Πώς είναι δυνατόν να ξοδεύονται δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια για την ανάπτυξη φαρμάκων για τη θεραπεία μιας σοβαρής ασθένειας που πλήττει εκατομμύρια ανθρώπους, και να καταλήγουν σε κάτι που δεν λειτουργεί; Αυτό είναι ένα μυστήριο που ταλανίζει την έρευνα για τη νόσο Αλτσχάιμερ εδώ και χρόνια.

Μια νέα ανασκόπηση των στοιχείων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κορυφαία κατηγορία φαρμάκων για τη νόσο Αλτσχάιμερ «πιθανώς οδηγεί σε ελάχιστη έως καθόλου διαφορά» σε μια σειρά μέτρων, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης της σοβαρότητας της άνοιας. Αυτό το εύρημα άλλωστε χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει περαιτέρω την απόφαση του NHS πριν από δύο χρόνια να μην χρηματοδοτήσει αυτά τα φάρμακα, όπως αναφέρει άρθρο στο The Conversation.

Τα παραπάνω ευρήματα είναι απογοητευτικά, όχι μόνο για τους ερευνητές και τις φαρμακευτικές εταιρείες, αλλά και για τις δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους και τις οικογένειές τους που υποφέρουν από τις επιπτώσεις μιας καταστροφικής ασθένειας.

Η ιατρική έρευνα συχνά αναφέρεται μέσω ιστοριών επιτυχίας, αλλά η νόσος Αλτσχάιμερ παρέμεινε πεισματικά ανθεκτική στην ανάπτυξη καινοτομιών που αλλάζουν τη ζωή. Αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο. Πριν από μερικά χρόνια, ερευνητές δημοσιογράφοι αποκάλυψαν μια σοβαρή απάτη σε σημαντικές μελέτες που υποστηρίζουν ορισμένες από τις επιστημονικές αρχές πίσω από τα κορυφαία φάρμακα για τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Ενώ αυτή η απάτη δεν ευθύνεται αποκλειστικά για την έλλειψη προόδου στην έρευνα για τη νόσο Αλτσχάιμερ, αποκαλύπτει πώς τα κατεστημένα συμφέροντα μπορούν να διαστρεβλώσουν την επιστήμη και πώς τα εμπορικά συμφέροντα μπορούν μερικές φορές να παρακάμψουν τις ενδείξεις ότι μια συγκεκριμένη προσέγγιση μπορεί στην πραγματικότητα να μην λειτουργεί. Αποκαλύπτει επίσης πώς κοινωνικοί, πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες μπορούν να διαστρεβλώσουν και να καθυστερήσουν ολόκληρους τομείς έρευνας.

Ένας αιώνας επιστήμης… χωρίς απαντήσεις

Ο Γερμανός ψυχίατρος Αλόις Αλτσχάιμερ αναγνώρισε για πρώτη φορά την ασθένεια που φέρει το όνομά του το 1906. Κατά τα επόμενα χρόνια, διαπιστώθηκε ότι χαρακτηριζόταν από ανώμαλες πρωτεϊνικές εναποθέσεις στον εγκέφαλο που ονομάζονται αμυλοειδείς «πλάκες» και παρόμοια λανθασμένα αναδιπλωμένες πρωτεϊνικές συστάδες tau.

Καθώς αυτές οι λανθασμένα αναδιπλωμένες πρωτεΐνες δεν βρίσκονται σε υγιείς εγκεφάλους, θεωρήθηκε ότι ήταν η αιτία της νόσου. Ωστόσο, μεταγενέστερες μελέτες έδειξαν ότι οι ποσότητες αυτών των πρωτεϊνικών αποθέσεων δεν συσχετίζονταν καλά με τη σοβαρότητα της νόσου , σε αντίθεση με παρόμοιες ασθένειες, όπου οι λανθασμένα αναδιπλωμένες πρωτεϊνικές αποθέσεις που εμφανίζονται σε άλλα μέρη του σώματος οδήγησαν άμεσα σε οργανική ανεπάρκεια.

Αυτή η πολύπλοκη σχέση μεταξύ των παθολογικών αλλαγών στον εγκέφαλο των ατόμων με Αλτσχάιμερ και της ψυχολογικής εξέλιξης της νόσου έχει διχάσει τον ερευνητικό τομέα εδώ και πολλά χρόνια.

Κάποια στιγμή, όσοι πρότειναν ότι οι εναποθέσεις αμυλοειδούς ήταν η κύρια αιτία της νόσου αναφέρθηκαν ακόμη και ως «Βαπτιστές», ενώ όσοι θεωρούσαν την πρωτεΐνη tau υπεύθυνη ονομάστηκαν «Ταυιστές». Αν και αυτές ήταν οι δύο κύριες θεωρίες ως προς την αιτία της νόσου, έχουν υπάρξει πολλές άλλες , όπως η σύνδεση της νόσου με την ανώμαλη συμπεριφορά των νευροδιαβιβαστών, τη φλεγμονή, την παρουσία ρύπων, τις αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία, τη βλάβη του DNA, τους ιούς , ακόμη και τη διαταραχή του ύπνου.

Τι συμβαίνει στην επιστήμη όταν υπάρχουν πολλές ανταγωνιστικές θεωρίες;

Σε καταστάσεις όπως αυτή, όταν υπάρχουν πολλές ανταγωνιστικές θεωρίες, οι ερευνητές που αρχίζουν να εργάζονται πάνω σε μία μόνο θεωρία μπορεί να αρχίσουν να εδραιώνονται. Αυτό είναι ένα ατυχές υποπροϊόν των ανταγωνιστικών μοντέλων χρηματοδότησης, όπου τα χρήματα για την έρευνα τείνουν να ρέουν προς τους ερευνητές που είναι πιο επιτυχημένοι στο να υποστηρίζουν ότι η προσέγγισή τους είναι η πιο πολλά υποσχόμενη και επομένως άξια να λάβουν περισσότερα χρήματα για την έρευνα. Αυτό είναι ένα ενδιαφέρον παράδειγμα του πώς η επιστήμη δεν είναι πάντα μια εντελώς αντικειμενική προσπάθεια.

Αυτή η πίεση που ασκείται στους ερευνητές να δημοσιεύουν εργασίες και να προσελκύουν χρηματοδότηση είναι πιθανώς ένας παράγοντας που συμβάλλει στη σημαντική απάτη που συνδέεται ειδικά με ορισμένους που εργάζονται πάνω στην υπόθεση της αμυλοειδούς για τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Πράγματι, οι αντιπαραθέσεις στην έρευνα για τη νόσο Αλτσχάιμερ έχουν γίνει τόσο συχνές που έχουν εμπνεύσει ένα ολόκληρο βιβλίο αφιερωμένο στην εξέταση του ζητήματος.

Ο Matthew Schrag , νευροεπιστήμονας που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αποκάλυψη στοιχείων απάτης στην έρευνα για τη νόσο Αλτσχάιμερ, δήλωσε: «Μπορείτε να εξαπατήσετε για να πάρετε μια εργασία. Μπορείτε να εξαπατήσετε για να πάρετε ένα πτυχίο. Μπορείτε να εξαπατήσετε για να πάρετε μια επιχορήγηση. Δεν μπορείτε να εξαπατήσετε για να θεραπεύσετε μια ασθένεια. Η βιολογία δεν ενδιαφέρεται».

Καθώς οι ερευνητές και οι φαρμακευτικές εταιρείες ανταγωνίζονται για χρηματοδότηση και επενδύσεις, η επιστήμη αρχίζει να χάνεται πίσω από τα παιχνίδια που παίζονται. Το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι μόνο η οικονομική ζημία και η έλλειψη προόδου, αλλά στην περίπτωση αυτής της καταστροφικής ασθένειας, εκατομμύρια άνθρωποι καταλήγουν επίσης να υποφέρουν λόγω έλλειψης αποτελεσματικών θεραπειών.

Διαβάστε επίσης

ΕΙΝΑΠ: «Όχι στις φωτογραφικές τοποθετήσεις για τη θέση του προέδρου του ΚΕΣΥ»

ΠΦΣ: «Όχι στις αλυσίδες φαρμακείων των ξένων funds»

Τι θα συμβεί στον οργανισμό και το σώμα σου αν «κόψεις» το αλεύρι από τη διατροφή σου

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.