Συνάντηση Τραμπ – Σι: Μία ασυνήθιστη και λαμπερή υποδοχή, η γκριμάτσα με τα μαχητικά και οι χαμηλές προσδοκίες

Η εντυπωσιακή υποδοχή που επιφύλαξε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στον Κινέζο ομόλογό του, Σι Τζινπίνγκ υποδηλώνει ότι πλησιάζει μια μεγάλη παγκόσμια στιγμή.

Σε μια ασυνήθιστη κίνηση, ο Τραμπ μετέβη στη Στρατιωτική Βάση Άντριους για να υποδεχτεί τον Σι στη σκάλα του αεροσκάφους του, όταν αυτός έφτασε την Τετάρτη για μια διαμονή δύο διανυκτερεύσεων. Οι ηγέτες συνομίλησαν, μαζί με τις συζύγους τους, πριν περπατήσουν δίπλα-δίπλα πάνω στο κόκκινο χαλί, ενώ στο πλαισιο της υποδοχής πέρασαν πάνω από τους δύο ηγέτες 6 μαχητικά F-16, έξι F-22 και δύο στρατηγικά βομβαρδιστικά B-1B Lancer. Υπήρξε, ωστόσο, ένα μικρό εμπόδιο στη χορογραφία, όταν ένα από τα Β-1Β, που πραγματοποιούσε πτήση επίδειξης έσχισε τον ουρανό με ένα βροντερό βρυχηθμό κατά τη διάρκεια του εθνικού ύμνου, προκαλώντας τον Τραμπ να κάνει γκριμάτσα ενόχλησης και φόβου, ενώ ο Κινέζος ηγέτης παρέμεινε ανέκφραστος.

Παρ’ όλα αυτά, οι εικόνες υποδηλώνουν ότι δύο ηγέτες των ισχυρότερων χωρών του κόσμου συναντιούνται για να χαράξουν το πεπρωμένο του πλανήτη. Η χρονική στιγμή δεν θα μπορούσε να είναι πιο ευνοϊκή, καθώς οι ΗΠΑ και η Κίνα προωθούν ένα νέο τεχνολογικό μέτωπο εν μέσω προειδοποιήσεων από επικεφαλής του κλάδου ότι η τεχνητή νοημοσύνη ενδέχεται σύντομα να ξεφύγει από τον έλεγχο.

Όμως, η λαμπρότητα μπορεί να είναι παραπλανητική, λέει το CNN. Η επίσημη επίσκεψη του Σι δεν ισοδυναμεί με τις συνόδους κορυφής μεταξύ του προέδρου Ρόναλντ Ρέιγκαν και του Σοβιετικού ηγέτη Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, οι οποίες έθεσαν τον Ψυχρό Πόλεμο σε τροχιά ομαλής κατάληξης. Κατ’ αρχάς, αναμένεται να ολοκληρωθεί χωρίς μια συμφωνία για την προστασία της ανθρωπότητας που θα ήταν ανάλογη με τις περικοπές πυρηνικών όπλων της δεκαετίας του 1980. Σαράντα χρόνια μετά, τέτοιες κινήσεις θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν περιορισμούς στην ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης ή την αμοιβαία διαφάνεια μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας όσον αφορά τις τεχνολογικές βιομηχανίες τους, με στόχο την οικοδόμηση εμπιστοσύνης και ασφάλειας.

Υπάρχει ακόμα η πιθανότητα η σύνοδος κορυφής να φέρει εκπλήξεις — αν και για να συμβεί αυτό θα πρέπει να παραβιάσει τους παραδοσιακούς διπλωματικούς κανόνες της Κίνας, οι οποίοι απαιτούν περίπλοκες διπλωματικές διαβουλεύσεις πριν από τη συνάντηση, προκειμένου να καθοριστούν τα αποτελέσματα. Στην πραγματικότητα, λοιπόν, ένα θετικό αποτέλεσμα θα περιοριζόταν σε μια παράταση της διμερούς εμπορικής εκεχειρίας που ανακοινώθηκε το βράδυ της Τετάρτης· σε νέες προσπάθειες για την εδραίωση της σταθερότητας μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου· και σε μικρής κλίμακας πρωτοβουλίες σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη, τη διακίνηση φεντανύλης, το εμπόριο και την αποφυγή στρατιωτικών συγκρούσεων.

Χαμηλές προσδοκίες

Αλλά γιατί οι προσδοκίες είναι τόσο χαμηλές, ειδικά όταν ο υπόλοιπος κόσμος παρακολουθεί τις ΗΠΑ και την Κίνα να ανταγωνίζονται για την πρωτοκαθεδρία σε έναν αγώνα εξοπλισμών στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης; Το ζήτημα της τεχνητής νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό του χάσματος μεταξύ των αντιπάλων. Ο καθένας πιστεύει ότι μπορεί να επικρατήσει, και αμφότεροι κατανοούν τι διακυβεύεται σε αυτή τη μονομαχία υπερδυνάμεων. «Όποιος κερδίσει στην τεχνητή νοημοσύνη, κερδίζει τα πάντα», όπως το έθεσε ο Τραμπ. Και οι δύο αντιστέκονται σε οποιονδήποτε ουσιαστικό περιορισμό σε έναν τομέα που είναι ζωτικής σημασίας για τη στήριξη της οικονομικής ανάπτυξης.

Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι η Κίνα υστερεί στον αγώνα της τεχνητής νοημοσύνης και δεν θα συμφωνούσε σε καμία αμοιβαία επιβράδυνση του κλάδου. Συνήθως θεωρεί κάθε κίνηση για τον περιορισμό της τεχνολογικής της ανόδου ως μέρος μιας δυτικής στρατηγικής για να την στερήσει από τη νόμιμη παγκόσμια δύναμή της. Η ασυμφωνία χαρακτήρων μεταξύ του αυτοσχεδιαστικού Τραμπ και του μελετημένου Σι αποτελεί επίσης κακό οιωνό για την αυθόρμητη λήψη αποφάσεων. Τα πολιτικά συστήματα των ΗΠΑ και της Κίνας είναι τόσο διαφορετικά — και τόσο όλο και περισσότερο προσανατολισμένα στην αντιμετώπιση του άλλου — που υπάρχουν ελάχιστα κοινά σημεία.

Και οι δύο πλευρές επιθυμούν να αποφύγουν τις κρίσεις, αλλά δεν διαθέτουν τη δύναμη να κάνουν και να επιβάλλουν παραχωρήσεις. Η κατακόρυφη πτώση των ποσοστών του Τραμπ στις δημοσκοπήσεις εν μέσω του πολέμου με το Ιράν κινδυνεύει να υπονομεύσει την παγκόσμια επιρροή του. Πέρυσι διαπίστωσε ότι οι απειλές της Κίνας να περιορίσει τις εξαγωγές ορυκτών σπάνιων γαιών προς τις ΗΠΑ θα μπορούσαν να ματαιώσουν την εμπορική του επίθεση. Και ενώ ο Σι δεν ανησυχεί για οργισμένους ψηφοφόρους στην ολοκληρωτική πατρίδα του και προστατεύει αδίστακτα την εσωτερική του εξουσία, αντιμετωπίζει κρίση στον τομέα των ακινήτων και οικονομικά προβλήματα στη χώρα του.

Για να είμαστε δίκαιοι προς τον Τραμπ, οι περισσότερες σύνοδοι κορυφής αποδίδουν λιγότερα από τα αναμενόμενα. Και οι συναντήσεις μεταξύ των ηγετών των ΗΠΑ και της Κίνας εξελίσσονται εν μέσω μη κολακευτικών συγκρίσεων με τις ιστορικές συναντήσεις της δεκαετίας του 1970 μεταξύ του προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον και του Κινέζου Μάο Τσε Τουνγκ. Ωστόσο, ο πρόεδρος δίνει συχνά την εντύπωση ότι τον ενδιαφέρει περισσότερο το θέαμα των παγκόσμιων συνόδων κορυφής παρά η ουσία τους — ένας λόγος για τον οποίο οι συναντήσεις με τον Σι αυτή την εβδομάδα ενδέχεται να αποφέρουν ελάχιστα συγκεκριμένα αποτελέσματα.

Οι συναντήσεις του με τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν κατά την πρώτη θητεία του, καθώς και η περσινή συνάντηση στην Αλάσκα με τον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, απέδωσαν ελάχιστα πέρα από φωτογραφίες του Τραμπ με ισχυρούς ηγέτες που φαίνεται να θαυμάζει. Εδώ και μήνες απολαμβάνει την προοπτική της επίσκεψης του Σι και θα θέλει τουλάχιστον να ανταποκριθεί στον συμβολισμό του κόκκινου χαλιού, τον οποίο θεώρησε ως ένδειξη μεγάλου προσωπικού σεβασμού όταν ταξίδεψε στο Πεκίνο τον Μάιο.

Ο Τραμπ δεν είναι ο πρώτος πρόεδρος που πιστεύει ότι οι στενές προσωπικές σχέσεις του με ξένους ηγέτες είναι καθοριστικές για τις παγκόσμιες υποθέσεις. Σε περίπτωση κρίσης, τέτοιοι δεσμοί θα μπορούσαν να είναι σημαντικοί. Ο Λάιλ Γκόλντσταϊν, ανώτερος ερευνητής και διευθυντής του Προγράμματος για την Ασία στο κέντρο μελετών «Defense Priorities», δήλωσε ότι οι συναντήσεις αυτές ήταν «θετικό γεγονός» και ότι η προσωπική διπλωματία μεταξύ του Σι και του Τραμπ είχε συμβάλει στη σταθεροποίηση των σχέσεων και στη μείωση των στρατιωτικών εντάσεων, μεταξύ άλλων και όσον αφορά την Ταϊβάν.

Ωστόσο, ο Τραμπ έχει ανεβάσει την πίστη του στη δική του αναντικατάστατη σημασία σε νέα επίπεδα. Συχνά καυχιόταν, για παράδειγμα, για τη «υπέροχη σχέση» του με τον Σι σε προεκλογικές συγκεντρώσεις του 2024, με έναν τρόπο που φαινόταν απομακρυσμένος από τα κύρια προβλήματα που απασχολούν τους ψηφοφόρους. Στο Πεκίνο, ξαναμίλησε με ενθουσιασμό για τη σχέση αυτή. «Είναι τιμή μου να είμαι φίλος σας», είπε ο Τραμπ στον οικοδεσπότη του. «Υπάρχουν κάποιοι που λένε ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη σύνοδος κορυφής που έγινε ποτέ».

Η αποφασιστικότητα του Τραμπ να προστατεύσει αυτό που θεωρεί προσωπικούς δεσμούς του με ηγέτες τον οδηγεί μερικές φορές να βρει δικαιολογίες για λογαριασμό τους. Τον Ιούλιο, για παράδειγμα, είπε στους δημοσιογράφους ότι «κάνουμε κι εμείς πράγματα εναντίον τους· δεν είναι μονόδρομος», όταν ρωτήθηκε για τις καταγγελίες περί κινεζικής παρέμβασης στις εκλογές του 2020. Αυτό το μήνα, ο πρόεδρος υποβάθμισε επίσης τους ισχυρισμούς ότι το Πεκίνο έδωσε στο Ιράν δορυφορικές εικόνες μιας βάσης στην Ιορδανία πριν από μια επίθεση εναντίον αμερικανικών στρατευμάτων. Η Κίνα αρνήθηκε το δημοσίευμα της «Wall Street Journal», η οποία επικαλέστηκε ανώνυμους Αμερικανούς αξιωματούχους.

Ο Κινέζος ηγέτης σπάνια ανταποκρίνεται με προσωπική θερμότητα προς τον Τραμπ, δείχνοντας ότι παίζει ένα μακροπρόθεσμο διπλωματικό παιχνίδι που θα διαρκέσει πολύ μετά την αποχώρηση του 47ου προέδρου από το αξίωμα. Πρώην αξιωματούχοι έχουν δηλώσει ότι ο Σι είναι πιο πρόθυμος να συμμετάσχει σε αυθόρμητες συνομιλίες κατ’ ιδίαν σε σύγκριση με τον αυστηρό προκάτοχό του, Χου Τζιντάο. Ωστόσο, εξακολουθεί να περιορίζεται από τα πρωτόκολλα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας και τις συντηρητικές διπλωματικές συνήθειες. Επίσης, έχει αποφύγει εμφανώς την επιδεικτική κολακεία που χρησιμοποιούν άλλοι ηγέτες για να προσπαθήσουν να κερδίσουν την εύνοια του Τραμπ.

Επικρίσεις

Ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι έχουν επικρίνει σφοδρά την προσέγγιση του Τραμπ. Σε εξαιρετικά σκληρά σχόλια την Τρίτη, ο γερουσιαστής Ρότζερ Γουίκερ, πρόεδρος της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας, καταδίκασε την συνάντηση. «Ο αρχιστράτηγός μας πρέπει να έχει κατά νου ότι ο καλεσμένος του είναι ένας βίαιος, μη εκλεγμένος και καταπιεστικός δικτάτορας που επιδιώκει να κυριαρχήσει στους γείτονές του και του οποίου το τεράστιο στρατιωτικό οπλοστάσιο στρέφεται απευθείας κατά των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής», δήλωσε ο Γουίκερ.

Η σύνοδος κορυφής Σι-Τραμπ απέκτησε επιπλέον σημασία λόγω των πρόσφατων προειδοποιήσεων από προγραμματιστές τεχνητής νοημοσύνης και ηγέτες ότι τα προϊόντα τους θα μπορούσαν σύντομα να ξεφύγουν από τον έλεγχο και να απειλήσουν την ανθρωπότητα. Ωστόσο, την Τρίτη, ο Τραμπ αναδιατύπωσε τον όρο «τεχνητή νοημοσύνη» ως «υπερνοημοσύνη» και δήλωσε στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ότι «απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε απόπειρα δημιουργίας ενός παγκοσμιοποιητικού σχεδίου για τον έλεγχο» της τεχνολογίας αυτής.

Η ραγδαία επέκταση της χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης σε στρατιωτικές εφαρμογές, εν τω μεταξύ, προσθέτει ένα επιπλέον επίπεδο πολυπλοκότητας, καθώς οποιαδήποτε κίνηση είτε από το Πεκίνο είτε από την Ουάσινγκτον για τον περιορισμό της τεχνολογίας θα μπορούσε να προσφέρει στην αντίπαλη υπερδύναμη ένα πιθανό πλεονέκτημα στο πεδίο της μάχης. Η αντίθεση του προέδρου σε οποιαδήποτε ρύθμιση, είτε στο εσωτερικό είτε στο εξωτερικό, έχει ήδη αποκλείσει το ενδεχόμενο μιας σημαντικής συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας σχετικά με το θέμα. Ενώ η Κίνα αντιδρά στον εξωτερικό έλεγχο, έχει εμφανιστεί πιο ανοιχτή στη δημιουργία θεσμικών διασφαλίσεων και μιας παγκόσμιας συναίνεσης σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης, αν και η προθυμία της να προχωρήσει πέρα από τη ρητορική παραμένει ασαφής.

Η τεχνητή νοημοσύνη έχει υιοθετηθεί σε εξαιρετικά ευρεία κλίμακα στην Κίνα. Και η κλειστή πολιτική κοινωνία της σημαίνει ότι δεν έχει υπάρξει σχεδόν καμία συζήτηση ή αντίδραση σχετικά με την τεχνολογία, όπως αυτές που ξέσπασαν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας για τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ. Την Τετάρτη, ο μόνιμος εκπρόσωπος του Πεκίνου στα Ηνωμένα Έθνη, Φου Κονγκ, επέκρινε σφοδρά, σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ με επικεφαλής του τομέα της τεχνητής νοημοσύνης από «ορισμένες μεγάλες χώρες» — κωδικός για τις ΗΠΑ — τις οποίες κατηγόρησε ότι δημιουργούν μια «μικροπρεπή κλίκα του τύπου “εμείς εναντίον αυτών”» και ότι αναγκάζουν άλλες χώρες να χρησιμοποιούν τη δική τους τεχνολογία αντί της κινεζικής.

Παρ’ όλα αυτά, και οι δύο πλευρές αναγνωρίζουν έστω κα μερικώς την παγκόσμια ανησυχία για την τεχνητή νοημοσύνη. Ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ δήλωσε τη Δευτέρα στο CNBC ότι, εν όψει της συνόδου κορυφής, οι ΗΠΑ και η Κίνα συζητούσαν το ενδεχόμενο να ανοίξουν ένα κανάλι επικοινωνίας σχετικά με περιστατικά που αφορούν την τεχνητή νοημοσύνη, προκειμένου να προσδιοριστούν «ποιοι είναι οι κύριοι κίνδυνοι της τεχνητής νοημοσύνης».

Διαβάστε επίσης

F-35 στην Τουρκία: Τα… γυρίζει τώρα ο Μπάρακ – Θα χρειαστεί χρόνο το Κογκρέσο

Σοκαριστική ιστορία: Ο σύζυγός της την έβαλε σε site για swingers και αναγκάστηκε να κάνει σεξ με 15 άνδρες – Την πίεζε μέχρι να το δεχθεί

Viral ο Τραμπ για την αντίδρασή του όταν πετούσαν από πάνω του μαχητικά: Ατάραχοι ο Σι, η σύζυγός του και η Μελάνια, αυτός… υπέφερε (video)

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.