Με το πολιτικό σκηνικό της χώρας να αναδιατάσσεται, καθώς Μαρία Καρυστιανού και Αλέξης Τσίπρας ήδη παρουσίασαν τα κόμματά τους και αναμένεται ανάλογη κίνηση και από τον Αντώνη Σαμαρά, στο «γαλάζιο» στρατόπεδο το ενδιαφέρον πλέον στρέφεται στην αναζήτηση τρόπου προσέλκυσης ψηφοφόρων.

Αν και οι τελευταίες δημοσκοπήσεις – που περιλαμβάνουν στις μετρήσεις τους την Ελπίδα για Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού και την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα – δεν έδειξαν κάποια ιδιαίτερη αλλαγή στις ισορροπίες μεταξύ πρώτου και δευτέρου κόμματος (η Ν.Δ. διατηρεί μεγάλη διαφορά), εντούτοις αυτό που αναγνωρίζεται σε Μαξίμου και Πειραιώς είναι ότι ακόμα δεν έχει καταγραφεί η πραγματική δυναμική των νέων κομμάτων, κάτι που αναμένεται να γίνει, πάντως, το επόμενο διάστημα, οπότε και το τοπίο θα αρχίσει να ξεκαθαρίζει.

Όπως έχει ξαναγράψει το «Ποντίκι», το ιδανικό σενάριο για τη Ν.Δ. είναι ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ να… αλληλοακυρωθούν, κινούμενα σε παρόμοια ποσοστά – γύρω στο 13% ώς 15% – κάτι που προφανώς θα αποτρέψει τη δημιουργία ενός ισχυρού κεντροαριστερού πόλου, ο οποίος δυνητικά θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο του «καθαρού και παρόντος κινδύνου» για την κυβέρνηση, δεδομένου του ρευστού κλίματος που επικρατεί στο σώμα των ψηφοφόρων.

Ωστόσο «γαλάζιες» πηγές παραδέχονται ότι ακόμα είναι πολύ νωρίς για προβλέψεις και ότι θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να αποτυπωθεί το τι πραγματικά συμβαίνει με τα νέα κόμματα.

Η πίεση

Ούτως ή άλλως, πάντως, στο κυβερνητικό στρατόπεδο ο βασικός προβληματισμός αφορά το γεγονός ότι παραμένουν άλυτα τα προβλήματα που οι πολίτες με κάθε τρόπο δηλώνουν ότι αντιμετωπίζουν – όταν δεν επιδεινώνονται (και) λόγω εξωγενών παραγόντων.

Στέλεχος της κυβέρνησης, για παράδειγμα, παραδεχόταν πριν από μερικές ημέρες στο «Ποντίκι» ότι η αναταραχή στη Μέση Ανατολή προκαλεί τεράστια προβλήματα συνολικά στην κυβερνητική πολιτική, καθώς, πέραν της αβεβαιότητας που ο πόλεμος προκαλεί παγκοσμίως, επιδεινώνει την ανάπτυξη, αυξάνει την ακρίβεια και «φρενάρει» επενδυτικά σχέδια, ενώ, ταυτόχρονα, «πιέζει» για μέτρα ελάφρυνσης.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι στο προχθεσινό Υπουργικό Συμβούλιο ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε την παράταση του μέτρου της επιδότησης του πετρελαίου κίνησης στην αντλία και για τον Ιούνιο, καθώς από το οικονομικό επιτελείο θεωρείται ως ένα εξαιρετικά κρίσιμο μέτρο για το «φρενάρισμα» των αυξήσεων σχεδόν στο σύνολο των προϊόντων και υπηρεσιών στη χώρα.

Ωστόσο, όπως σημείωσε «γαλάζιο» στέλεχος, παρότι το μέτρο είναι κρίσιμο, δεν έχει στους πολίτες το… γκελ που είχε, π.χ., το fuel pass ή άλλα μέτρα άμεσης χρηματικής ενίσχυσης των νοικοκυριών. «Χρήσιμο μέτρο, αλλά σχετικά “αόρατο”», ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή του λόγου του.

Ωστόσο, όπως επίσης έχει γράψει το «Π», στην παρούσα φάση το… πουγκί της κυβέρνησης δεν διαθέτει άλλα χρήματα για μια επιπλέον ελάφρυνση των πληθωριστικών βαρών που τα νοικοκυριά καλούνται να σηκώσουν – μόλις 200 εκατ. ευρώ έχουν απομείνει από το πλεόνασμα του 2025 και αυτά δεν φθάνουν ούτε για… ζήτω, ενώ η διοχέτευσή τους σε κάποιο μέτρο θα άφηνε την κυβέρνηση χωρίς ένα απαραίτητο δημοσιονομικό «μαξιλάρι» σε μια συγκυρία που κανείς δεν είναι σε θέση να κάνει προβλέψεις ούτε καν για το τι… ξημερώνει.

Έτσι, προς το παρόν η απόφαση είναι να πορευτεί η κυβέρνηση ως έχει, με την ελπίδα ότι ΗΠΑ και Ιράν θα τα βρουν, ο πόλεμος θα λήξει, το Ορμούζ θα ανοίξει και πάλι και το «oil crunch» θα αρθεί.

Στο πλαίσιο αυτό, στο «γαλάζιο» στρατόπεδο αναζητείται τρόπος να βρεθεί… τυράκι το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει το ενδιαφέρον των… μπαϊλντισμένων ψηφοφόρων, καθώς – όπως εκτιμούν κάποιοι πιο απαισιόδοξοι στη Ν.Δ. – υπάρχει κίνδυνος ένα σημαντικό μέρος των πολιτών που έδωσαν το 2023 το 41% να στραφεί προς άλλα λιβάδια και απλώς να μην «τσιμπήσει» με το πρόταγμα της σταθερότητας, ειδικά όταν αυτό δεν συνοδεύεται από μια προοπτική πραγματικής βελτίωσης της ζωής του.

Στο σενάριο αυτό, μπορεί το ΠΑΣΟΚ, η ΕΛΑΣ ή η Ελπίδα για Δημοκρατία να μην απειλούν την κυριαρχία της Ν.Δ., αλλά οι εκλογικές επιδόσεις του κυβερνώντος κόμματος δεν είναι τέτοιες που να του επιτρέπουν να διεκδικήσει τρίτη θητεία.

Η καθημερινότητα

Μια πρώτη λύση που προκρίνεται – τουλάχιστον για την παρούσα φάση – είναι η στροφή στην καθημερινότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μητσοτάκης ασχολείται προσωπικά με τις δημόσιες συγκοινωνίες, την προετοιμασία για την αντιπυρική περίοδο, το δημογραφικό ή τον τομέα της Υγείας.

Ούτε προκαλεί έκπληξη ότι ο πρωθυπουργός προχωρεί και σε κάποιες εξαγγελίες, όπως την παράταση για άλλα τέσσερα χρόνια του προγράμματος «Προλαμβάνω», τη δημιουργία προγράμματος «Σπίτι Μου 3», την ένταξη νοσηλευτών και πληρωμάτων του ΕΚΑΒ στα βαρέα, ή ότι υπενθυμίζει πως μέσα στον Ιούνιο θα έλθει η καταβολή της εφάπαξ ενίσχυσης των οικογενειών με 150 ευρώ για κάθε παιδί. Ή τονίζει τη σημασία του νομοσχεδίου για την ισότητα στις αμοιβές ανδρών και γυναικών.

Όλα αυτά μπορεί να δείχνουν μικρά, ωστόσο:

● Πρώτον, σκιαγραφούν μια κυβέρνηση η οποία μοιάζει να αφουγκράζεται τους πολίτες και – στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της – επιχειρεί να δώσει λύσεις.

● Δεύτερον, δείχνουν ότι η κυβέρνηση ανακτά (σε κάποιον βαθμό) το χαρακτηριστικό της αποτελεσματικότητας – το οποίο «σφράγισε» την προηγούμενη τετραετία και έλειψε από την τρέχουσα θητεία της.

● Τρίτον, εκτιμάται ότι τα προβλήματα της καθημερινότητας προκαλούν μεγάλη φθορά και, άρα, οι προσπάθειες επίλυσής τους λειτουργούν πολλαπλασιαστικά για τους πολίτες.

● Τέταρτον, επιτρέπουν στην κυβέρνηση να λέει ότι ενώ εκείνη πράττει, η αντιπολίτευση μηδενίζει και υπόσχεται, χωρίς, ωστόσο, να παρουσιάζει λύσεις βασισμένες σε κοστολόγηση και σχέδιο.

Ειδικά αυτή η τελευταία παράμετρος «παίζει» πολύ στην κυβερνητική ρητορική: «Η αντιπολίτευση, νομίζω είναι φως φανάρι αυτό, ελλείψει προγραμματικού λόγου και κοστολογημένων προγραμματικών θέσεων, επιχειρεί, νομίζω με μεγάλη αποτυχία, να στρέψει τη συζήτηση μονοθεματικά, εμμονικά, σε κάποια ζητήματα τα οποία διερευνά η Δικαιοσύνη» είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης στο ΟΡΕΝ.

«Τα μέτρα τα οποία έχει λάβει η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει την ενεργειακή κρίση ξεπερνούν τα 800 εκατ. ευρώ. Είναι το αποτέλεσμα μιας συνετής πολιτικής που μεταφράζει το πλεόνασμα της οικονομίας σε ένα συνεχές μέρισμα προς την κοινωνία. Προφανώς όχι αυτό το οποίο θα θέλαμε, αλλά σίγουρα αυτό το οποίο μπορούμε. Βαδίζοντας, όμως, σε έναν δρόμο που θα επιτρέπει η φροντίδα για τη βελτίωση της καθημερινής ζωής να μπορεί να γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη», σημείωσε στο Υπουργικό Συμβούλιο ο Μητσοτάκης.

Τα πολιτικά προβλήματα

Ωστόσο, όπως και ο ίδιος ο πρωθυπουργός παραδέχθηκε, τα μέτρα που λαμβάνονται μπορεί να δίνουν στιγμιαία ανακούφιση, αλλά δεν αποτελούν μόνιμες λύσεις.

Επίσης, το αφήγημα ότι «η ακρίβεια και ο πληθωρισμός κάποια στιγμή θα περάσουν, αλλά οι αυξήσεις στα εισοδήματα είναι μόνιμες» μπορεί να ηχεί ικανοποιητικά στα αυτιά ορισμένων, αλλά, όπως επισημαίνουν «γαλάζια» στελέχη, δεν σημαίνει και πολλά πράγματα για τα νοικοκυριά που προχωρούν σε «ψαλίδι» ακόμα και ανελαστικών δαπανών τους ή για εργαζόμενους που δεν βρίσκουν σπίτι με ενοίκιο που να μην έχει πιάσει… στρατόσφαιρα.

Με απλά λόγια, μπορεί πιο μεσο-μακροπρόθεσμα οι πολιτικές αυτές να έχουν αποτέλεσμα, όμως σήμερα δεν είναι και πολύ πειστικές.

Ένα δεύτερο πρόβλημα για την κυβέρνηση είναι ότι στην πραγματικότητα έχει μείνει μόνη: το πολιτικό κλίμα έχει ενταθεί σε τεράστιο βαθμό, κυριαρχεί η πόλωση και η απουσία εμπιστοσύνης – κάτι που φάνηκε και από το «παρόν» του ΠΑΣΟΚ στην επικύρωση της νέας θητείας του διοικητή της ΤτΕ Γιάννη Στουρνάρα – και η απαραίτητη για τη χάραξη πολιτικών συνεννόηση και μια μίνιμουμ συναίνεση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων έχει πέσει… υπό του μηδενός.

Μάλιστα, όπως επισημαίνουν στελέχη της Ν.Δ., ακόμα και το γεγονός ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης εξετάζει το ενδεχόμενο να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης δείχνει ανάγλυφα πόσο δύσκολο είναι να βρεθεί έστω και ελάχιστος κοινός τόπος.

Τι μένει; Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση επενδύει σε τρεις παράγοντες για την ανάκαμψή της στα μάτια των ψηφοφόρων:

● Στο γεγονός ότι η αντιπολίτευση παραμένει πολυδιασπασμένη και μέχρι στιγμής δεν διαθέτει πειστικό αφήγημα διακυβέρνησης της χώρας και ότι κατά βάση στηρίζεται στο «να φύγει ο Μητσοτάκης».

● Στο γεγονός ότι σε όλες τις μετρήσεις ο ίδιος ο Μητσοτάκης αφήνει πολύ πίσω του τους αντιπάλους του στην «πρωθυπουργισιμότητα».

● Στην ελπίδα ότι το κόμμα Τσίπρα θα συγκρουστεί κυρίως με το ΠΑΣΟΚ για την κυριαρχία στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς.

● Στην προσδοκία ότι οσονούπω ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή θα τελειώσει και η ενεργειακή κρίση θα αποκλιμακωθεί.

● Στην παρουσίαση πεπραγμένων (μεταρρυθμίσεις, έργα, παρεμβάσεις) και στη σύγκριση με το 2019.

● Στην παρουσία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ και στην παρουσίαση ενός συνεκτικού αφηγήματος για την τρίτη θητεία που διεκδικεί η Ν.Δ.

Βέβαια, μόνο ο χρόνος θα δείξει αν όλα αυτά είναι αρκετά για να δημιουργηθεί η κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων που χρειάζεται ώστε το κυβερνών κόμμα να διεκδικήσει με αξιώσεις μια τρίτη θητεία. Και, φυσικά, παρά τις διαρκείς διαψεύσεις, το σενάριο των εκλογών το φθινόπωρο δεν έχει πάψει να συζητείται, ειδικά αν οι εξελίξεις εντός και εκτός κριθούν ευνοϊκές – ή ο κίνδυνος ενός δύσκολου χειμώνα θα αυξηθεί πολύ.

Διαβάστε επίσης:

ΚΚΕ κατά Τσίπρα: «Καπηλεία» της Ιστορίας, «χιλιοειπωμένα κλισέ» και συστημική στήριξη βλέπει στην ΕΛ.Α.Σ.

«Γαλάζια Πατρίδα» με τον νόμο – Τι σημαίνει για τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο

Μέτωπο κάνεις με τους άλλους

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.