Σε νέα φάση περνά η εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας, με το υπουργείο Εργασίας να ανοίγει το επόμενο κεφάλαιο της επέκτασης σε κλάδους που μέχρι σήμερα βρίσκονταν στο περιθώριο του συστήματος. Η λίστα είναι ενδεικτική της φιλοδοξίας – ή της πίεσης – να «κλειδώσει» το ωράριο σε όλο το φάσμα της αγοράς: από την ιδιωτική υγεία και τις τηλεπικοινωνίες μέχρι τα κομμωτήρια, τα καθαριστήρια και ακόμη και τα γραφεία κηδειών.

Πρόκειται για τομείς όπου κυριαρχούν μικρές επιχειρήσεις, ευέλικτες σχέσεις εργασίας και –όχι σπάνια– γκρίζες ζώνες ως προς τα ωράρια και τις υπερωρίες. Εκεί ακριβώς έρχεται να παρέμβει η ψηφιακή κάρτα, φιλοδοξώντας να βάλει τάξη. Το ερώτημα, βέβαια, είναι αν θα το καταφέρει ή αν απλώς θα μεταφέρει το πρόβλημα σε ένα πιο «ψηφιοποιημένο» περιβάλλον.

Η υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως έχει ήδη προαναγγείλει ότι η σχετική υπουργική απόφαση θα εκδοθεί πριν από το Πάσχα, με ένα τρίμηνο «μαξιλάρι» προσαρμογής για τις επιχειρήσεις. Όχι τυχαία, καθώς οι αντιδράσεις σε αυτούς τους κλάδους αναμένονται έντονες: μικρές επιχειρήσεις καλούνται να μπουν σε ένα αυστηρό πλαίσιο ελέγχου, χωρίς να είναι βέβαιο ότι διαθέτουν τα εργαλεία ή την τεχνογνωσία.

Η πλήρης εφαρμογή τοποθετείται χρονικά στις αρχές του φθινοπώρου, με τον συνολικό αριθμό εργαζομένων που θα «χτυπούν κάρτα» να εκτιμάται ότι θα φτάσει τα 2,2 εκατομμύρια. Ένα νούμερο που από μόνο του δείχνει το εύρος της παρέμβασης – αλλά όχι απαραίτητα και την επιτυχία της.

Το βασικό επιχείρημα της κυβέρνησης είναι η εκτίναξη των δηλωμένων υπερωριών. Σύμφωνα με τα στοιχεία, μέσα στο 2025 καταγράφηκαν περίπου 2,7 εκατομμύρια περισσότερες υπερωρίες σε σχέση με το 2024. Μόνο που εδώ αρχίζει και το πολιτικό «θόλωμα»: πρόκειται για πραγματική αύξηση ή απλώς για αποτύπωση μιας ήδη υπάρχουσας κατάστασης που μέχρι πρότινος δεν δηλωνόταν;

Με άλλα λόγια, η ψηφιακή κάρτα μπορεί να μην άλλαξε τόσο την αγορά όσο απλώς φώτισε όσα ήδη συνέβαιναν. Και αυτό, αν μη τι άλλο, γεννά νέα ερωτήματα αντί να δίνει απαντήσεις.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον –και ήδη αντιδράσεις– προκαλεί η ένταξη της ιδιωτικής υγείας. Στο σύστημα θα μπουν νοσηλευτές, διοικητικοί και λοιπό προσωπικό, αλλά όχι οι γιατροί. Μια εξαίρεση που δείχνει ότι η «καθολικότητα» του μέτρου έχει όρια και ότι οι ισορροπίες με ισχυρούς επαγγελματικούς κλάδους παραμένουν λεπτές.

Την ίδια στιγμή, η ψηφιακή κάρτα συνδέεται άμεσα με το νέο πληροφοριακό σύστημα «Εργάνη ΙΙ», που υποτίθεται ότι μειώνει τη γραφειοκρατία και δίνει μεγαλύτερη διαφάνεια. Στην πράξη, όμως, μένει να αποδειχθεί αν θα απλοποιήσει τις διαδικασίες ή αν θα προσθέσει ένα ακόμη επίπεδο υποχρεώσεων για τις επιχειρήσεις.

Ο στόχος του υπουργείου είναι ξεκάθαρος: καθολική εφαρμογή μέσα στο 2026, ακόμη και στο Δημόσιο. Υπουργεία, ΟΤΑ και δημόσιοι φορείς μπαίνουν στο κάδρο, σε μια προσπάθεια να μην υπάρχουν «δύο μέτρα και δύο σταθμά».

Μέχρι σήμερα, το σύστημα έχει εφαρμοστεί σε κλάδους όπως η εστίαση, το λιανεμπόριο και ο τουρισμός, όπου τα προβλήματα με τα ωράρια ήταν γνωστά. Η επέκταση, όμως, σε μικρότερες και πιο «ευέλικτες» επιχειρήσεις είναι το πραγματικό crash test.

Το αν η ψηφιακή κάρτα θα αποτελέσει εργαλείο ουσιαστικού ελέγχου ή απλώς έναν ακόμη μηχανισμό καταγραφής χωρίς ουσία, θα φανεί στην πράξη. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η αγορά εργασίας αλλάζει – και όχι απαραίτητα με τον τρόπο που υπόσχονται τα κυβερνητικά επιτελεία.

Διαβάστε επίσης:

920 ευρώ μικτά: Η αριθμητική της φτώχειας και το κυβερνητικό «lockout» στις συλλογικές συμβάσεις

Η «χάρτινη» περιουσία των 782 δισ. ευρώ και το τέλος του Ελληνικού Ονείρου

Πτώση στις τιμές πετρελαίου μετά τις δέκα ημέρες παράτασης του Τραμπ

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.