Γιατί ο ρεαλιστής Πρωθυπουργός μεταμορφώθηκε σε οραματιστή στη φετινή ΔΕΘ;

Στην ομιλία του ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ επανέλαβε τα πολιτικά διλήμματα που σε όλη την κυβερνητική του θητεία προβάλλει. Διλήμματα απολύτως μανιχαϊστικά, που στην Ελλάδα του 2026 δεν θα έπρεπε να υπάρχουν. Η ΝΔ τα έθεσε και στις εκλογές του 1981 και πήρε αποστομωτική απάντηση από τους Έλληνες και, φυσικά, η συνέχεια απέδειξε ότι ήταν οι οιμωγές μιας παράταξης ταυτισμένης με το κράτος και την εξουσία.

Οι προτάσεις του για την οικονομία και την κοινωνία οδηγούν σε τέσσερα συμπεράσματα:

α). Είναι ένα άθροισμα από μέτρα που θα βελτιώσουν τα εισοδήματα αρκετών κοινωνικών ομάδων, πολύ μακριά όμως από το να αποτελούν πρόταση για την αύξηση της παραγωγικότητας, που είναι το μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, και φυσικά για την αναπλήρωση των εισοδημάτων που έχασε η πλειοψηφία της κοινωνίας στα χρόνια των μνημονίων της προηγούμενης δεκαετίας και της ακρίβειας της τελευταίας πενταετίας.

β). Ανακάλυψε μεγαλύτερο δημοσιονομικό χώρο, τον οποίο μόνο αυτός μπορεί να αξιοποιήσει, κάτι σαν «Δημοσιονομικό χώρο Ι.Χ.».

γ). Ως ταχυδακτυλουργός, κατήργησε το «Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2026-2029», που ο ίδιος συμφώνησε με την ΕΕ τον Νοέμβριο του 2025 και είναι επίσημη κυβερνητική απόφαση, δημοσιευμένη στην ΕΦΚ και αναρτημένη στην ηλεκτρονική σελίδα του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών από τις 28/11/25.

δ). Ο Πρωθυπουργός επιβεβαίωσε ότι δεν έχει να προσφέρει ούτε όραμα ούτε οικονομική και κοινωνική ασφάλεια στην πλειοψηφία των πολιτών.

Είναι πλέον ένας πρωθυπουργός σε αποδρομή.

Ο Πρωθυπουργός είχε ήδη προαναγγείλει ότι η φετινή του ομιλία στη ΔΕΘ θα περιέχει την οικονομική πολιτική του για το 2027, αυτή όμως θα είναι ενταγμένη στην πολιτική της τετραετίας 2027-2030, και την ονόμασε: Το όραμά του για την Ελλάδα του 2030.

Παράδοξο φαίνεται μια κυβέρνηση που για οκτώ χρόνια καταγγέλλει τα κόμματα που μιλούν για οράματα και αποφεύγουν να μιλήσουν και να δεσμευτούν με ρεαλιστικές προτάσεις για τα προβλήματα της οικονομίας και της χώρας, στον όγδοο χρόνο της κυβερνητικής εξουσίας της, να ανακαλύπτει το όραμα του τέλους της τρίτης τετραετίας.

Το περιεχόμενο αυτού του οράματος το ονόμασε Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης και περιέχει 23 δισ. ευρώ για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Δηλαδή, λίγο πάνω από το άθροισμα του ΠΔΕ της επόμενης τετραετίας.

Ας δούμε όμως τι έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση στην ΕΕ, με το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2026-2029, για να καταλάβουμε πού πατάνε τα «Άλματα Ανάπτυξης» της ομιλίας του στη ΔΕΘ.

Η συμφωνία με την ΕΕ περιλαμβάνει τα βασικά μακροοικονομικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας για τα επόμενα χρόνια και έχει στόχους την ανάπτυξη της οικονομίας, τη βελτίωση των εισοδημάτων, της απασχόλησης και την ανάπτυξη της περιφέρειας, όπως αναφέρει.

Οι συμφωνημένες πολιτικές της κυβέρνησης με την ΕΕ, στο «Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2026-2029», προβλέπουν:

1. Η ανάπτυξη του 2026 να φθάσει στο 2,4%. Ήδη η ΤτΕ έχει μειώσει τον στόχο στο 2,1%.

Μάλιστα, προβλέπει κάθε χρόνο μείωση του ρυθμού αύξησης του ΑΕΠ και το 2029 θα είναι στο 0,9%.

2. Η ιδιωτική κατανάλωση, από αύξηση 2% φέτος, θα μειώνεται και το 2030 θα αυξηθεί μόνο 1%.

3. Μείωση των επενδύσεων παγίου κεφαλαίου, λόγω ολοκλήρωσης του Ταμείου Ανάκαμψης. Το 2027 θα πέσει πάλι στο 10%, δηλαδή πολύ μακριά από τον μέσο όρο της ΕΕ.

4. Ο πληθωρισμός, όλα τα χρόνια μέχρι το 2030, στην περιοχή του 2,3%. Δυστυχώς, φέτος τρέχει με 3,5% περίπου.

5. Η ανεργία στο 8%.

Ήταν βέβαιο, ειδικά μετά την παρουσίαση από τον Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη του τετραετούς προγράμματος της δικής του οικονομικής πολιτικής και της αναμενόμενης πρότασης του ΠΑΣΟΚ από τον Νίκο Ανδρουλάκη, ότι θα έβγαζε λαγούς από το καπέλο του.

Έτσι, από τους στόχους του «Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου 2026-2029», βρεθήκαμε αγκαλιά με το «Άλμα Ανάπτυξης» του 2027-2031, των εξαγγελιών του στη ΔΕΘ.

Στις οποίες είπε ότι:

1. Η ανεργία θα πέσει κάτω από το 6%.
2. Η οικονομία θα έχει ρυθμό ανάπτυξης ετησίως πάνω από το 2%.
3. Οι επενδύσεις, παρότι δεν θα υπάρχουν τα δεκάδες δισεκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης, τα οποία τα τελευταία χρόνια δημιουργούσαν το 1,2% του ΑΕΠ, θα φθάσουν στο 20% του ΑΕΠ, δηλαδή στον μέσο όρο των χωρών-μελών της ΕΕ.

Συμπέρασμα: Η πολιτική της κυβέρνησης δεν πείθει και ο ρεαλιστής Μητσοτάκης αναγκάζεται να φαντάζεται άλματα ανάπτυξης.

Αυταπάτες ή απάτες;

Διαβάστε επίσης:

«Τα κοπάδια αποδεκατίστηκαν, όχι η κυβερνητική γελοιότητα»: Bίντεο του ΚΚΕ για την αντιμετώπιση του αφθώδους πυρετού στη Λέσβο

Μπαράζ αναρτήσεων Γεωργιάδη κατά Πολάκη και Σαλμά για τη Novartis – Πώς έβαλε στο κάδρο τον Σαμαρά

Βαρουφάκης από ΔΕΘ: «Η ανάπτυξη δεν μεταφράζεται σε καλύτερη ζωή για εργαζόμενους και μικρομεσαίους»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.