Μετά τη θερμή υποδοχή του κοινού και την επιτυχία της προηγούμενης θεατρικής σεζόν, το συγκλονιστικό έργο του Αμερικανού συγγραφέα Stephen Belber, «Η Συνάντηση» (Match), που παίζεται στο Θέατρο Μουσούρη, σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιμούλη, παρατείνει τις παραστάσεις του μέχρι τις 3 Μαΐου.

Με αυτή την αφορμή, ο ηθοποιός και σκηνοθέτης μίλησε στο topontiki.gr.

Εξήγησε τους λόγους που η παράσταση αυτή γνωρίζει τόσο μεγάλη επιτυχία, μιας και μιλάει για τη μοναξιά και τη μοναχικότητα, αλλά και για τη διαφορετικότητα. Είναι ένα σύγχρονο ψυχολογικό δράμα που ξετυλίγεται με ένταση, χιούμορ και βαθιά συναισθηματική φόρτιση, αποκαλύπτοντας την ευθραυστότητα των ανθρώπινων σχέσεων, τα ίχνη που αφήνει ο χρόνος και τη δύναμη της αλήθειας που αρνείται να ξεχαστεί.

Ο Γιώργος Κιμούλης υποδύεται τον Τόμπι Πάουελ, έναν ηλικιωμένο και πρώην διάσημο χορογράφο της σκηνής της Νέας Υόρκης, που ζει πλέον απομονωμένος σε ένα ήσυχο διαμέρισμα. Η ξένοιαστη ρουτίνα του διαταράσσεται όταν δέχεται την επίσκεψη ενός νεαρού ζευγαριού – της Λίζας και του Μάικ Ντέιβις – οι οποίοι του ζητούν μια συνέντευξη για τις ανάγκες μιας ακαδημαϊκής διατριβής που αφορά την ιστορία του χορού στη δεκαετία του 1980.

Καθώς η συζήτηση προχωρά, οι ερωτήσεις των επισκεπτών αποκτούν όλο και πιο προσωπικό και διαπεραστικό χαρακτήρα, αποκαλύπτοντας πως ίσως δεν πρόκειται για μια απλή ακαδημαϊκή έρευνα. Η επίσκεψη μετατρέπεται σε μια έντονη ψυχολογική αναμέτρηση, ανασύροντας ένα βαθιά κρυμμένο μυστικό από το παρελθόν του Τόμπι – ένα παρελθόν που, όπως υπογραμμίζει και ο ίδιος ο συγγραφέας, δεν διαγράφεται ποτέ.

«Η Συνάντηση» είναι ένα έργο που ισορροπεί με μαεστρία ανάμεσα στο δραματικό και το ανθρώπινο, θέτοντας ερωτήματα για την ταυτότητα, την πατρότητα, την αλήθεια και τη συγχώρεση. Εμπνέεται από τη ρήση του Σαίξπηρ στην «Τρικυμία»: «Το παρελθόν είναι πρόλογος», για να μας υπενθυμίσει πως όσα έχουμε ζήσει εξακολουθούν να καθορίζουν αυτό που είμαστε.

Ο Γιώργος Κιμούλης αναφέρθηκε εκτενώς στο θέμα της μοναξιάς και της μοναχικότητας, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ο κοινωνικός περίγυρος είναι αυτός που μας σπρώχνει στη μοναχική ζωή και αυτό είναι έγκλημα. Μίλησε και για ένα ακόμα στοιχείο του έργου, που είναι η διαφορετικότητα και ο σεβασμός του άλλου. Εδώ τόνισε ότι αυτό που τελικά μας γοητεύει σε έναν άλλο είναι ότι είναι άλλος και δεν μοιάζει με εμάς. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να προστατεύσουμε, γιατί η διαφορετικότητα του άλλου είναι αυτό που τελικά μας γοητεύει.

Τέλος, απαντώντας σε ερώτηση σχετική με τη Μαριάννα Κιμούλη, απάντησε χωρίς καμιά περιστροφή: «Με κάνει ευτυχισμένο που το παιδί μου έγινε καλλιτέχνης κι όχι τεχνοκράτης».

Διαβάστε επίσης

Podcast – Ιερουσαλήμ, έξω από τα τείχη

Podcast – Αιμιλία Υψηλάντη: «Η απώλεια της κόρης μου με έκανε να δω τη ζωή αλλιώς»

Podcast – Μάκης Παπαδημητρίου: «Στο θέατρο υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο “δεν μου άρεσε” και στο “δεν το κατάλαβα”»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.