«Τα λέμε όλα» με τον Μίλτο Πασχαλίδη. Για τον «Σταυρό του Νότου» που μετά από τόσα χρόνια αποτελεί το δεύτερο σπίτι του, για τις νίκες που δεν μας μαθαίνουν τίποτα σε αντίθεση με τις ήττες, για τον κόσμο που τον ακολουθεί μετά από τόσα χρόνια πορείας, για την απήχηση που έχει (και) στη νέα γενιά, αλλά και το παρελθόν που θα το θεωρεί εγκυκλοπαίδεια και «εργαλείο» για να αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει γύρω του. 

Ο σπουδαίος τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός ομολογεί ότι η δημιουργία έρχεται όταν τελειώνει μια αγάπη ή ένας έρωτας κι ότι το άγχος της επιβίωσης έφυγε μετά από 20 χρόνια στον χώρο.

Θεωρεί ότι η περίοδος που διανύουμε «δεν είναι καλή για τον πλανήτη». Δηλώνει ανήσυχος για την «ασυδοσία» του Ντόναλντ Τραμπ, επισημαίνοντας ότι «αυτές οι «πρωτοβουλίες προωθούν τη λογική κάνω ότι γουστάρω, επειδή έχω δύναμη». Χωρίς περιστροφές λέει ότι «αυτό που ζούμε δεν είναι Δημοκρατία» και αποδίδει την απογοήτευση του κόσμου στον φόβο ότι υπάρχουν και χειρότερα.

Μιλά για την αλλαγή που δεν θα έρθει αν επικρατεί η λογική του μικρότερου κακού, το ΚΚΕ που ναι μεν το υποστηρίζει, αλλά διαφωνεί και σε αρκετά μαζί του, για την ουτοπία που ονειρεύεται αφού είναι καλλιτέχνης, ενώ τάσσεται με τη συλλογική δράση «η οποία θα μας βγάλει από το αδιέξοδο που ζούμε».

Τι θα μπορούσε, σίγουρα. να γίνει τραγούδι από όσα μας είπε;

Οι απώλειες δικών του ανθρώπων που είναι τρύπες που δεν κλείνουν ποτέ.

Η δίψα για έναν έρωτα κι ένα κορμί που δεν το έχεις.

Μερικά από όλα όσα είπε ο Μίλτος Πασχαλίδης στο topontiki.gr:

«Οι νίκες δεν σου μαθαίνουν τίποτα. Το μόνο που σε μαθαίνει κάτι είναι οι ήττες. Από τις ήττες μαθαίνεις και προχωράς μπροστά. Τις αναλύεις. Είναι μεγάλη μου χαρά που με ακολουθούν νέοι άνθρωποι στις καλοκαιρινές συναυλίες». 

«Κοιτάω το παρόν και το μέλλον. Το παρελθόν το έχω πιο πολύ σαν εγκυκλοπαίδεια. Σαν ένα χρήσιμο εργαλείο στο οποίο ανατρέχω όταν χρειαστεί να καταλάβω τι συμβαίνει. Βέβαια, δεν είναι και πάντα χρήσιμο το παρελθόν». 

«Πάντα υπήρχε το ”ευτελές τραγούδι”. Όλα τα λουλούδια πρέπει να ανθίζουν. Η μουσική πρέπει να υπάρχει για όλα τα γούστα. Δεν μπορώ να κάνω κριτική σε ό,τι δεν αγαπάω. Η ραπ είναι ωραία. Την τραπ δεν την ακούω. Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να λένε δεν ξέρω». 

«Όταν αρχίζει ο έρωτας, είσαι χαζός να γράφεις τραγούδια; Η δημιουργία έρχεται όταν τελειώνει ο έρωτας ή όταν είσαι απελπισμένος. Όταν διψάς για ένα κορμί ή έναν έρωτα και δεν τον έχεις, τότε του γράφεις τραγούδια. Άμα είναι εκεί ο έρωτας, μου φαίνεται κουτό να περιγράψεις κάτι που έχεις. Αυτό που με κινητοποιεί είναι η απώλεια». 

«Μου πήρε 20 χρόνια για να είμαι οικονομικά ανεξάρτητος. Τα πρώτα 20 χρόνια δεν βιοποριζόμουν από τη μουσική. Τα πρώτα 10 χρόνια με συντηρούσαν οι γονείς μου και τα επόμενα 10 ήμουν ίσα βάρκα, ίσα νερά. Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν 20 ή 30 χρόνια αυτή τη δουλειά και ακόμη είναι ίσα βάρκα, ίσα νερά». 

«Σε αυτή τη δουλειά δεν μπαίνει κανείς για τα λεφτά, μπαίνεις επειδή δεν είσαι στα καλά σου. Άλλοτε η τέχνη είναι το δεκανίκι μας για να μην πέσουμε, άλλοτε είναι η παρηγοριά μας, άλλοτε είναι η χαρά μας, άλλοτε είναι η λύπη μας. Είμαι χαρούμενος για όσα πέτυχα, γι’ αυτό και όταν βγαίνω στη σκηνή το απολαμβάνω στο 101%. Δεν κοροϊδεύω ποτέ». 

«Η περίοδος αυτή δεν είναι καλή για τον πλανήτη. Ο Τραμπ έχει δώσει το σήμα της ασυδοσίας. Έχω λεφτά, έχω δύναμη, έχω λεφτά και κάνω ότι γουστάρω. Αυτό δεν είναι Δημοκρατία. Ακόμη και στη Δημοκρατία θα πρέπει να καταλαβαίνει ο άλλος ότι δεν του δίνεις λευκή επιταγή. Ακόµη και εσύ που τον ψήφισες».

«Ο κόσμος φοβάται. Όταν βλέπεις ότι στην Αμερική γίνονται διαδηλώσεις και τους σκοτώνουν εν ψυχρώ, ο άλλος λέει ‘’εντάξει δεν μου αρέσει ο Μητσοτάκης, αλλά εδώ δεν μας σκοτώνουν και στον δρόμο’’. Ο φόβος αυτού του πράγματος φυλάει τα έρμα. Είναι στενόχωρο πολύ».

«Παραμένω ψηφοφόρος του ΚΚΕ, αλλά δεν συμφωνώ στα πάντα. Διαφωνώ με τη στάση τους για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Τους θεωρώ όμως έντιμους ανθρώπους. Είμαι και καλλιτέχνης. Αν δεν ονειρευτώ εγώ την ουτοπία, ποιος θα την ονειρευτεί; Ονειρεύομαι ότι αυτός ο κόσμος μπορεί να αλλάξει».

«Πρέπει να συνειδητοποιηθεί πολύς κόσμος για να «ξεφοβηθεί» και να σκεφτεί το εμείς και όχι πώς θα σώσει το τομάρι του. Το καταλαβαίνω όμως όταν έχεις παιδιά και οικογένεια. Δεν υποτιμώ κανέναν άνθρωπο που προσπαθεί να σώσει τον μικρόκοσμό του. Απλά λέω ότι έτσι δεν σωζόμαστε. Έχει καταργηθεί η συλλογικότητα».

«Στα Τέμπη υπήρχε το συνολικό αίσθημα της αδικίας. Γονείς που έχασαν τα παιδιά τους. Εκεί ενωθήκαμε. Πρέπει να μάθουμε να ενωνόμαστε και σε πράγματα που δεν έχουν μέσα θάνατο και απώλεια τόσο σκληρή. Πρέπει να ενωθούμε και στα εργασιακά δικαιώματα».

«Όταν χάνεις έναν δικό σου άνθρωπο, συμβαίνουν δύο πράγματα. Το ένα είναι ότι μέσα σου υπάρχει μια τρύπα που δεν κλείνει ποτέ και το άλλο είναι ότι κάθε θαύμα τρεις ημέρες. Δηλαδή, όταν χάνεις έναν φίλο, προσέχεις για μία εβδομάδα και μετά ξανακάνεις τα ίδια. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους με διαμόρφωσαν».

«Η συγγραφή θα συνεχιστεί. Μου αρέσει να διαβάζω. Είμαι βιβλιοφάγος, μου αρέσει πολύ να διαβάζω ιστορίες άλλων. Το βιβλίο δεν νομίζω ότι πεθαίνει, καθώς είναι ένα μέσο που δεν μπορεί να αντικατασταθεί. Δυστυχώς, οι νέες γενιές δεν διαβάζουν».  

Διαβάστε επίσης:

Θεσσαλονίκη: Ανήλικοι διέρρηξαν φορτηγό και άρπαξαν εξοπλισμό αξίας 40.000 ευρώ

Θεσσαλονίκη: Κούρεψε την κόρη της επειδή ήταν άτακτη – Στο αυτόφωρο 33χρονη μητέρα, συνελήφθη και ο 19χρονος γιος της

Σεισμός 4,8 Ρίχτερ στα σύνορα Ευρυτανίας και Καρδίτσας

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.