83ο Φεστιβάλ Βενετίας: Να χάσεις την υπηκοότητα ή να βραβευτείς;

Αποστολή για το pontiki.gr: Ανδρέας Τύρος

Ενός τόσο πολιτικού φεστιβάλ, μύριες πολιτικές παρενέργειες έπονται. Ενοχλημένο από την συμπεριφορά της κριτικής επιτροπής (μηδέν διακρίσεις), το ιταλικό σινεμά επιτίθεται, στον καλλιτεχνικό διευθυντή Αλμπέρτο Μπαρμπέρα για τις επιλογές του και στην κυβέρνηση για την (ελλιπή) στήριξη της παραγωγής. Οι γυναίκες του σινεμά, αντίθετα, πανηγυρίζουν. Θριαμβεύσαμε, φωνάζουν εν χορώ. Μία μόνον θηλυκή  υπογραφή στον διαγωνισμό; Μία και φαρμακερή, αφού η Μέι ελ-Τούκι κέρδισε το χρυσό βραβείο (“Woman unknown”) και η πρωταγωνίστρια Ματίλντε Αρσέλ το κύπελλο Βόλπι γυναικείου ρόλου. Μόλις προστεθούν το βραβείο σκηνοθεσίας για την Ζακλίν Λέντζου («Μία μέρα στη ζωή της Τζο») στο παράλληλο τμήμα «Ορίζοντες» και δύο-τρία ακόμη, μικρότερης σημασίας, το άθροισμα αποκτά διαστάσεις κυριαρχικές.

Η Ελληνίδα Ζακλίν Λέντζου, με το βραβείο σκηνοθεσίας του τμήματος «Ορίζοντες» ανά χείρας

Το ερώτημα παραμένει: θ’ αλλάξει κάτι δραματικά στο παγκόσμιο σύστημα παραγωγής, θ’ ανατραπούν οι διακρίσεις και οι συνθήκες χρηματοδότησης; Εδώ, στο ίδιο φεστιβάλ, πρόπερσι, οι μισές σχεδόν ταινίες του προγράμματος έφεραν γυναικεία υπογραφή, χωρίς υψηλές διακρίσεις. Μήπως η ελ-Τούκι, τελικά, ευνοήθηκε από την παράξενη «μοναξιά» της;

Μήπως, προσθέτω, παρακολουθήσαμε το πιο πλούσιο, το πιο πολιτικό, το πλέον ποιοτικό, γενναιόδωρο και πλουραλιστικό φεστιβάλ της πρόσφατης τουλάχιστον δεκαετίας, επειδή απουσίαζε το Χόλιγουντ; Και αν συμφωνούσαν όλοι σ’ αυτό, κυρίως οι διοργανωτές, θα έπρεπε ν’ απαγορευθεί δια παντός η επιστροφή του;

Τα οξύμωρα και τα ερωτηματικά θα μπορούσαν, θεωρητικά, να συνεχιστούν. Κάποια συμπεράσματα, ωστόσο, προκύπτουν αβίαστα. Οι κριτικές επιτροπές μοιάζουν με τους προπονητές των μεγάλων ομάδων, όταν διαθέτουν την ευλογία του ποιοτικού υλικού σ’ αφθονία. Με μία διαφορά σημαντική: στο ποδόσφαιρο, υπάρχουν οι αλλαγές παικτών, αν κάτι δεν πάει καλά στη διάρκεια του παιχνιδιού, υπάρχει και το VAR. Στην ετυμηγορία των επιτροπών, όχι. Δεν χωρούν διορθώσεις. Συμπέρασμα δεύτερο, τα χειροκροτήματα (άγνωστο αν μετρούν την διάρκεια τους με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης) εκφράζουν την άμεση συγκίνηση, δεν συμμετέχουν στο χρηματιστήριο των αξιών και των σκοπιμοτήτων.

Οι συντελεστές του ισραηλινού ντοκιμαντέρ “NAZA”, το οποίο προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις στη χώρα παραγωγής του, αλλά απέσπασε και χειροκρότημα κοντά είκοσι πέντε λεπτών, στο 83ο Φεστιβάλ Βενετίας

Πέρυσι, για παράδειγμα, «Η φωνή της Χίντ Ρατζάμπ» έσπασε το ρεκόρ χειροκροτήματος αλλ’ έχασε στο νήμα το χρυσό βραβείο. Φέτος, το ντοκιμαντέρ “NAZA” έσπασε το περσινό ρεκόρ, έγινε το μεγάλο φαβορί και, όμως, βρέθηκε μ’ ένα απλό ειδικό βραβείο της επιτροπής, βραβείο παρηγοριάς, για περιπτώσεις αμηχανίας επίσης. Το Ισραήλ πρόλαβε να αμφισβητήσει την αξιοπιστία των μαρτύρων, επειδή διατηρούν την ανωνυμία τους. Επιπλέον, δυσαρεστημένο από τις καταγγελίες για την «επιστημονική» εξόντωση των Παλαιστινίων στη Γάζα, κινείται κιόλας με σκοπό ν’ αφαιρέσει την υπηκοότητα από τους συν-δημιουργούς, Ισραηλινούς πολίτες, Γιουβάλ Αμπραχάμ και Ρέιτσελ Σορ. Εννοείται, τα μέλη της επιτροπής δεν διαθέτουν χρόνο γι’ αυτή την εξέλιξη.

Το ανέκδοτο που κυκλοφόρησε στο Λίντο, ύστερα απ’ όλ’ αυτά, λέει με στοιχεία «διαρροών» και μπόλικο χιούμορ, πως το “NAZA” δεν ανταμείφθηκε, ώστε να μην προκληθεί διπλωματικός πόλεμος και, πιο πέρα, να μην διωχθούν οι δημιουργοί του περισσότερο. Δηλαδή, πάρε το βραβείο και τρέχα; Κρύψου μέχρι να τελειώσουν οι βομβαρδισμοί; Έτερον συμπέρασμα: το λεγόμενο κίτρινο Χόλιγουντ επιβεβαιώνει την μετατόπηση της παγκόσμιας ισχύος προς τον Ειρηνικό. Μακράν όλων, η καλύτερη ταινία της φετινής Μόστρα είναι το κομψοτέχνημα του Λι Τσανγκ-ντονγκ “Possible love”. Μια λεπτοφυής ανάμειξη της ερωτικής επιθυμίας, της ανεργίας, των ταξικών διακρίσεων και της βίαιης παραβίασης της ιδιωτικότητας, με φόντο το οικονομικό θαύμα της Ν.Κορέας. Μην ανήκοντας στο πνεύμα της πολιτικής ορθότητας, περιορίστηκε στο δεύτερο βραβείο, το Γκραν-Πρι της επιτροπής, ίσως ως προϊόν μιας πανίσχυρης πλατφόρμας, άρα «εχθρού» των αιθουσών. Μήπως, όμως, κάποιες πλατφόρμες, ενισχύοντας σπουδαίους σκηνοθέτες, κάνουν περισσότερο  καλό στον σύγχρονο κινηματογράφο;

Διαβάστε επίσης:

«Mr. Irrelevant»: Ο David Corenswet ενσαρκώνει τον θρυλικό παίκτη των New York Giants, John Tuggle, στο πρώτο trailer της ταινίας (photo/video)

«The Odyssey»: Η υπερπαραγωγή του Christopher Nolan έγινε η πιο εμπορική ταινία στην ιστορία της Universal

Το «Wheel to Live» της Βίκυς Αναστασιάδου κέρδισε τον Χρυσό Διόνυσο στο 49ο Φεστιβάλ Δράμας

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.