Μάχη εντυπώσεων, αλλά «η μπάλα καίει»

Οι προεκλογικές καμπάνιες των κομμάτων εξουσίας φαίνεται ότι έχουν αναπτυχθεί στον μεγαλύτερο βαθμό και ομολογουμένως δεν εντυπωσιάζουν.

Μεγάλο «σφίξιμο» παρατηρείται, οικονομία δυνάμεων, μεγάλη ένταση στις προσωπικές αντιπαραθέσεις, αλλά ελάχιστα πράγματα έχουν πολιτική αξία.

Ο Μητσοτάκης έχει επιλέξει ένα από τα πιο συνήθη κλισέ, αυτό περί του «αύριο» (που είναι ο ίδιος) και του «χθες» (που είναι οι αντίπαλοί του. Πιο βαρετό πεθαίνεις.

Απότοκο, ωστόσο, της πλήρους αβεβαιότητας για το τι θα ξημερώσει τους επόμενους μήνες, εβδομάδες, ακόμα και… μέρες – δεδομένου ότι οι εξελισσόμενοι πόλεμοι, τα ευρωπαϊκά αδιέξοδα και τα εθνικά θέματα χαρακτηρίζονται από έντονη ρευστότητα.

Συνεπώς κάθε υπόσχεση, δέσμευση κ.λπ. είναι εξαιρετικά επισφαλής και ο Μητσοτάκης θέλει πρωτίστως να παίξει καλή άμυνα, αφού τα γκολ δεν ισοφαρίζονται εύκολα.

Ο Ανδρουλάκης έχει ένα πιο πολιτικό πλαίσιο, αφού, λόγω της δημοσκοπικής και επικοινωνιακής υστέρησης έναντι του Τσίπρα, έχει επιλέξει την προβολή του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ, ώστε να αναφέρεται με συγκεκριμένο τρόπο σε συγκεκριμένα προβλήματα παρουσιάζοντας προτάσεις.

Αυτή είναι η τακτική του εδώ και πολλούς μήνες, αλλά δεν έχει αποδώσει κάτι. Τρίτος είναι και, παρά τη μείωση της απόστασης από την ΕΛΑΣ, το ΠΑΣΟΚ πολύ δύσκολα θα περάσει δεύτερο. Άλλωστε τα προγράμματα εύκολα αντιγράφονται και λεηλατούνται, όπως έχουν αποδείξει πολλαπλώς Τσίπρας και Μητσοτάκης…

Ο Τσίπρας, που παλαντζάρει ανάλογα με την πορεία των δημοσκοπήσεων, αλλάζει συχνά θέσεις σε σοβαρά θέματα όπως ο 13ος μισθός, έχει ακόμη σοβαρές κομματικές εκκρεμότητες και αδυνατεί να εκτοξευτεί δημοσκοπικά, προσπαθεί να κερδίσει στο πεδίο των προσωπικών εντυπώσεων προβάλλοντας τον εαυτό του ως τον μοναδικό δυνάμει αντίπαλο του Μητσοτάκη.

Αν κάποιος αφαιρέσει από τον πολιτικό λόγο των τριών αρχηγών τις προσωπικές απαξιωτικές αναφορές για τους αντιπάλους τους και τις ουκ ολίγες αδιάφορες κοινοτοπίες, η πολιτική ουσία που απομένει είναι ελάχιστη.

Άλλωστε οι δεσμεύσεις είναι επικίνδυνες σε συνθήκες ρευστότητας, ο σχεδιασμός σοβαρών και μεγάλων μεταρρυθμίσεων δύσκολος και ίσως πέρα από την εμβέλειά τους, τα τρέχοντα προβλήματα εξαρτώνται κυρίως από τις διεθνείς εξελίξεις, ενώ και τα διάφορα ημίμετρα όλοι ξέρουμε πως δεν επαρκούν.

Μόνο που αυτή η κατάσταση είναι άκρως επικίνδυνη ενόψει κάλπης. Όπως έχουμε σημειώσει ξανά, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα έλλειψης προσδοκιών της κοινωνίας από το πολιτικό σύστημα, το οποίο δεν εμφανίζει σοβαρές λύσεις στα μεγάλα θέματα.

Επίσης δεν υπάρχουν καν «αντισυστημικές» θελκτικές επιλογές για… εκτόνωση. Ακόμα κι αυτές είναι πασίγνωστες, φθαρμένες και, σε πολλές περιπτώσεις, ήδη απαξιωμένες πριν καν δοκιμαστούν στην κάλπη.

Ενδεχομένως θα χρειαστεί πολλή υπομονή την επόμενη περίοδο, αφού κανένα από τα σοβαρά προβλήματα δεν θα έχει σύντομη λύση. Ας ελπίσουμε ότι εν τω μεταξύ η χώρα και η κοινωνία θα αντέξουν τις πιέσεις.

Διαβάστε επίσης:

Από το Predator και τον ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι το σκάνδαλο του μπάσκετ. Πόση ακόμη ασυδοσία μπορεί να αντέξει αυτή η χώρα;

Εθνική ήττα από μία κυβέρνηση-πρωταθλητή στις υποχωρήσεις και στην παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας

Η ιστορία – αμαρτία της διαχείρισης του τουρκολιβυκού ψευδο-μνημονίου από την κυβέρνηση της Ν.Δ.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.