Η σημερινή πολιτική εκδήλωση του Αλέξη Τσίπρα στο Χαλάνδρι δεν αντιμετωπίζεται πλέον από σχεδόν κανέναν ως μία ακόμη «παρέμβαση» πρώην πρωθυπουργού. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για το πρώτο ουσιαστικό βήμα δημόσιας προετοιμασίας ενός νέου πολιτικού φορέα, ο οποίος – εκτός μεγάλου απροόπτου – αναμένεται να πάρει σάρκα και οστά μέχρι τις αρχές Ιουνίου.

Το ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν βρίσκεται μόνο στο εάν ο Τσίπρας θα επιστρέψει οργανωμένα στην κεντρική πολιτική σκηνή. Βρίσκεται κυρίως στο πώς σχεδιάζει να επιστρέψει και ποιος είναι ο πραγματικός εκλογικός του ορίζοντας.

Και εκεί, σύμφωνα με συνομιλητές του αλλά και με βάση τη συνολική στρατηγική που διαμορφώνεται, προκύπτει ένα σχεδόν εμμονικό μοτίβο: ο αριθμός 2.

Ο πρώην πρωθυπουργός κυνηγά ουσιαστικά τρία διαφορετικά «2άρια», τα οποία συνδέονται μεταξύ τους και συνθέτουν ένα ενιαίο πολιτικό σχέδιο με ορίζοντα όχι μόνο τις επόμενες κάλπες – που θα ήταν μεν το ιδανικό, αλλά δεν μοιάζει και τόσο εφικτό – αλλά το 2030.

Πρώτος στόχος: Να βγει δεύτερος και να γίνει ο βασικός αντίπαλος του Μητσοτάκη

Ο πρώτος και απολύτως κρίσιμος στόχος είναι προφανής: ο Τσίπρας θέλει το νέο του κόμμα να κατακτήσει από τις πρώτες κιόλας εκλογές τη δεύτερη θέση.

Όχι απλώς ένα «αξιοπρεπές ποσοστό», ούτε μια καλή επιστροφή. Αλλά καθαρή δεύτερη θέση απέναντι στο ΠΑΣΟΚ και απέναντι στο υπό διαμόρφωση πολιτικό ρεύμα της Μαρίας Καρυστιανού. Γιατί αυτό είναι το πρώτο κλειδί όλης της στρατηγικής του.

Ο Τσίπρας γνωρίζει ότι στο σημερινό πολιτικό περιβάλλον δεν αρκεί να έχεις ένα διψήφιο ποσοστό για να θεωρείσαι εν δυνάμει κυβερνητική λύση. Πρέπει να εμφανίζεσαι ως ο μοναδικός πραγματικός αντίπαλος της ΝΔ και ως ο πόλος γύρω από τον οποίο θα συσπειρωθεί αργότερα η αντιδεξιά ψήφος.

Και αυτό δεν μπορεί να συμβεί εάν το ΠΑΣΟΚ παραμείνει δεύτερο κόμμα ή αν υπάρξει ένας κατακερματισμός στον χώρο της Κεντροαριστεράς και της αντισυστημικής ψήφου.

Στην πραγματικότητα, ο Τσίπρας επιχειρεί να κάνει κάτι πολύ συγκεκριμένο: να «σβήσει» πολιτικά το δίλημμα ΠΑΣΟΚ ή ΣΥΡΙΖΑ που κυριάρχησε τα τελευταία χρόνια και να το αντικαταστήσει με ένα νέο δίπολο: Μητσοτάκης ή Τσίπρας.

Γι’ αυτό και η μάχη της δεύτερης θέσης αποκτά σχεδόν υπαρξιακό χαρακτήρα για το νέο εγχείρημα.

Δεύτερος στόχος: Να υπάρξουν δεύτερες εκλογές

Το δεύτερο «2άρι» που επιδιώκει ο πρώην πρωθυπουργός αφορά τις ίδιες τις εκλογικές διαδικασίες.

Στο επιτελείο του θεωρούν ότι ένα εκλογικό αποτέλεσμα χωρίς αυτοδυναμία ή χωρίς βιώσιμη κυβερνητική συνεργασία μετά την πρώτη κάλπη θα λειτουργούσε υπέρ του νέου φορέα.

Η λογική είναι απλή και βαθιά πολιτική: Σε περιόδους δεύτερων εκλογών, η πόλωση αυξάνεται, τα μικρότερα κόμματα πιέζονται και η μάχη μετατρέπεται περισσότερο σε αναμέτρηση κορυφής. Παραδοσιακά, οι επαναληπτικές κάλπες ενισχύουν τους δύο βασικούς πόλους του συστήματος.

Ο Τσίπρας ποντάρει ακριβώς σε αυτό: ότι εάν καταφέρει να εμφανιστεί από την πρώτη Κυριακή ως ο βασικός αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη, τότε οι δεύτερες εκλογές θα λειτουργήσουν ως επιταχυντής συσπείρωσης γύρω από το νέο κόμμα του.

Με άλλα λόγια, δεν θέλει απλώς να επιστρέψει. Θέλει να επανέλθει κατευθείαν ως ο ένας από τους δύο κεντρικούς παίκτες του πολιτικού σκηνικού.

Αυτό εξηγεί και γιατί αρκετοί γύρω του αντιμετωπίζουν σχεδόν θετικά το ενδεχόμενο πολιτικής αστάθειας μετά την πρώτη κάλπη. Όχι δημόσια φυσικά. Αλλά στρατηγικά.

Γιατί μια δεύτερη αναμέτρηση θα μπορούσε να του δώσει τον χρόνο και τη δυναμική που χρειάζεται για να μετατρέψει ένα «δυναμικό comeback» σε πραγματική εναλλακτική εξουσίας.

Το μεγάλο στοίχημα: Να έχει το ποσοστό… 2 μπροστά

Υπάρχει όμως και ένα τρίτο «2άρι», ίσως το σημαντικότερο απ’ όλα.

Ο Αλέξης Τσίπρας γνωρίζει ότι ένα ποσοστό της τάξης του 15% ή του 16%, ακόμη και εάν συνοδεύεται από δεύτερη θέση, δύσκολα αρκεί για να δημιουργήσει αίσθηση επερχόμενης κυβερνητικής αλλαγής.

Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα μπορούσε να τον κρατήσει πολιτικά «ζωντανό», αλλά όχι να χτίσει ρεύμα εξουσίας.

Αντίθετα, ένα ποσοστό πάνω από 20% – έστω στις δεύτερες εκλογές – αλλάζει εντελώς την εικόνα.

Το «2» μπροστά στο ποσοστό έχει τεράστια ψυχολογική και πολιτική σημασία, δημιουργεί αμέσως την αίσθηση ότι υπάρχει ξανά σοβαρός διεκδικητής της διακυβέρνησης και ότι διαμορφώνεται ξανά ένας ισχυρός δεύτερος πόλος.

Κυρίως όμως επιτρέπει στον Τσίπρα να χτίσει αφήγημα κυβερνησιμότητας, έστω και τετραετούς ορίζοντα μέχρι το 2030.

Γιατί η ρεαλιστική στόχευση δεν φαίνεται να είναι οι επόμενες εκλογές, με βάση τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα, αλλά οι μεθεπόμενες. Είναι η δημιουργία μιας νέας πολιτικής πλατφόρμας που θα διεκδικήσει την εξουσία σε βάθος χρόνου, επενδύοντας πιθανώς και στη φθορά της ΝΔ μετά από πολυετή παραμονή στην κυβέρνηση.

Το σχέδιο επανεκκίνησης και το ρίσκο

Το σχέδιο, πάντως, μόνο εύκολο δεν είναι. Ο Τσίπρας επιχειρεί ουσιαστικά να κάνει κάτι που στην ελληνική πολιτική ιστορία συμβαίνει σπάνια: να επιστρέψει ως κεντρικός διεκδικητής της εξουσίας μετά από βαριά εκλογική ήττα και πολιτική αποδρομή.

Και μάλιστα σε έναν χώρο κατακερματισμένο, γεμάτο ανταγωνισμούς, προσωπικές στρατηγικές και διάχυτη δυσπιστία.

Το ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι η κοινωνία δεν βρίσκεται σήμερα σε συνθήκες 2012. Δεν υπάρχει μνημονιακό σοκ, ούτε πολιτική κατάρρευση του παλιού συστήματος που να δημιουργεί αυτόματα δυναμική ανατροπής.

Γι’ αυτό και ο πρώην πρωθυπουργός επενδύει τόσο πολύ στην εικόνα της «νέας αρχής» σε ένα νέο κόμμα, νέο αφήγημα, νέες συμμαχίες και πιθανώς νέα πρόσωπα – θα φανεί αυτό και στην πολιτική εκδήλωση του Χαλανδρίου.

Στην πραγματικότητα, ο Τσίπρας δεν θέλει να εμφανιστεί ως ο αρχηγός του παλιού ΣΥΡΙΖΑ που επιστρέφει, αλλά ως ο ιδρυτής ενός νέου πολιτικού φορέα που αφήνει πίσω του την προηγούμενη φάση. Το εάν αυτό θα πείσει την κοινωνία είναι άλλο ζήτημα.

Προς το παρόν, πάντως, η στρατηγική του φαίνεται απολύτως καθαρή: δεύτερη θέση, δεύτερες εκλογές, ποσοστό με «2» μπροστά.

Και, εφόσον δεν καταστεί δυνατή η ανατροπή τώρα, το… βλέμμα στο 2030, αλλά με ισχυρές πλέον πιθανότητες για νίκη.

Διαβάστε επίσης

Drone στη Λευκάδα: Διαφορετική προσέγγιση Γεραπετρίτη από Δένδια – «Δεν θα γίνει η Μεσόγειος θέατρο πολεμικών επιχειρήσεων»

Επίθεση Μαρινάκη σε Τσίπρα για τις αναρτήσεις του για την ΔΕΗ: «Ρήμαξε τα πάντα και κουνάει και το δάχτυλο»

Πόθεν έσχες: Ο Σαράκης επένδυσε σε ακίνητα τα χρήματα που πήρε ως δικηγόρος στην υπόθεση Novartis

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.