Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιτέθηκαν από κοινού στο Ιράν, ωστόσο, καθώς ο πόλεμος εισέρχεται στην τρίτη εβδομάδα του, αναδεικνύονται μεταξύ τους διαφοροποιήσεις ως προς την τελική επιδίωξη και τη διαχείριση της σύγκρουσης, όπως επισημαίνει το CNN. Παρά το γεγονός ότι οι δύο χώρες αντιμετωπίζουν τον ίδιο αντίπαλο, η στρατηγική τους δεν ταυτίζεται πλήρως.

Για να αποσαφηνιστούν οι επιδιώξεις της κάθε πλευράς, δημοσιογράφος του CNN συνομίλησε με τον Ντάνιελ Σαπίρο, μέλος του Ατλαντικού Συμβουλίου, πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στο Ισραήλ επί προεδρίας Ομπάμα, και πρώην αναπληρωτή βοηθό υπουργό Άμυνας για τη Μέση Ανατολή στην κυβέρνηση Μπάιντεν.

Ο Σαπίρο επισήμανε ότι, αν και οι δύο χώρες έχουν κοινούς στόχους, με την πάροδο του χρόνου διαφαίνεται μια σταδιακή διαφοροποίηση στις προτεραιότητές τους. «Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ έχουν ορισμένους επικαλυπτόμενους στόχους, αλλά υπάρχει κάποια απόκλιση, και πιθανώς μια αυξανόμενη απόκλιση, αυτών των στόχων με την πάροδο του χρόνου», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Κεντρική προτεραιότητα και για τις δύο πλευρές αποτελεί η αποδυνάμωση της ικανότητας του Ιράν να προβάλλει στρατιωτική ισχύ. Στο πλαίσιο αυτό, έχουν στοχεύσει τις δυνατότητες αεράμυνας της χώρας, τα αποθέματα και τους εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων, την παραγωγική της δυναμικότητα, καθώς και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, το ναυτικό και τον εναπομείναντα αεροπορικό εξοπλισμό.

Το πυρηνικό πρόγραμμα στο επίκεντρο

Ένας ακόμη κοινός άξονας ανησυχίας ΗΠΑ-Ισραήλ αφορά στο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης. Και οι δύο κυβερνήσεις επιδιώκουν να διασφαλίσουν ότι το Ιράν δεν θα αξιοποιήσει το ήδη υπάρχον απόθεμα ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού, ούτε θα επανακτήσει πλήρη δυνατότητα εμπλουτισμού με σκοπό την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.

Παράλληλα, τόσο η Ουάσιγκτον, όσο και το Τελ Αβίβ, έχουν κατά καιρούς εκφράσει την προσδοκία ότι το ιρανικό καθεστώς θα μπορούσε να αποδυναμωθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε είτε να καταρρεύσει, είτε να ανατραπεί από εσωτερική λαϊκή κινητοποίηση.

Η στάση Τραμπ και το ζήτημα της αλλαγής καθεστώτος

Ο Αμερικανός πρόεδρος είχε αρχικά αφήσει να εννοηθεί ότι μια πιθανή ανατροπή του καθεστώτος θα μπορούσε να επιταχυνθεί, ωστόσο τις τελευταίες ημέρες φαίνεται να έχει μετριάσει αυτή τη ρητορική.

Σύμφωνα με τον αναλυτή, η αλλαγή καθεστώτος εμφανίζεται ως πιο σαφής προτεραιότητα για το Ισραήλ. «Νομίζω ότι οι Ισραηλινοί θα θελήσουν να συνεχίσουν, επειδή επιθυμούν να αποδυναμώνουν το καθεστώς και μάλιστα ελπίζουν πραγματικά ότι θα πέσει», σημειώνει ο βετεράνος διπλωμάτης.

Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι το Ισραήλ αντιμετωπίζει έναν μακροχρόνιο και σκληρό αντίπαλο, ο οποίος έχει στηρίξει ένοπλες οργανώσεις και έχει αναπτύξει πυραυλικές και πυρηνικές δυνατότητες. Από την ισραηλινή σκοπιά, η επιδίωξη μιας τέτοιας έκβασης θεωρείται κατανοητή.

Οι ΗΠΑ και οι κίνδυνοι παρατεταμένης σύγκρουσης

Σε αντίθεση με το Ισραήλ, οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζονται λιγότερο ξεκάθαρες ως προς το επιθυμητό αποτέλεσμα στον πόλεμο με το Ιράν. Η αμερικανική ιστορία περιλαμβάνει παρεμβάσεις για αλλαγή καθεστώτος, τις οποίες ο ίδιος ο πρόεδρος είχε επικρίνει στο παρελθόν, ενώ μεγάλο μέρος της αμερικανικής κοινής γνώμης δεν τις στηρίζει.

Μια παρατεταμένη σύγκρουση, σύμφωνα με την ανάλυση, θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες. Μια τέτοια εξέλιξη ενδέχεται να επιβαρύνει τους αμερικανικούς στρατιωτικούς πόρους, επηρεάζοντας στρατηγικά συμφέροντα στον Ινδο-Ειρηνικό και στην Ευρώπη. Παράλληλα, υπάρχει πιθανότητα αποσταθεροποίησης σε περιφερειακό επίπεδο, με ενδεχόμενες μεταναστευτικές ροές και ευρύτερες επιπτώσεις.

Ακόμη και αν το καθεστώς του Ιράν κατέρρεε, οι επιπτώσεις θα ήταν διαφορετικές για κάθε πλευρά. Οι ΗΠΑ θα έπρεπε να διαχειριστούν ένα ενδεχόμενο χάος μετά την πτώση, πιθανό εμφύλιο πόλεμο στο Ιράν, περιφερειακή αστάθεια και νέες μεταναστευτικές πιέσεις. Το Ισραήλ, αντίθετα, θα έβλεπε μια τέτοια εξέλιξη πιο θετικά, καθώς θα εξυπηρετούσε τον στρατηγικό του στόχο.

Το Στενό του Ορμούζ και η διεθνής διάσταση

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο σύνθετη εξαιτίας του Στενού του Ορμούζ, καθώς το ενδεχόμενο κλεισίματός του αποτελεί εδώ και δεκαετίες βασικό σενάριο στον στρατιωτικό σχεδιασμό των ΗΠΑ.

Αν και δεν συνιστά νέα απειλή, φαίνεται πως η απαραίτητη πολιτική και διπλωματική προετοιμασία δεν έχει προχωρήσει στον βαθμό που θα αναμενόταν.

Παράλληλα, οι προσπάθειες του Αμερικανού προέδρου να ζητήσει ή να πιέσει συμμάχους του ΝΑΤΟ να συμβάλουν στην αστυνόμευση της περιοχής εγείρουν ερωτήματα για τον χρονισμό και τον συντονισμό αυτών των κινήσεων.

Ο Σαπίρο εκτιμά ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ενδέχεται να επιδιώξει πρόωρη λήξη της εκστρατείας, κάτι που δεν ταυτίζεται απαραίτητα με τις ισραηλινές επιδιώξεις. «Τα χρονοδιαγράμματα πιθανώς αποκλίνουν», αναφέρει, υπογραμμίζοντας τη διαφορετική προσέγγιση ως προς τη διάρκεια και την ένταση της σύγκρουσης.

Το ζήτημα του Λιβάνου και η Χεζμπολάχ

Την ίδια στιγμή, πέρα από τη σύγκρουση με το Ιράν, το Ισραήλ παρακολουθεί και το ξεχωριστό μέτωπο του Λιβάνου, όπου η Χεζμπολάχ έχει εξαπολύσει επιθέσεις εναντίον του από την έναρξη της κρίσης. Η μη εφαρμογή των δεσμεύσεων για τον αφοπλισμό της οργάνωσης βάσει της εκεχειρίας του 2024 αποτελεί πρόσθετο παράγοντα έντασης.

Σύμφωνα με την ανάλυση, το Ισραήλ ενδέχεται να εντείνει τη στρατιωτική του πίεση στον Λίβανο, με στόχο να ενισχύσει μια διπλωματική διαδικασία που θα οδηγούσε σε ουσιαστικές πολιτικές δεσμεύσεις για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ. Ωστόσο, για τις ΗΠΑ το ζήτημα αυτό δεν έχει την ίδια προτεραιότητα, αν και η αφοπλισμένη Χεζμπολάχ παραμένει επιθυμητός στόχος.

«Δεν πρόκειται για το ίδιο επίπεδο προτεραιότητας για τα συμφέροντα των ΗΠΑ, αν και προφανώς θέλουν να δουν τη Χεζμπολάχ αφοπλισμένη. Αλλά υποψιάζομαι ότι ο πρόεδρος Τραμπ δεν θα αντιταχθεί εάν το Ισραήλ συνεχίσει να επιδιώκει κάποια δραστηριότητα στον Λίβανο, ακόμη και αν υπάρξει εκεχειρία στο Ιράν. Όσο για το πότε θα έρθει η εκεχειρία με το Ιράν – μόλις ο πρόεδρος Τραμπ αποφασίσει ότι αυτή η εκστρατεία έχει τελειώσει, δεν νομίζω ότι το Ισραήλ θα είναι σε θέση να τη συνεχίσει στο Ιράν με τον ίδιο τρόπο που διεξάγεται τώρα, εφόσον οι Ιρανοί υποχωρούν», τόνισε ο Σαπίρο.

Συντονισμός, περιορισμοί και στρατηγικές μετατοπίσεις

Η επιχείρηση χαρακτηρίζεται από υψηλό επίπεδο συντονισμού μεταξύ των δύο χωρών. Ωστόσο, σε περίπτωση που η Ουάσιγκτον αποφασίσει τον τερματισμό της εκστρατείας, το Ισραήλ δεν θα μπορεί να συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο.

Σε αυτό το πλαίσιο, ενδέχεται να στραφεί σε μια στρατηγική περιοδικών παρεμβάσεων χαμηλότερης έντασης – μια προσέγγιση που περιγράφεται ως «κούρεμα του γρασιδιού», δηλαδή διαχείριση απειλών χωρίς επιδίωξη ριζικής λύσης.

«Υπεραισιοδοξία» και στρατηγικές παραδοχές

Τέλος, ο αναλυτής εκτιμά ότι από πλευράς ΗΠΑ-Ισραήλ υπήρξε αρχικά υπερβολικά αισιόδοξη εκτίμηση σχετικά με την πιθανότητα ταχείας κατάρρευσης του καθεστώτος του Ιράν μέσω στοχευμένων επιθέσεων.

Η υπόθεση ότι μια γρήγορη αποκεφαλιστική στρατηγική θα οδηγούσε σε εσωτερική εξέγερση φαίνεται να αποδείχθηκε υπερβολική.

Παρά τις στρατιωτικές πιέσεις, το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει εργαλεία αντίδρασης. Η έλλειψη πλήρους προετοιμασίας για όλες τις πιθανές εξελίξεις υποδηλώνει ότι η σύγκρουση μπορεί να εξελιχθεί με απρόβλεπτες δυναμικές.

Διαβάστε επίσης:

Washington Post: Το Ισραήλ καλεί τους Ιρανούς σε λαϊκή εξέγερση, ενώ ξέρει ότι θα «σφαγιαστούν»

«Ναι, Μάικ είμαι καλά»- Ο Νετανιάχου δημοσίευσε νέο βίντεο για να αποδείξει ότι είναι ζωντανός

Νορβηγία: Νέα επιδείνωση της υγείας της πριγκίπισσας Μέτε-Μάριτ εν μέσω του σκανδάλου Επστάιν και της δίκης του γιου της

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.