Πάντοτε με προβληματίζει η αναφορά στη «φαιδρά πορτοκαλέα» (Άγγελος Βλάχος), αλλά ποτέ δεν συμμερίστηκα το υπονοούμενο, επειδή σε κάθε ζωντανό δημοκρατικό σύστημα υπάρχουν διαπιστωμένες θετικές και αρνητικές στιγμές. Τις τελευταίες ημέρες πολιτικοί, ακαδημαϊκοί, έμπειροι αναλυτές της διεθνούς πραγματικότητας επιμένουν με τον πομπώδη κινδυνολογικό τους λόγο να μεταφέρουν στη σοβαρή πολιτική συζήτηση και τον διάλογο με τους πολίτες τη φαιδρότητα των προσωπικών αστήρικτων ανησυχιών τους.

Στη διεθνή καμπή του κόσμου υπουργοί, αντιπολιτευόμενοι, κομματικοί αντίπαλοι και συνολικά η αντιπολίτευση, κάνοντας τη δουλειά της, πιέζουν τον πρωθυπουργό να γίνει ασυνεπής επισπεύδοντας τις βουλευτικές εκλογές. Αντί όλοι μαζί, πολιτικό προσωπικό και ιδιωτικός τομέας, να επιμείνουν στην ανάδειξη της σταθερότητας της χώρας και στη δημοκρατική υποχρέωση διεξαγωγής εκλογών με την ολοκλήρωση της τετραετίας, εξαντλούνται καθημερινά ζητώντας εκλογές τον Οκτώβριο.

Ο πρωθυπουργός επιμένει ότι οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν την άνοιξη του 2027. Η αντιπολίτευση στον χρόνο που υπολείπεται μέχρι τη συνταγματικά προβλεπόμενη ημερομηνία εκλογών μπορεί να πιέζει την κυβέρνηση για να λάβει μέτρα που θα αντιμετωπίζουν

● την ακρίβεια,

● τα ελλείμματα στους μισθούς και τις συντάξεις,

● τα προβλήματα στη στέγαση, στην ενέργεια, στην καλή λειτουργία των πανεπιστημίων, στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, του παρεμβατισμού και των καθημερινών προκλήσεων που απειλούν όλους τους πολίτες.

Εσωτερική υπόθεση της γείτονος

Σε ισχυρές δημοκρατίες, όπως η Ελλάδα, προφανώς η οποιαδήποτε εσωτερική νομοθεσία της Τουρκίας δεν αποτελεί θέμα συζήτησης που θα μπορούσε σοβαρά να απειλεί τη λειτουργία καλά προετοιμασμένων, σε όλους τους τομείς, κρατών.

Μόνο λίγοι δεν ικανοποιούνται από τις επίσημες δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών και του πρωθυπουργού για την ουσία των εξαιρετικά πολύπλοκων και δύσκολων εργασιών Ελλάδας – Τουρκίας. Η σχέση των δύο κρατών αφορά και τη διεθνή κοινότητα. Υπάγονται Ελλάδα και Τουρκία στο διεθνές και στο ευρωπαϊκό δίκαιο και στη βάσανο των ευρωατλαντικών γεωστρατηγικών στοχεύσεων.

Η Άγκυρα δημοσιοποιεί τη νομοθετική της πρόταση, χωρίς να μας εκπλήσσει, όπως πράττει και η χώρα μας, για θέματα που αφορούν τα δικαιώματα, τον αέρα, τη θάλασσα και τη στεριά. Καμία κυβέρνηση δεν ασχολείται σοβαρά με τις ανακοινωμένες προθέσεις. Όλοι παρακολουθούν ό,τι εξελίσσεται στον περίγυρό τους, άλλοι με περισυλλογή, άλλοι με ανησυχία και μερικοί με ικανοποίηση για την αποκάλυψη του αναθεωρητισμού.

● Όσο η εσωτερική νομοθεσία εφαρμόζεται στη χώρα που νομοθετεί, αποφεύγονται φαιδρότητες που προσβάλλουν την αρχή αποφυγής παρέμβασης στα εσωτερικά άλλων χωρών.

● Όταν ο αυταρχισμός και ο αναθεωρητισμός περνά τα σύνορα, τότε η διεθνής κοινότητα συμφωνεί στην εγκατάσταση πυραυλικών συστημάτων Patriot, όπου επιβάλλεται για την άμυνα του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., στάθμευση F-16 σε χώρες που γεωστρατηγικά προσφέρουν πλεονεκτήματα στην ευρωατλαντική άμυνα, ανάπτυξη ναυτικών δυνάμεων τελευταίας τεχνολογίας στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο για αποτελεσματική υπεράσπιση των κοινών μας δικαιωμάτων που εξασφαλίζονται με τη συνεργασία περισσότερων κρατών.

Κανείς δεν την περικυκλώνει

Πολλά εξελίσσονται, όπως απαιτεί η αποκατάσταση των όρων σταθερότητας, παρά την αναθεωρητική στάση ορισμένων χωρών. Ξεπερνάμε με συμμάχους και εταίρους τις εμμονές συγκεκριμένων γειτόνων και μάλλον ταχύτερα εξελίσσονται οι συγκλίσεις που εξασφαλίζουν, μεταξύ των άλλων, και την αποδεκτή βάση της Διακήρυξης των Αθηνών, που δεν αποτελεί δεσμευτικό κείμενο, αλλά επέκταση της συνεννόησης, όπως αποφασίστηκε στο Βίλνιους από τους δύο ηγέτες Ελλάδας και Τουρκίας.

Επιφανειακοί σχολιαστές και υπουργοί ή πολιτικοί σε απόγνωση επικαλούνται θερμό καλοκαίρι με την Τουρκία. Μόνο όσοι φαντάζονται την Ελλάδα ως χώρα της «φαιδράς πορτοκαλέας» προβάλλουν εμμονικά την «αποτελεσματικότητα» της Τουρκίας.

Η Άγκυρα γνωρίζει ότι κανείς δεν την περικυκλώνει, αλλά νιώθει τη συνεχή και επίμονη πολιτική πίεση της Ουάσιγκτον και των Βρυξελλών (ΝΑΤΟ και Ε.Ε.). Αναζητά «έντιμο» δρόμο προσαρμογής, με τον πιο ανώδυνο πολιτικό τρόπο.

Νομοθετώντας η Τουρκία για θέματα που την αφορούν επιδιώκει να διαβεβαιώσει συμμάχους και Ε.Ε. ότι συνεργάζεται κυρίως για την αντιμετώπιση θεμάτων ενέργειας με την Ε.Ε. Επιδιώκει οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, σε αντίθεση με την Ελλάδα, που συνεχίζει, σύμφωνα με την τουρκική επιχειρηματολογία, απλώς να αναφέρεται στα δικαιώματά της κατά την UNCLOS.

Ανησυχούντες και… απελπισμένοι

Όσοι αναλύουν ελληνοκεντρικά τις ανακοινώσεις της Τουρκίας χάνουν την ουσία της πολιτικής που επιδιώκει ο Πρόεδρος Ερντογάν. Τόσο βαθιά εγκλωβισμένοι στην ομφαλοσκόπηση των διμερών σχέσεων παραμένουν οι ανησυχούντες, που, ενώ χειροκροτούν την εξαιρετική κυπριακή προεδρία στην Ε.Ε. και τον πολιτικά σημαντικότατο, γεμάτο ουσιαστικά μηνύματα, λόγο του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, περιφέρονται προβάλλοντας δημόσια τη μιζέρια του προσωπικού τους αφηγήματος.

Τρέχουν οι επισπεύδοντες, μεταξύ τους και ορισμένοι απελπισμένοι από την προσωπική πολιτική τους διαδρομή ευρωβουλευτές, στους ευρωπαϊκούς θεσμούς για να πουν τι; Ότι η Τουρκία θα φέρει έναν νόμο που, όταν ψηφιστεί, θα απειλεί την Ελλάδα, τη σταθερότητα στην ανατολική Μεσόγειο, την ενεργειακή ασφάλεια της Ε.Ε.;

Και όταν ο συνομιλητής δηλώνει ότι η ελληνική κυβέρνηση, η Κυπριακή Δημοκρατία και άλλοι εταίροι εξαντλούν με συνέπεια το θέμα στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και ότι έχει επισημανθεί στην Τουρκία ότι το ευρωπαϊκό κεκτημένο συμπεριλαμβάνει την UNCLOS, υπογραμμίζοντας ότι ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός όλων των παρακτίων εταίρων περιγράφει τις συνολικές διεκδικήσεις της «Ενοποιημένης Ευρωπαϊκής Γαλάζιας Πατρίδας», πώς αντιδρούν οι ανησυχούντες συμπατριώτες μας;

Αν τους ρωτήσετε, θα σας πουν «δεν σκεφτήκαμε αυτή την πτυχή του θέματος». Η συζήτηση που επιχειρούν δυσκολεύει περισσότερο, δεν μας τη μεταφέρουν αυτούσια, όταν ο συνομιλητής τους επισημαίνει ότι, κατά την Τουρκία, ο νόμος που σχεδιάζεται φιλοδοξεί να διεκδικήσει ακόμη και με τις μαξιμαλιστικές του θέσεις οριοθέτηση στην ανατολική Μεσόγειο με την Ελλάδα, τη Συρία, αναγκαστικά και με την Κυπριακή Δημοκρατία.

Η Άγκυρα ισχυρίζεται σε κάθε ευκαιρία ότι η Ελλάδα είναι το εμπόδιο στην οριοθέτηση της ανατολικής Μεσογείου. Σύμφωνα με τις τουρκικές εκτιμήσεις, η οριοθέτηση Ελλάδας – Ιταλίας και η μερική οριοθέτηση Ελλάδας – Αιγύπτου προσφέρουν πλεονεκτήματα στα θέματα που ενδιαφέρουν την Άγκυρα.

Οι συνομιλητές, αλλά και οι γείτονές μας συμμετέχουν, όπως και η χώρα μας, στο διεθνές γίγνεσθαι, γνωρίζοντας πολύ καλά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους. Εμφανίζονται διεκδικώντας το μέγιστο επειδή και η Αθήνα απαιτεί το απόλυτο συμφέρον που μας εξασφαλίζει το Διεθνές Δίκαιο.

Το σκληρό ροκ παίζεται από την Αθήνα. Η Άγκυρα ακολουθεί, αλλά προφανώς δεν χορεύει στον ρυθμό μας.

Ένα τζάμπα έπαθλο

Η εθνική διεκδίκηση είναι μία σύνθετη, επίπονη, καθημερινή, αλλά και μακροχρόνια διαδικασία.

Διπλωμάτες και ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών δεν παρασύρονται στις εύκολες δημόσιες δηλώσεις. Εργάζονται και προβάλλουν τις εθνικές απαιτήσεις, εκφράζοντας την ελληνική κυβέρνηση. Στη διεθνή εκπροσώπηση της χώρας απόψεις των υπουργών Αμύνης υποστηρίζουν τεχνικά τους υπουργούς Εξωτερικών και όλοι υπάγονται στις κατευθύνσεις των πρωθυπουργών.

Βέβαια θέματα, όπως το θαλάσσιο μη επανδρωμένο σκάφος, κατά προτεραιότητα υπάγονται στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, στις εξειδικευμένες υπηρεσίες και στις υπηρεσίες πληροφοριών.

Το υπουργείο Εξωτερικών, εκπροσωπώντας τη χώρα, απευθύνει ερωτήματα προς κυβερνήσεις που δημιουργούν τα προβλήματα. Λαμβάνοντας τις απαντήσεις αξιολογεί την κατάσταση μαζί με όλους που αρμοδίως εμπλέκονται στην επεξεργασία των προβλημάτων. Παράλληλα, η χώρα συνδιαλέγεται και συνεργάζεται με εταίρους συμμάχους, φίλους, αλλά και θιγόμενες κυβερνήσεις για να εξακριβωθεί τι πραγματικά συμβαίνει.

Επειδή το θέμα του θαλάσσιου μη επανδρωμένου σκάφους παρουσιάζει δυσανάγνωστες πτυχές, συγγραφική αδεία, παρατίθεται και μία ακόμη ερμηνευτική εκδοχή για το θέμα.

Στη βιομηχανική κατασκοπεία καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια και διατίθενται ιλιγγιώδη ποσά για απόκτηση σχεδίων κάποιου όπλου ή και αυτούσιου του οπλικού συστήματος. Στη δυτική θαλάσσια περιοχή της χώρας, και όχι στο Αιγαίο, με αναμμένο κινητήρα και πάνοπλο αποκτήθηκε ό,τι χρειαζόμασταν για να ερευνήσουμε συστήματα και αισθητήρες προκειμένου ένας προικισμένος σε ναυτοσύνη και ναυπηγική ικανότητα λαός να επιτύχει ταχύτερη παραγωγή σκαφών, προσαρμοσμένων και στις ιδιαιτερότητες του Αιγαίου.

Η Ουκρανία πρόθυμα προμηθεύει παρόμοια σκάφη, αλλά θέτει περιορισμούς για την περιοχή επιχειρήσεων. Η ελληνική κυβέρνηση εύστοχα εφαρμόζει αυστηρά το Διεθνές Δίκαιο έναντι της Ουκρανίας, κυρίως επειδή θίγεται η εθνική κυριαρχία από ένα «αγνώστου προελεύσεως» σκάφος, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για τρομοκρατική ενέργεια ακραίων ομάδων, πέρα από τους εμπόλεμους.

Καλώς λοιπόν διαχειρίζονται οι αρμόδιοι, εντός και εκτός Ελλάδας, με πολλή προσοχή και λεπτότητα το εξαιρετικής επικινδυνότητας θέμα.

Απαιτείται ξεκάθαρος λόγος

Ο πολίτης μέσα στον κυκεώνα των καθημερινών προβλημάτων του απαιτεί σαφέστερη παρουσίαση των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Αναμένεται ξεκάθαρη ανάδειξη των εθνικών επιλογών για την ικανοποίηση των ελληνικών συμφερόντων σε έναν κόσμο πολύπλοκων ανταγωνισμών. Ευτυχώς το πεδίο των δημοσίων συζητήσεων διευρύνεται με την απαίτηση των πολιτών, παρά τις προσπάθειες μονοπώλησης από συγκεκριμένα κέντρα.

Η κοινή γνώμη διευκολύνεται στις επιλογές της όταν με ψυχραιμία και ορθολογισμό παρουσιάζεται ό,τι θεωρείται καλύτερο για την Ελλάδα, παραμερίζοντας τον χυδαίο λαϊκισμό, που αποδεδειγμένα εκκινεί από παραπολιτικά κέντρα και σενάρια κακώς εννοούμενου «εθνικού ανενδοτισμού».

Οι πολίτες προκαλούν τους πολιτικούς να τοποθετηθούν με ξεκάθαρο λόγο και προτάσεις, όπως πράττει η κυβέρνηση στα θέματα εξωτερικής πολιτικής.

Ο Έλληνας απαιτεί να προσέρχονται στη δημόσια συζήτηση οι εκφραστές όλων των απόψεων για να πειστεί ότι το πολιτικό προσωπικό της χώρας έμπρακτα προβάλλει ότι η Ελλάδα στον 21ο αιώνα δεν είναι η χώρα της «φαιδράς πορτοκαλέας» που προσπαθούν να παρουσιάσουν, μειώνοντας τους Έλληνες πολίτες, λαϊκιστές και διάφοροι αλλοδαποί αναθεωρητές.

* Ο Θεόδωρος Ι. Θεοδώρου είναι πρέσβης ε.τ.

Διαβάστε επίσης:

Όλοι θέλουν κάτι από την Κίνα

Τσίπρας: Με όνομα και διακήρυξη στην ανοιχτή συγκέντρωση της 26ης Μαΐου στο Θησείο

ΗΠΑ και Ιράν σε αδιέξοδο – Σε φάση αυξανόμενης κλιμάκωσης και στο χείλος νέας κρίσης η Μέση Ανατολή

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.