Η μεγάλη μετακόμιση προς τον Τσίπρα: Ποιοι βουλευτές παραδίδουν τις έδρες τους για την ΕΛΑΣ – Το ρίσκο της μερικής «συριζοποίησης»

Η μεγάλη μετακόμιση πρώην βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ προς την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Οι παραιτήσεις από τις κοινοβουλευτικές έδρες διαδέχονται η μία την άλλη, ενώ αρκετοί ακόμη βουλευτές εμφανίζονται έτοιμοι να ακολουθήσουν την ίδια διαδρομή.

Το ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν βρίσκεται μόνο στον αριθμό των αποχωρήσεων ή στα ονόματα των στελεχών που επιστρέφουν πολιτικά κοντά στον πρώην πρωθυπουργό. Βρίσκεται κυρίως σε ένα κρίσιμο ερώτημα: θα ενισχύσει αυτή η μαζική μετακίνηση το νέο κόμμα ή θα το μετατρέψει στα μάτια των ψηφοφόρων σε μια ανασυσκευασμένη εκδοχή του παλιού ΣΥΡΙΖΑ; Διότι η επιστροφή γνώριμων προσώπων προσφέρει στον Τσίπρα εμπειρία, οργανωτικές δυνατότητες και πολιτικά ερείσματα. Ταυτόχρονα, όμως, δημιουργεί τον κίνδυνο να εμφανιστεί η ΕΛΑΣ όχι ως κάτι πραγματικά νέο, αλλά ως μια ακόμη «συριζαϊκή μετάλλαξη».

Σύμφωνα με την καταγραφή των αποχωρήσεων, οκτώ βουλευτές που εξελέγησαν με τον ΣΥΡΙΖΑ το 2023 έχουν ήδη παραδώσει τις έδρες τους στο πλαίσιο της μετακίνησης προς την ΕΛΑΣ. Πρόκειται κατ’ αρχάς για τους Γιώργο Καραμέρο, Συμεών Κεδίκογλου, Βασίλη Κόκκαλη, Χάρη Μαμουλάκη, Διονύση Καλαματιανό και Μίλτο Ζαμπάρα, με τον τελευταίο να προστίθεται στον κατάλογο την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου. Στην ευρύτερη εικόνα περιλαμβάνεται και η Κατερίνα Νοτοπούλου, η οποία είχε παραιτηθεί από τη βουλευτική της έδρα τον Ιούλιο και στη συνέχεια συνδέθηκε με το εγχείρημα Τσίπρα.H Έφη Αχτσιόγλου αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση αφού είχε μετακινηθεί νωρίτερα στην Νέα Αριστερά.

Η διαδικασία, πάντως, δεν έχει ολοκληρωθεί. Στα ονόματα που εμφανίζονται στα σχετικά ρεπορτάζ για το επόμενο κύμα περιλαμβάνονται οι Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, Γιώργος Ψυχογιός, Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, Κώστας Μπάρκας, Γιώργος Γαβρήλος, Όλγα Γεροβασίλη, Πόπη Τσαπανίδου και Νάσος Ηλιόπουλος.

Οι περιπτώσεις αυτές δεν βρίσκονται όλες στο ίδιο στάδιο. Για ορισμένους υπάρχουν πληροφορίες περί επικείμενης παραίτησης, ενώ για άλλους οι αποφάσεις παραμένουν ανοιχτές. Κοινό στοιχείο της διαδικασίας είναι η απαίτηση του Τσίπρα να παραδίδουν οι εν ενεργεία βουλευτές την έδρα τους προτού ενταχθούν στο νέο κόμμα, ώστε η ΕΛΑΣ να μην εμφανιστεί ως προϊόν κοινοβουλευτικών μεταγραφών.

Η πολιτική χρησιμότητα και η μεγάλη αντίφαση

Για τον Αλέξη Τσίπρα, η προσχώρηση αυτών των στελεχών έχει αναμφισβήτητα πλεονεκτήματα. Πρόκειται για πρόσωπα με κοινοβουλευτική εμπειρία, τοπικά δίκτυα, αναγνωρισιμότητα και δυνατότητα πολιτικής κινητοποίησης. Ένα νέο κόμμα χρειάζεται οργανωτική συγκρότηση, ανθρώπους που γνωρίζουν τις εκλογικές περιφέρειες και στελέχη ικανά να εκπροσωπήσουν δημόσια τις θέσεις του. Υπό αυτή την έννοια, η μετακόμιση μπορεί να προσφέρει στον Τσίπρα έναν έτοιμο πολιτικό μηχανισμό.

Εδώ, όμως, αρχίζει και η μεγάλη αντίφαση. Ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρεί να επιστρέψει στην κεντρική πολιτική σκηνή υποσχόμενος μια νέα αρχή για τον προοδευτικό χώρο. Θέλει να υπερβεί τις αποτυχίες, τις αντιπαραθέσεις και τις διασπάσεις που οδήγησαν τον ΣΥΡΙΖΑ από την κυβερνητική εξουσία στην εκλογική και οργανωτική αποσύνθεση.

Πώς θα πείσει, όμως, ότι δημιουργεί κάτι καινούργιο, όταν το μεγαλύτερο μέρος της δημόσιας εικόνας του νέου κόμματος διαμορφώνεται από πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν στο προηγούμενο εγχείρημα; Το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο πιεστικό επειδή αρκετά από αυτά τα στελέχη είχαν βρεθεί σε αντίπαλα στρατόπεδα κατά τις διαδοχικές εσωκομματικές συγκρούσεις. Η επανένωσή τους μπορεί να συμβολίζει την υπέρβαση των διαχωριστικών γραμμών. Μπορεί, όμως, εξίσου εύκολα να εκληφθεί ως επιστροφή στο ίδιο πολιτικό προσωπικό, χωρίς ουσιαστική αλλαγή προσανατολισμού.

Το στοίχημα δεν είναι να επιστρέψουν οι βουλευτές, αλλά οι ψηφοφόροι

Αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη διάσταση της υπόθεσης. Ο Τσίπρας δεν χρειάζεται απλώς να συγκεντρώσει ξανά τους πρώην βουλευτές του. Χρειάζεται να επανασυνδεθεί με τους ψηφοφόρους που εγκατέλειψαν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Και οι δύο διαδικασίες δεν είναι ταυτόσημες. Η πολιτική επιστροφή ενός πρώην υπουργού ή βουλευτή δεν συνεπάγεται αυτομάτως την επιστροφή των πολιτών που τον είχαν ψηφίσει. Ιδίως όταν ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος έχει απομακρυνθεί όχι μόνο από ένα συγκεκριμένο κόμμα, αλλά και από τις πρακτικές, τις αντιπαραθέσεις και τις συμπεριφορές του παλιού πολιτικού προσωπικού.

Επιπλέον, η συσσώρευση στελεχών δημιουργεί αναπόφευκτα ένα δεύτερο πρόβλημα: τις ισορροπίες, τις φιλοδοξίες και τη διανομή των ρόλων. Οι θέσεις στα ψηφοδέλτια και στην κομματική ιεραρχία δεν είναι απεριόριστες, ενώ το νέο εγχείρημα οφείλει να αφήσει χώρο και σε ανθρώπους που δεν προέρχονται από τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ.

Επομένως, το πραγματικό δίλημμα για τον Αλέξη Τσίπρα είναι αν θα αξιοποιήσει τους παλιούς συνεργάτες του ως υποδομή για κάτι ευρύτερο ή αν θα επιτρέψει να καθορίσουν εκείνοι την ταυτότητα της ΕΛΑΣ. Η μεγάλη μετακόμιση μπορεί να δώσει στο νέο κόμμα στελέχη και οργανώσεις. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα του δώσει και νέα πολιτική δυναμική.

Και αυτό είναι το μεγαλύτερο ρίσκο του Τσίπρα: να πετύχει την επανένωση ενός σημαντικού τμήματος του παλιού ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να αποτύχει να πείσει την κοινωνία ότι η ΕΛΑΣ είναι κάτι περισσότερο από μία εκδοχή του ΣΥΡΙΖΑ με άλλο όνομα.

Διαβάστε επίσης:

Μητσοτάκης στο Reuters: «Άκυρη και ανυπόστατη» η τουρκολιβυκή συμφωνία – Μήνυμα για Chevron και ναυσιπλοΐα

Ο «θαυμαστής των ναζί» και η «καλύτερη φίλη του Κασιδιάρη» – Νέα αψιμαχία Κωνσταντοπούλου με Γεωργιάδη

Μαρία Καρυστιανού για την τραγωδία στην Ισπανία: Ξέρουμε τι σημαίνει η κενή καρέκλα στο τραπέζι και η αγκαλιά που έφυγε για πάντα

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.