Καλημέρα σας

Η χθεσινή – σκληρή όπως και να το κάνουμε – επίθεση του Αντώνη Σαμαρά στην κυβέρνηση για τα ελληνοτουρκικά… επανέφερε το Μαξίμου στην πραγματικότητα.

Απόδειξη ότι η πίεση από τα δεξιά, με αιχμή τα εθνικά θέματα, θα συνεχιστεί και επίσης ότι ο πρώην πρωθυπουργός, ακόμα κι αν δεν κάνει κόμμα (που φαίνεται ότι δεν θα κάνει), θα είναι ένα διαρκές αγκάθι για τη ΝΔ. Τι ζημιά μπορεί να προκαλέσει αυτό; Μα, να λειτουργήσει εξ αντικειμένου ως «ανάχωμα» για την επιστροφή δεξιών ψηφοφόρων στη ΝΔ, ωθώντας ένα μέρος αυτής της εκλογικής βάσης προς παλαιά και νέα κόμματα στο χώρο – βλέπε Καρυστιανού ή και Βελόπουλο.

–      Παρεμπιπτόντως ο Σαμαράς έβγαλε μόνος του non paper, ώστε να μην βρεθεί μπλεγμένος με τίποτα περίεργες διαρροές του Κώστα Τασούλα, μετά τη συνάντηση που είχε με τον ΠτΔ.

Ο Βελόπουλος και οι… Βελοπουλικοί

Βάζω και τον Κυριάκο Βελόπουλο στις «απειλές» για τη ΝΔ, καθότι οι μετρήσεις κοινής γνώμης στη Βόρεια Ελλάδα δείχνουν την Ελληνική Λύση να αντέχει και σε πολλές περιοχές να είναι δεύτερη!  

Εξ ου και το κυβερνών κόμμα με το ζόρι περνάει και μάλιστα σε ελάχιστες περιπτώσεις το 22% στη Μακεδονία.

Βέβαια, υπάρχουν και οι φήμες που λένε ότι το Μαξίμου θα έβλεπε δυνητικά την Ελληνική Λύση ως κυβερνητικό εταίρο, εάν αποκλειστεί η περίπτωση του ΠΑΣΟΚ.

Η αλήθεια είναι πως δύσκολα – εξαιρετικά δύσκολα – ο Κυριάκος Βελόπουλος θα συνεργαζόταν σε κυβέρνηση με τη ΝΔ.

Αλλά, όπως λένε οι πιο διοριατικοί, άλλος Βελόπουλος κι άλλο… Βελοπουλικοί. Κρατήστε το.

Θετική ατζέντα

Η κυβέρνηση θέλει να πάει με θετική ατζέντα όσο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής προς τις εκλογές. Γι’ αυτό και προβάλει τις ενεργειακές συμφωνίες, καθώς έχει «μετρήσει» πως «γράφουν» δημοσκοπικά.

Η τακτική του Μαξίμου εύλογη, αλλά το ερώτημα είναι αν μπορεί η αντιπολίτευση να βρει αντίδοτο.

Δεν το βλέπω προς το παρόν.

Μεγαλώνει το μπλοκ

Με τούτα, με κείνα και με τ’ άλλα, φαίνεται ότι ενισχύεται το μπλοκ των δυνάμεων στο ΠΑΣΟΚ που θέλουν να ξεκαθαρίσει το συνέδριο ότι δεν θα υπάρξει μετεκλογική συνεργασία με τη ΝΔ. Να είναι πλήρως δεσμευτικό δηλαδή ότι δεν θα ψηφίσει ο κόσμος ΠΑΣΟΚ και θα του βγει… γαλαζοπράσινο «ζονγκ».

Δεν είναι μόνο ο Δούκας, ή ο Κατρίνης που το λένε εξ αρχής. Το λέει και ο Γερουλάνος, το λέει και ο Παύλος Χρηστίδης πλέον, μα και άλλοι.

Και αφού επί της αρχής συμφωνούν σχεδόν όλοι οι κορυφαίοι και επιφανείς (μόνο κάτι ξεχασμένοι ακροκεντρώοι και επανακάμψαντες… δεξιοεκσυγχροινιστές έμειναν να ψιθυρίζουν το αντίθετο) δηλώνουν σε κάθε ευκαιρία ότι δεν υπάρχει θέμα συνεργασίας, το πιο απλό είναι κάπου εκεί ανάμεσα στα χειροκροτήματα και τις λίστες για την κεντρική επιτροπή να εγκρίνουν κι ένα ψήφισμα, που θα το διακηρύττει επισήμως και αποστομωτικά.  

Τι πιο δημοκρατικό και συλλογικό από το να μιλάει το ίδιο το συνέδριο;

Νέα περίεργη υπόθεση

Στο μεταξύ αυτή η νέα ιστορία με υπόθεση που ερευνάται στον ΟΠΕΚΑ και φέρει ως εμπλεκόμενη μία προϊσταμένη του οργανισμού, η οποία είναι αποσπασμένη στο ΠΑΣΟΚ και υπήρξε επί τριετία κρίσιμος παράγοντας της ηγετικής ομάδας – από το 2022 έως αρχές του 2025 – πρέπει να έχει προβληματίσει τον Νίκο Ανδρουλάκη.

Δεν γίνεται κάθε τρεις και λίγο να σκάει κι ένα θέμα που αφορά στη Δικαιοσύνη, με κάποιο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Ανεξάρτητα δε από την έκβαση της δικαστικής διαδικασίας. Διότι είναι σοβαρό θέμα και το πολιτικό μήνυμα.

Μετά τον ΟΠΕΚΕΠΕ ήρθε ο Παναγόπουλος, τώρα και ο ΟΠΕΚΑ.

Μάλλον πρέπει να δει τι συμβαίνει με τα στελέχη του ο πρόεδρος Νίκος, είναι κρίμα να ταλαιπωρείται ένας ολόκληρος χώρος από τους κομματικούς παράγοντες.

Επανέρχονται παλιοί γνωστοί

Μου μετέφεραν ότι ο Αλέξης Τσίπρας εντάσσει τελευταία στον κύκλο των συνομιλητών του όλο και περισσότερα στελέχη με τα οποία συνεργάστηκε και τα οποία εμπιστεύτηκε τα τελευταία χρόνια πριν τη δραματική ήττα του 2023.

Στελέχη που όμως δεν τον δικαίωσαν, αλλά κατάφεραν και πάλι να… τρουπώσουν.

Είναι φυσικά αμφίβολο εάν σε αυτή τη «δεύτερη ευκαιρία» τα καταφέρουν καλύτερα, αλλά για να είμαστε και ακριβείς, ποτέ δεν ήταν το δυνατό σημείο του Αλέξη η επιλογή συνεργατών…

Πάρτι μερισμάτων

Στις τράπεζες ανεβαίνει ο πήχης των μερισμάτων, αλλά καλό είναι να μη χαθεί το μέτρο. Η προοπτική χαλάρωσης του εποπτικού πλαισίου έρχεται την κατάλληλη στιγμή για τις διοικήσεις, που βλέπουν τα επιχειρησιακά τους σχέδια να ευθυγραμμίζονται με τις προσδοκίες της αγοράς. Το αφήγημα είναι γνώριμο: ισχυρή κερδοφορία, άνετα κεφάλαια και, ως φυσική συνέχεια, γενναιόδωρες διανομές.

Η Εθνική Τράπεζα έχει αφήσει να εννοηθεί ότι δεν διαβλέπει σοβαρό εποπτικό εμπόδιο ακόμη και για διανομή έως και του 100% των κερδών, με την επίσημη καθοδήγηση να κινείται πιο συγκρατημένα στο 70%–80% για το 2025 και το 2026. Ένα σήμα που ενισχύει τις προσδοκίες, αν και κάποιοι αναρωτιούνται αν τέτοιες συζητήσεις προηγούνται λίγο των αποφάσεων.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι υπόλοιπες συστημικές.

Η Eurobank, η Τράπεζα Πειραιώς και η Alpha Bank εξετάζουν υψηλότερα ποσοστά διανομών, αξιοποιώντας την κερδοφορία των τελευταίων ετών. Μόνο που η συζήτηση αυτή γίνεται σε μια περίοδο όπου τα επιτόκια δεν θα είναι για πάντα σύμμαχος και οι απαιτήσεις για χρηματοδότηση της οικονομίας αυξάνονται.

Η αγορά βλέπει θετικά τα μερίσματα, αλλά πιο ψύχραιμες αναγνώσεις θυμίζουν ότι οι τράπεζες δεν κρίνονται μόνο από το τι μοιράζουν, αλλά και από το τι κρατούν για τις επόμενες δυσκολίες. Η μετατροπή τους σε «μερισματικούς τίτλους» μπορεί να βελτιώνει τη συγκρισιμότητα με τα ευρωπαϊκά peers, δεν αναιρεί όμως το γεγονός ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα έχει ακόμη ανοιχτούς λογαριασμούς με την πραγματική οικονομία.

Διαβάστε επίσης:

Βουλή: «Μπαράζ» καταγγελιών από Κωνσταντοπούλου για «αχρήστευση» της Βουλής – Βούλτεψη: «Περιφέρεστε από Επιτροπή σε Επιτροπή και κάνετε φασαρίες»

Μάχη διαδοχής στις Βρυξέλλες: Σύγκρουση για την προεδρία της Ευρωβουλής και ανακατατάξεις – Η αναφορά σε Φαραντούρη και Φειδία

Στέφανος Κασσελάκης: Θα κατέβουμε αυτόνομα στις εκλογές – Δεν πρεσβεύει κάτι καινούριο ο Τσίπρας