Η δημόσια εικόνα της Ζωής Κωνσταντοπούλου μοιάζει σήμερα βαθιά αντιφατική. Την ώρα που οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν αυξημένη αναγνωρισιμότητα και πολιτική αντοχή της ίδιας, η κατάσταση της Πλεύσηε Ελευθερίας στο Κοινοβούλιο αποτυπώνει μια εικόνα συρρίκνωσης και θεσμικής αποδυνάμωσης, που δύσκολα συνάδει με τις υψηλές φιλοδοξίες που προβάλλονται στο δημόσιο λόγο.

Η ανεξαρτητοποίηση της Ελένης Καραγεωργοπούλου το πρωί της Τρίτης, ήρθε να φανερώσει το λεπτό στρώμα πάγου πάνω στο οποίο βαδίζει το κόμμα της κυρίας Κωνσταντοπούλου, καθώς παρά την πληθωρική παρουσία της αρχηγού, απέχει πολύ από το να θεωρηθεί ένας κανονικά οργανωμένος και δομημένος πολιτικός οργανισμός.    

«Η επιλογή αυτή δεν συνιστά πράξη αντιπαράθεσης, αλλά πολιτική διαφοροποίηση ως προς την κοινοβουλευτική κατεύθυνση και τον τρόπο άσκησης του ρόλου μου. Παραμένω στη Βουλή για να υπηρετώ με συνέπεια τη λαϊκή εντολή, ασκώντας ενεργό και υπεύθυνη αντιπολίτευση», σημείωσε χαρακτηριστικά η κυρία Καραγεωργοπούλου σε μία προσπάθεια να τηρήσει χαμηλούς τόνους και να αποφύγει τη μετωπική σύγκρουση με την πρώην πρόεδρό της.

Αλλά η παραίτησή της υπενθύμισε με ένα δραματικό τρόπο ότι η Πλεύση Ελευθερίας  παραμένει σε μεγάλο βαθμό αρχηγικό και πάντως εξαρτώμενο απολύτως από την αρχηγό, κόμμα.

Η Πλεύση Ελευθερίας εισήλθε στη Βουλή στις εκλογές της 25ης Ιουνίου 2023 με 8 βουλευτές, πετυχαίνοντας μια επιστροφή που θεωρήθηκε πολιτικά σημαντική. Οι εκλεγμένοι ήταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο Σπύρος Μπιμπίλας, η Τζώρτζια Κεφαλά, ο Διαμαντής Καραναστάσης, η Αρετή Παπαϊωάννου, ο Μιχάλης Χουρδάκης, ο Χρήστος Αρίδας και η Ελένη Καραγεωργοπούλου. Το αρχικό σχήμα παρουσιάστηκε ως μια συμπαγής κοινοβουλευτική ομάδα, με έντονο αντιπολιτευτικό στίγμα και ισχυρή προσωποκεντρική ηγεσία. Μάλιστα, η κυρία Κωνσταντοπούλου είχε επιλέξει να παρέμβει στα ψηφοδέλτια και τη σειρά που προέκυψε από τη σταυροδοσία από τις πρώτες εκλογές, ώστε να διαμορφώσει απόλυτα η ίδια τη σύνθεση της κοινοβουλευτικής ομάδας, που θα προέκυπτε τότε (και τελικά προέκυψε) από τις δεύτερες εκλογές του Ιουνίου.  

Η εικόνα όμως άρχισε να αλλάζει σχετικά γρήγορα. Η Αρετή Παπαϊωάννου και ο Μιχάλης Χουρδάκης αποχώρησαν από την κοινοβουλευτική ομάδα και συνέχισαν ως ανεξάρτητοι βουλευτές, μειώνοντας τον αριθμό των μελών της Πλεύσης Ελευθερίας – ο κ. Χουρδάκης προχώρησε στη συνέχεια στο κόμμα του Στέφανου Κασσελάκη.

Παράλληλα, η παραίτηση του Διαμαντή Καραναστάση από τη Βουλή οδήγησε στην αντικατάστασή του στην Α’ Αθηνών από την Έλλη Ρούσσου, η οποία εντάχθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα, χωρίς ωστόσο να ανατρέψει τη συνολική εικόνα φθοράς.

Οι αποχωρήσεις και οι αλλαγές δεν σταμάτησαν εκεί. Η κοινοβουλευτική ομάδα βρέθηκε σταδιακά να λειτουργεί με μειωμένη δύναμη, ενώ οι εσωτερικές εντάσεις και οι πολιτικές διαφωνίες έγιναν όλο και πιο εμφανείς. Το σχεδόν καθοριστικό πλήγμα ήρθε με την ανεξαρτητοποίηση της Ελένης Καραγεωργοπούλου. Με την αποχώρησή της, η Πλεύση Ελευθερίας έπεσε στους 5 βουλευτές – το ελάχιστο όριο που προβλέπει ο Κανονισμός της Βουλής για τη διατήρηση κοινοβουλευτικής ομάδας.

Σήμερα, η Κ.Ο. της Πλεύσης Ελευθερίας αποτελείται από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, τον Σπύρο Μπιμπίλα, την Τζώρτζια Κεφαλά, τον Αλέξανδρο Καζαμία και την Έλλη Ρούσσου.

Τυπικά, το κόμμα εξακολουθεί να διατηρεί τα δικαιώματα κοινοβουλευτικής ομάδας. Ουσιαστικά όμως, βρίσκεται σε απόλυτα οριακή κατάσταση: οποιαδήποτε νέα αποχώρηση θα σημάνει την απώλεια της θεσμικής του υπόστασης στη Βουλή, με σοβαρές συνέπειες στον χρόνο ομιλίας, στη συμμετοχή στις επιτροπές και στη συνολική πολιτική του επιρροή.

Η αντίφαση παραμένει έντονη. Ενώ η Ζωή Κωνσταντοπούλου εξακολουθεί να εμφανίζεται δημοσκοπικά ως πολιτικό πρόσωπο με σαφές στίγμα και δυναμική παρουσία στον δημόσιο λόγο, η κοινοβουλευτική εικόνα του κόμματός της παραπέμπει περισσότερο σε αποσύνθεση παρά σε εδραίωση. Για τους επικριτές της, οι αλλεπάλληλες αποχωρήσεις συνιστούν ένδειξη προβλημάτων ηγεσίας και λειτουργίας. Για τους υποστηρικτές της, αποτελούν ένα αναγκαίο «ξεκαθάρισμα».

Σε κάθε περίπτωση, η Πλεύση Ελευθερίας βρίσκεται πλέον σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Με πέντε βουλευτές και με τη θεσμική της παρουσία να κρέμεται από μια λεπτή κλωστή, το χάσμα ανάμεσα στις δημοσκοπικές προσδοκίες και την πραγματική κοινοβουλευτική ισχύ γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να αγνοηθεί. Και αυτό το χάσμα θα κρίνει αν οι υψηλές φιλοδοξίες μπορούν να μετατραπούν σε σταθερή πολιτική παρουσία ή αν θα παραμείνουν απλώς καλοί αριθμοί στα γκάλοπ.

Διαβάστε επίσης:

Στο Μαξίμου οι κτηνοτρόφοι για συνάντηση με Μητσοτάκη – Στο επίκεντρο τα μέτρα για την ευλογιά

Ο Νίκος Δένδιας απέναντι στην υπερδεξιά: Η νόμιμη μετανάστευση και οι ακραίες φωνές για αλλοίωση του πληθυσμού

Ανεξαρτητοποίηση Ελένης Καραγεωργοπούλου από την Πλεύση Ελευθερίας