Νόμος Κατσέλη: Ρύθμιση – «ανάσα» με κυβερνητικό περιτύλιγμα

Η υπερψήφιση της κυβερνητικής τροπολογίας για τον Νόμο Κατσέλη (ν. 3869/2010) στη Βουλή, πλασαρίστηκε από το επικοινωνιακό επιτελείο ως μια ιστορική «δικαίωση» για περισσότερους από 100.000 δανειολήπτες. Η επίσημη γραμμή εστιάζει στη νομοθετική εφαρμογή της απόφασης 6/2026 της ολομέλειας του Αρείου Πάγου, υπόσχεται δραστικό «κούρεμα» των δόσεων μέσω του ορθού υπολογισμού των τόκων και προσφέρει αναδρομικό συμψηφισμό.

Ωστόσο, μια δεύτερη, πιο ψύχραιμη και δημοσιογραφική ανάγνωση της διάταξης που ενσωματώθηκε στο πολυνομοσχέδιο του ΥΠΟΙΚ αποκαλύπτει ότι πίσω από τα εντυπωσιακά παραδείγματα κρύβονται προκλητικές εξαιρέσεις, ετεροβαρείς συμβιβασμοί και μια διαρκής προσπάθεια προστασίας του τραπεζικού συστήματος.

Το «κούρεμα» των τόκων και η ομολογία μιας μακροχρόνιας αυθαιρεσίας

Η ουσία της ρύθμισης κινείται γύρω από τον τρόπο εκτοκισμού των δόσεων. Σύμφωνα με το επίσημο παράδειγμα, ένας δανειολήπτης με υπόλοιπο 144.500 ευρώ θα δει τη δόση του να πέφτει από τα 731 ευρώ στα 483 ευρώ, καθώς ο τόκος θα υπολογίζεται πλέον μόνο επί της μηνιαίας δόσης (για 30 ημέρες) και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου.

Αυτό που αμελεί να σχολιάσει η κυβέρνηση είναι ότι η συγκεκριμένη νομοθέτηση αποτελεί την πανηγυρική επιβεβαίωση μιας πολυετούς, αυθαίρετης αφαίμαξης. Για χρόνια, οι servicers και τα funds υπολόγιζαν παράνομα τους τόκους επί του συνόλου του κεφαλαίου, διογκώνοντας τεχνητά τα χρέη. Η κυβέρνηση δεν «χαρίζει» κάτι στους δανειολήπτες· απλώς αναγκάστηκε να συμμορφωθεί με το Ανώτατο Δικαστήριο, θεσμοθετώντας το αυτονόητο υπό την πίεση των εξελίξεων.

Η παγίδα της αναδρομικότητας και οι «κομμένοι» της ρύθμισης

Το υπουργείο επαίρεται για την αναδρομική ισχύ του μέτρου, η οποία θα μειώνει τον χρόνο αποπληρωμής για τους συνεπείς οφειλέτες. Εδώ όμως εντοπίζεται η μεγάλη κοινωνική αδικία: η αναδρομικότητα αποκλείει ρητά όσους έχουν ήδη εξοφλήσει ή όσους κηρύχθηκαν έκπτωτοι.

Η δικαιολογία περί «συστημικής και νομικής αβεβαιότητας» αν ανοίξουν παλιές υποθέσεις αποτελεί ξεκάθαρο άλλοθι προκειμένου να μην επιστραφούν αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά από τα ταμεία των funds. Όσοι λύγισαν οικονομικά τα προηγούμενα χρόνια και έχασαν τη ρύθμιση – συχνά εξαιτίας των ίδιων των διογκωμένων, παράνομων τόκων – τιμωρούνται διπλά, μένοντας εκτός προστασίας.

Ποιος πληρώνει το μάρμαρο για τον «Ηρακλή»;

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η παραδοχή του κόστος για το πρόγραμμα εγγυήσεων «Ηρακλής», το οποίο αποτιμάται σε 700 εκατ. ευρώ σε βάθος 20ετίας (500 εκατ. από τη μείωση των μελλοντικών δόσεων και 200 εκατ. από τα αναδρομικά). Αν και το υπουργείο σπεύδει να καθησυχάσει ότι «σημαντικό μέρος» θα καλυφθεί από τα πιστωτικά ιδρύματα, η εμπειρία δείχνει ότι οι κρατικές εγγυήσεις του «Ηρακλή» επιβαρύνουν τελικά τον Έλληνα φορολογούμενο.

Την ίδια στιγμή, ξεκαθαρίζεται ότι η ευνοϊκή αυτή ρύθμιση δεν αφορά όσους βρίσκονται στον Εξωδικαστικό Μηχανισμό, όπου οι τόκοι θα συνεχίσουν να υπολογίζονται επί του συνολικού κεφαλαίου, σφίγγοντας ακόμα περισσότερο τη θηλιά για τη συγκεκριμένη κατηγορία οφειλετών.

Η νομοθετική παρέμβαση αποτελεί αναμφίβολα μια δικαίωση για τους ενεργούς δανειολήπτες του Νόμου Κατσέλη, όμως η γέννησή της δεν προήλθε από κυβερνητική κοινωνική ευαισθησία, αλλά από τη δικαστική ήττα των servicers στον Άρειο Πάγο. Για ακόμη μία φορά, το οικονομικό επιτελείο έσπευσε να βάλει «κόκκινες γραμμές» προστασίας γύρω από τα τραπεζικά χαρτοφυλάκια, αφήνοντας εκτός κάδρου τους πιο αδύναμους.

Διαβάστε επίσης:

Τσίπρας: Επιμονή σε νέα και «άφθαρτα πρόσωπα – Το Σάββατο επικυρώνονται δομή και όργανα της ΕΛ.Α.Σ.

Η Βρετανία αλλάζει ξανά πρωθυπουργό

Μια ωραία ατμόσφαιρα: Επικοινωνιακή υπέρβαση της σκανδαλολογίας επιχειρεί το Μέγαρο Μαξίμου

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.