Podcast – Νίκος Δαββέτας: «Ήταν τόσο έντονο το βίωμά μου, που το βιβλίο αυτό μου επιβλήθηκε»

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη η νουβέλα του Νίκου Δαββέτα με τίτλο «Η δεσμοφύλακας».

Με αυτή την αφορμή ο βραβευμένος συγγραφέας μίλησε στο topontiki.gr. Ο Νίκος Δαββέτας (Αθήνα 1960), συγγραφέας και κριτικός, εµφανίστηκε στα γράµµατα το 1981 από τις σελίδες του περιοδικού Διαγώνιος του Ντίνου Χριστιανόπουλου. Έχει µέχρι σήµερα εκδώσει δεκατέσσερα βιβλία (επτά ποιητικά, επτά πεζογραφικά). To μυθιστόρημά του Άντρες χωρίς άντρες (Εκδόσεις Πατάκη, 2020) τιµήθηκε το 2022 µε το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήµατος και µε το Βραβείο Ελληνικού Μυθιστορήµατος Athens Prize for Literature. Τέσσερα µυθιστορήµατά του – Το θήραµα, Λευκή πετσέτα στο ρινγκ, Η Εβραία νύφη, Ο ζωγράφος του Μπελογιάννη – συµπεριλήφθηκαν στις βραχείες λίστες των κρατικών βραβείων· η Εβραία νύφη (Εκδόσεις Πατάκη, νέα, αναθεωρημένη έκδοση, 2019) τιµήθηκε το 2010 µε το βραβείο µυθιστορήµατος της Ακαδηµίας Αθηνών. Από τις Εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία του Ωστικό κύμα (2016), Ο ζωγράφος του Μπελογιάννη (2022), Η δεσμοφύλακας (2025). Έργα του έχουν µεταφραστεί στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες. Aπό το 2017 διδάσκει Δημιουργική Γραφή στα μεταπτυχιακά προγράμματα του ΕΑΠ.

Σχετικά με την υπόθεση της νουβέλας του, που είναι μια αυτοβιογραφική εξομολόγηση, εξήγησε τι ακριβώς συνέβη στη μητέρα του. «Όταν η νόσος του Αλτσχάιμερ είχε καταβάλει πλήρως τη μητέρα μου, εκείνη εξακολουθούσε να θυμάται με τον δικό της τρόπο τα χρόνια που υπηρετούσε ως σωφρονιστική υπάλληλος στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ και Κορυδαλλού. Μπορεί να μη θυμόταν ποιος ήμουν, πού ζούσε και σε ποια εποχή, όμως ανέφερε συχνά, με τα μικρά τους ονόματα, δεκάδες κρατούμενες, ποινικές και πολιτικές, με τις οποίες είχε συγχρωτιστεί. Και όσο εκείνη ξαναζούσε “τα χρόνια του καθήκοντος”, ως δεσμοφύλακας, αναγκαστικά τα ξαναζούσα κι εγώ, καθώς η παιδική μου ηλικία είχε σημαδευτεί από διαδοχικές επισκέψεις “στη δουλειά της μαμάς“».

«Το κοινό μας ταξίδι ως το αναπότρεπτο τέλος της, οι παραληρηματικοί μονόλογοι και οι καθημερινοί μας διάλογοι, μέσα από τον παραμορφωτικό φακό της ασθένειας, διασώθηκαν σε δυο πυκνογραμμένα τετράδια. Τώρα, δεν ξέρω αν συνιστούν μια εξομολόγηση μεταμφιεσμένη σε μυθοπλασία ή μυθοπλασία μεταμφιεσμένη σε αυτοβιογραφική εξομολόγηση». Κλείνοντας τη συζήτησή μας είπε ότι αυτό που βίωσε ήταν τόσο έντονο που στην ουσία το βιβλίο αυτό του επιβλήθηκε.

Διαβάστε επίσης:

Podcast – Θεόδωρος Γρηγοριάδης: «Η δύναμη του συγγραφέα είναι η αυθεντικότητά του, αυτή είναι το θεμέλιο του»

Podcast – Διονύσης Τσακνής: «Η μουσική που γράφω για το θέατρο, υπηρετεί πάντα το σκηνοθέτη και την παράσταση»

Κώστας Νικούλι: «Θα ήθελα πολύ να παίξω σε παράσταση στην πατρίδα μου, στους Άγιους Σαράντα»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.