Κριτική ταινιών: «72 ώρες προθεσμία» και «Η μεγάλη σφαγή των Β’ ΚΑΠΗ Αλίμου»- Ταινίες  ασορτί με το καλοκαίρι

Κατά την τρέχουσα κινηματογραφική εβδομάδα, δύο ταινίες οι οποίες θα χαρακτηρίζονταν ως αξιοπρεπείς, μπορούν να προσελκύσουν το κοινό στα θερινά σινεμά, έστω και με τα προβλήματά τους. Οι «72 ώρες προθεσμία»  μπορεί να έχουν να κάνουν με το αιματηρό μέτωπο της Νορμανδίας, κατά την D-Day της απόβασης των συμμάχων, ωστόσο η ακαδημαϊκή αφήγηση δεν βάζει σπαζοκεφαλιές στους θεατές. Λίγο- πολύ το ίδιο συμβαίνει και με την ελληνική ταινία «Η μεγάλη σφαγή των Β’ ΚΑΠΗ Αλίμου», όπου το δραματικό γεγονός μιας έκρηξης, χάρη στους σκηνοθετικούς χειρισμούς, αποκτά χαρακτηριστικά μαύρης κωμωδίας.

Το δίλημμα της απόβασης στη Νορμανδία

Τίτλος: «72 ώρες προθεσμία» («Pressure»)

Σύνοψη: Λίγο πριν την ημέρα της απόβασης στη Νορμανδία, η μετεωρολογική πρόβλεψη παίζει τον πλέον κρίσιμο ρόλο. Θα είναι ο καιρός σύμμαχος στην D-Day; Ένας Βρετανός μετεωρολόγος, ο Σταγκ, αναλαμβάνει να ξεκαθαρίσει το τοπίο, όποιες κι αν είναι οι αντιδράσεις του Αϊζενχάουερ και του Μοντγκόμερι.

Σκηνοθεσία: Άντονι Μάρας

Παίζουν: Άντριου Σκοτ, Μπρένταν Φρέιζερ, Κέρι Κόντον, Ντέμιαν Λιούις

Είναι ελάχιστα γνωστή η ιστορία της σύγκρουσης των Βρετανών μετεωρολόγων με τον στρατηγό Αϊζενχάουερ, ελάχιστα πριν την ημέρα της απόβασης στη Νορμανδία, όπως αυτή αναπαράγεται στο «Pressure». Χρησιμοποιούμε τον αγγλικό τίτλο, αντί του ελληνικού «72 ώρες προθεσμία», καθώς μέσω ενός μετεωρολογικού όρου («πίεση» ) αποδίδεται ευστοχότερα η αιτία της έντονης διαφωνίας, λίγο πριν την D-Day. Στην πραγματικότητα έχουμε ξανασυναντήσει το περιστατικό στην ταινία για τον Τσόρτσιλ, όπου ο Βρετανός πρωθυπουργός κατατρύχεται από την αγωνία της τύχης των στρατιωτών του, στην περίπτωση που οι καιρικές συνθήκες δεν σταθούν υποστηρικτικές, στη μεγάλη μέρα των συμμαχικών στρατευμάτων. Κάπου από το σημείο αυτό ξεκινάει και η αφήγηση του Άντονι Μάρας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Τσόρτσιλ είναι απών και τον ρόλο της «προστασίας» των στρατιωτών αναλαμβάνει ο μετεωρολόγος Σταγκ, απεσταλμένος του πρωθυπουργού, προκειμένου να σταθεί συμβουλευτικός στον έχοντα το γενικό πρόσταγμα Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, τον γνωστό Άικ και στον στρατηγό Μοντγκόμερι.

Όλοι οι συμμετέχοντες στην προετοιμασία διακατέχονται από την αγωνία της συμπεριφοράς του απρόβλεπτου παράγοντα, που ονομάζεται «καιρός». Ο μετεωρολόγος Σταγκ εμφανίζεται ιδιαιτέρως επιφυλακτικός, ως προς τη συμπεριφορά των καιρικών φαινομένων, την ίδια στιγμή που οι στρατιωτικοί αδημονούν για την επιτάχυνση της κρίσιμης ημέρας. Κάτω από αυτήν την πίεση, όλοι μοιάζουν εγκλωβισμένοι, από διαφορετικούς παράγοντες. Ο Αϊζενχάουερ γνωρίζει ότι αν θυσιαστεί η προγραμματισμένη 5η Ιουνίου, θα αναγκαστεί να μεταθέσει την ημερομηνία στις 18 Ιουνίου, ενώ ο Μοντγκόμερι εμφανίζεται ακόμη πιο απόλυτος, δημιουργώντας πρόσθετη πίεση στον Άικ. Γνωρίζει πως στην περίπτωση ματαίωσης της αρχικής επιλογής, οι Ναζί θα προλάβουν να οργανώσουν την άμυνά τους. Ο Σταγκ βάζει πάνω απ’ όλα την ασφάλεια των στρατιωτών,  χρησιμοποιώντας τις επιστημονικές παρατηρήσεις ως βοήθημα, το οποίο δεν μπορεί να προσαρμοστεί στην προκρούστεια κλίνη της επιθυμίας.

Ήδη έχουμε περιγράψει σε αδρές γραμμές τον χάρτη των προσώπων που αναμετρώνται, στο όνομα της τελικής, κρίσιμης απόφασης. Στον ίδιο χάρτη εντάσσονται και κάποιες επί μέρους αντιθέσεις, όπως των διάφορων μετεωρολόγων, των αξιωματικών, αλλά και της μοναδικής γυναίκας στο φιλμ (της γραμματέως του Άικ), η οποία εκπροσωπεί τη φωνή της λογικής. Αυτή η «χαρτογράφηση» ακολουθεί τον απολύτως ακαδημαϊκο -για να μην πούμε,  συμβατικό- τρόπο αφήγησης, όπως θα το έπραττε μια σοβαρή αγγλική παραγωγή. Αποτελεί και το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο της ταινίας, αφού δεν προδίδει την αγωνία της εξέλιξης και της τελικής λύσης. Αποδίδονται με επάρκεια τόσο το ανάγλυφο των ανθρώπινων χαρακτήρων, όπως και αυτό του ουρανού (των καιρικών συνθηκών, δηλαδή) και της γης (των ακτών που θα υποδεχθούν τη συμμαχική απόβαση). Από ‘κει και πέρα, η εγκυμοσύνη της συζύγου του Σταγκ, η καλά κρυμμένη αγωνία του μετεωρολόγου μπροστά στο υπέρτατο καθήκον και οι συμβολισμοί της σωτήριας συνδρομής του, προς χάρη των επόμενων γενεών, ασφαλώς δεν διεκδικούν Όσκαρ πρωτοτυπίας. Δεν στερούνται όμως και της απαραίτητης αφηγηματικής μεστότητας. Αρετή επαρκής για να αποτελέσει πόλο έλξης των θεατών.

Αξιολόγηση: ** 1/2

Προσπάθεια ελληνικής μαύρης κωμωδίας

Τίτλος ταινίας: «Η μεγάλη σφαγή των Β’ ΚΑΠΗ Αλίμου»

Σύνοψη: Με σχεδόν ντοκιμαντερίστικη κατασκευή, ένα συνεργείο ανιχνεύει τα συμβάντα μιας βομβιστικής έκρηξης στα ΚΑΠΗ Αλίμου, πριν από πέντε χρόνια. Με χρηματοδότηση του ίδιου του Δήμου Αλίμου, το περιστατικό αναδεικνύει όλες τις πλευρές του, δραματικές και κωμικές.

Σκηνοθεσία: Αθανάσιος Τόμμυ Σκλάβος

Παίζουν: Λυδία Μπακογεώργου, Νίκος Δαμουλάκης

Είναι εξαρχής ευπρόσδεκτη η προσπάθεια του δήμου Αλίμου να χρηματοδοτήσει μια κινηματογραφική παραγωγή, η οποία συγχρόνως μνημειώνει ένα κρίσιμο περιστατικό, την ώρα που το μετατρέπει σε δημιουργικό κίνητρο. Ο σκηνοθέτης Αθανάσιος Τόμμυ Σκλάβος είναι αυτός που αναλαμβάνει να ενορχηστρώσει την προσπάθεια κι ένα μίγμα ερασιτεχνών και επαγγελματιών, σε όλα τα επίπεδα (ίσως, μάλιστα, οι πρώτοι να τα πηγαίνουν καλύτερα από τους δεύτερους). Με πρόσχημα την εξεύρεση δημιουργικών λύσεων από ένα συνεργείο το οποίο πραγματοποιεί έρευνα, σε σχέση με την προ πενταετίας έκρηξη στα Β’ ΚΑΠΗ Αλίμου, οργανώνεται μια άσκηση μνήμης, αλλά και μια κινηματογραφική άσκηση των συμμετεχόντων. Το εγχείρημα διακρίνεται για την ικανότητά του να ισορροπήσει ανάμεσα στο δραματικό περιστατικό και στις κωμικές εκδοχές του, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτόν μια εγχώρια μαύρη κωμωδία. Το είδος δεν διαθέτει παράδοση στη χώρα μας, ούτε ανθεί ιδιαιτέρως, κάτι που μπορεί να προσφέρει ικανοποιητικό άλλοθι στις όποιες ελλείψεις της προσπάθειας. Από την άλλη, η απόπειρα συρραφής των πραγματικών γεγονότων με τα μυθοπλαστικά δεν ολοκληρώνεται με ιδιαίτερη επιτυχία, ιδίως ως προς τις ραφές του εγχειρήματος. 

Μένει, βέβαια, η συγκίνηση από την καταγραφή να αποτυπώνει τα  χαρακτηριστικά της τρίτης ηλικίας, τη μοναξιά, την ανάγκη αλληλεγγύης, ακόμη και τα ερωτικά της σκιρτήματα. Η μνήμη και ο σεβασμός αυτών των ανθρώπων από τη σκηνοθετική προσπάθεια αποτελούν ένα χάρισμα της ταινίας. Ακόμη πιο χαρισματικές είναι οι σκηνές και οι στιγμές χιουμοριστικής αντιμετώπισης των συμβάντων, αλλά και της συνεργασίας του «τεχνητού» συνεργείου με τα άτομα τα οποία επιθυμεί να κινηματογραφήσει.

Αυτά τα άτομα, όμως, φορείς ενός τραύματος, είναι που χαρακτηρίζουν την ευαίσθητη προσέγγιση της ταινίας, σε ένα περιστατικό το οποίο πλήγωσε τη μνήμη ενός ολόκληρου δήμου, στον Άλιμο. Η μοιρασιά των συναισθημάτων, βασικό υλικό μιας κοινότητας, αναδεικνύεται με τρόπο που τιμά την όλη προσπάθεια, ακόμη και στις στιγμές διαφημιστικής καταγραφής της «αθηναϊκής Ριβιέρας». 

Αξιολόγηση: ** 1/2

Διαβάστε επίσης:

«Practical Magic 2»: Νικόλ Κίντμαν και Σάντρα Μπούλοκ επιστρέφουν ως αδελφές Όουενς – Το επίσημο τρέιλερ (Video)

Ταινίες Πρώτης Προβολής: «Ρομερία», «Supergirl» και «72 Ώρες Προθεσμία» (Videos)

Κριτική ταινίας: «Ρομερία» – Σκάβοντας το οικογενειακό δένδρο

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.