ΣΥΡΙΖΑ: Οι ανεξαρτητοποιήσεις «βόμβα» στα θεμέλια της ΕΛΑΣ – Το δίλημμα Τσίπρα με τους βουλευτές που τα… θέλουν όλα   

Αλγεινή εντύπωση έχουν προκαλέσει τα αλλεπάλληλα κύματα ανεξαρτητοποιήσεων βουλευτών από τον ΣΥΡΙΖΑ με κατεύθυνση την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.

Η εικόνα να φεύγουν βουλευτές από ένα κόμμα, χωρίς να διαφωνούν πολιτικά και ιδεολογικά με αυτό – άρα δεν είναι θέμα συνείδησης – αλλά επειδή προσδοκούν ή έχουν συμφωνήσει να μεταπηδήσουν σε άλλο, ενισχύει την εντύπωση και την αίσθηση ότι η πολιτική μετατρέπεται σε ένα πεδίο συνδιαλλαγής, σκοπιμότητας, ιδιοτέλειας και καριερισμού.

Κι αν το ένα παράδοξο είναι το πώς φεύγουν από ένα κόμμα με το οποίο δεν έχουν την παραμικρή ένταση επί του προγράμματός του, του πολιτικού και ιδεολογικού στίγματος, το μεγαλύτερο είναι η άρνηση να πράξουν αυτό που έχει θέσει εξ αρχής ως θεμέλιο λίθο για το νέο του κόμμα ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας: Την παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα για όποιος θέλει να ενταχθεί στην ΕΛΑΣ, όπως έκανε εξ αρχής άλλωστε και ο ίδιος. Η δέσμευση και παρότρυνση αυτή εμφανίστηκε και ως δείγμα μίας νέας πολιτικής ηθικής, με ξεκάθαρες θέσεις και συμπεριφορές.

Με απλά λόγια: Είναι προφανώς δικαίωμα να θεωρούν πολλοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ότι το κόμμα έχει κλείσει τον ιστορικό του κύκλο και δεν εκφράζει τα κοινωνικά στρώματα και τις ανάγκες της εποχής. Και πως ένα νέο εγχείρημα, με νέες δομές, λειτουργίες, θέσεις μπορεί να διεκδικήσει μεγαλύτερο και καταλυτικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα, να είναι ισχυρός αντίπαλος στην παντοδυναμία της δεξιάς.

Και φυσικά να θέλουν να ενταχθούν και να ενισχύσουν αυτό το εγχείρημα.

Αλλά όταν αυτό δεν γίνεται ούτε με καθαρούς όρους απέναντι στο κόμμα με το οποίο εκλέχτηκαν, αλλά ούτε και με τήρηση των νέων επαγγελιών του Αλέξη Τσίπρα, τότε διαμορφώνει όρους ευτελισμού της πολιτικής διαδικασίας. Ήτοι, η παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα, η παράδοση της έδρας στον ΣΥΡΙΖΑ και η δήλωση συστράτευσης με την ΕΛΑΣ θεωρείται μία καθαρή και πολιτικά έντιμη λύση.

Το δίπορτο, τα προνόμια και η ηθική κατάπτωση της Αριστεράς

Η ανεξαρτητοποίηση όμως παραπέμπει κατά πολλούς σε ένα επαίσχυντο ιδιοτελές «δίπορτο»: Ο βουλευτής εγκαταλείπει το κόμμα με το οποίο είχε εντολή να ανταποκριθεί στα κοινοβουλευτικά του καθήκοντα και «παρκάρει» έξω από ένα άλλο, με την προσδοκία να ολοκληρωθεί η μεταγραφή, αλλά και την «ασφάλεια» ότι εάν δεν γίνει δεκτός σε αυτό, τουλάχιστον να απολαύσει τα προνόμια της έδρας του για όσο αυτά κρατήσουν – μονά ζυγά δηλαδή δικά του.

Κυρίως αυτή η υπόθεση θέτει τεράστια ερωτήματα και διλήμματα για τον ίδιο τον πρόεδρο της ΕΛΑΣ. Γνωρίζει ή και κατευθύνει, όπως του καταλογίζουν κάποιες αυτές τις ανεξαρτητοποιήσεις; Θα πάρει, πότε, υπό ποιους όρους και ποιους βουλευτές στην ΕΛΑΣ από αυτή τη… δεξαμενή ανεξάρτητων;

Εάν πάρει σχεδόν όλους ή έστω τους περισσότερους θα είναι σαν να ομολογεί ότι τους κατηύθυνε ο ίδιος σε αυτή την κίνηση της ανεξαρτητοποίησης. Και θα επιβεβαιώσει όσους τον κατηγορούν πως είχε επιδίωξη να ρευστοποιήσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Και επιπλέον ότι στην πραγματικότητα το νέο κόμμα δεν είναι και τόσο «νέο», καθώς θα διαχυθεί σε αυτό το μεγαλύτερο μέρος του παλαιού ΣΥΡΙΖΑ. Εκτός εάν θεωρεί ότι όλα αυτά θα ξεχαστούν ή θα υποβαθμιστούν στον ορυμαγδό των εκλογικών εξελίξεων.

Στην πραγματικότητα ο χώρος της άλλοτε αξιωματικής αντιπολίτευσης – με βάση την εντολή του 2023 – μετατρέπεται σε ένα θλιβερό σκορποχώρι, με ατομικές οντότητες που περιμένουν απλά να διασώσουν την προσωπική τους πολιτική καριέρα και βεβαίως ποικιλοτρόπως ευνοεί την κυβέρνηση, εκθέτει πολιτικά και ηθικά την παράταξη και ευτελίζει κάθε έννοια περί ανιδιοτελούς ενασχόλησης με την πολιτική.

Αν είναι… «τυχεροί» και οι ίδιοι και ο Αλέξης Τσίπρας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα κάνει εκλογές το φθινόπωρο. Εάν όμως ο πρωθυπουργός αποφασίσει να εξαντλήσει την τετραετία και έχει απέναντί του αυτό το θέαμα επί οκτώ μήνες, τότε το στίγμα θα είναι ιστορικό για την Αριστερά.

Μία κατάπτωση σε διαρκή ζωντανή μετάδοση δηλαδή.

Άλλο ανεξαρτητοποιήσεις, άλλο παραιτήσεις

Για την ιστορία λοιπόν, έχουν ανεξαρτητοποιηθεί τις τελευταίες ημέρες, οι Όλγα Γεροβασίλη, Διονύσης Καλαματιανός, Μίλτος Ζαμπάρας, Κώστας Μπάρκας, Πόπη Τσαπανίδου, Καλλιόπη Βέττα, Μαρίνα Κοντοτόλη, Χάρης Μαμουλάκης, Γιώργος Ψυχογιός, Γιώργος Γαβρήλος, Ανδρέας Παναγιωτόπουλος και Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος.

Οι συντριπτικά περισσότεροι δίχως καν να μπουν στον κόπο να αιτιολογήσουν την επιλογή τους. Απλά με ένα «ξερό» χαρτί αποχώρησης από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Πιο καθαρή και ευθεία είναι η επιλογή όσων βουλευτών παραιτήθηκαν και χώρισαν με έντιμο τρόπο από τον ΣΥΡΙΖΑ: Ο Γιώργος Καραμέρος, η Κατερίνα Νοτοπούλου και οι Βασίλης Κόκκαλης και Συμεών Κεδίκοογλου που ανακοίνωσαν ότι θα παραιτηθούν και αναμένεται να στείλουν τη σχετική επιστολή στην Βουλή αυτές τις μέρες.

Νωρίτερα είχε ανεξαρτητοποιηθεί και ο Γιάννης Δραγασάκης, ευθύς αμέσως μόλις παρέλαβε την έδρα της παραιτηθείσας Έφης Αχτσιιόγλου.

Σημειώνεται ότι βουλευτές που έχουν φύγει από τον ΣΥΡΙΖΑ εδώ και πολύ καιρό για σοβαρούς πολιτικούς λόγους ή επειδή εκδιώχθηκαν από την Κουμουνδούρου δεν μπαίνουν στην ίδια συζήτηση με τις τωρινές ανεξαρτητοποιήσεις.

Διαβάστε επίσης

ΣΥΡΙΖΑ: Αποσύρει την υποψηφιότητα για την προεδρία της Κ.Ο. ο Πολάκης – Η αινιγματική μαντινάδα

Στην «γκρίζα ζώνη» το εκλογικό στοίχημα του Τσίπρα

Το Μέγαρο Μαξίμου παίρνει σαφείς αποστάσεις από τη δήλωση Γεωργιάδη περί συνεργασίας με τον Αντώνη Σαμαρά – Η πολιτική δεν είναι «deal», απαντά

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.