γίνεται φθηνότερη και ο εργαζόμενος πιο ευάλωτος.

Στο φορολογικό πεδίο, η κυβέρνηση αρνήθηκε να τιμαριθμοποιήσει τις φορολογικές κλίμακες, με αποτέλεσμα ο πληθωρισμός να μετατρέπεται σε πρόσθετη φορολογική επιβάρυνση για μισθωτούς και συνταξιούχους. Παράλληλα, η μη αναπροσαρμογή των εισοδηματικών κριτηρίων στα κοινωνικά επιδόματα άφησε εκτός ενισχύσεων χιλιάδες νοικοκυριά, παρότι η πραγματική αγοραστική τους δύναμη είχε μειωθεί δραματικά.

Η κυβέρνηση μιλά για ανάπτυξη ενώ οι πολίτες μιλούν για επιβίωση. Η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις της Ευρώπης ως προς το ποσοστό του εισοδήματος που αντιστοιχεί για τη στέγαση. Για χιλιάδες οικογένειες, η κατοικία απορροφά πλέον πάνω από το 30% του διαθέσιμου εισοδήματος, μετατρέποντας ένα θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα σε δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος. Παράλληλα, οι δείκτες ανισότητας καταγράφουν τη διεύρυνση του χάσματος ανάμεσα στους λίγους που συσσωρεύουν πλούτο και στους πολλούς που βλέπουν το βιοτικό τους επίπεδο να υποχωρεί δραματικά.

Οι φορολογικές ελαφρύνσεις δεν μοιράστηκαν δίκαια. Η ανάπτυξη δεν διαχύθηκε στην κοινωνία. Τα υπερκέρδη ιδιωτικοποιήθηκαν, ενώ το κόστος μεταφέρθηκε στους εργαζόμενους, στους συνταξιούχους, στους μικρομεσαίους και στη νέα γενιά.

Το θέμα δεν είναι ότι η οικονομία μεγαλώνει στα χαρτιά, αλλά είναι ποιος καρπώνεται τον πλούτο που παράγεται. Και σήμερα η απάντηση γίνεται ολοένα πιο ξεκάθαρη οι λίγοι γίνονται πλουσιότεροι, ενώ οι πολλοί καλούνται να ζήσουν με λιγότερα, πληρώνοντας όλο και ακριβότερα ακόμη και τα βασικά αγαθά.

*Η Ιωάννα Λιούτα είναι πολιτική και οικονομική αναλύτρια

Διαβάστε επίσης:

Κεντροαριστερό μπάχαλο και πλήρης αβεβαιότητα

Υπερφορολόγηση συνταξιούχων αντί φορολόγησης μεγάλου πλούτου;

Η πράσινη αυτοκρατορία της Ασίας: Η μεγαλύτερη γεωοικονομική ανατροπή του 21ου αιώνα, η Ευρώπη παρακολουθεί

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.