«Το φονικό της Ιζαμπέλα Μόλναρ» του Δημήτρη Χατζή

Η συγκρουσιακή σχέση μεταξύ της προσωπικότητας ενός καλλιτέχνη και του δημιουργικού του έργου αποτελεί τον πυρήνα στο διήγημα του Δημήτρη Χατζή «Το φονικό της Ιζαμπέλα Μόλναρ», το οποίο περιέχεται στη συλλογή του «Σπουδές» (1976).

Στο κείμενό του ο συγγραφέας, έχοντας ως κύριο παράδειγμα τη χαρισματική Ουγγαρέζα γλύπτρια, αποτυπώνει μέσα από την αφήγηση ενός ανώνυμου θαυμαστή της (το alter ego του Δημήτρη Χατζή) την απόλυτη αντίθεση ανάμεσα στον προβληματικό χαρακτήρα της και τα υπέροχα δημιουργήματά της. Ο απλός, ταπεινός αυτός οπαδός της τέχνης (τον ερμηνεύει στέρεα ο Φώτης Στρατηγός), σκιαγραφεί το πορτρέτο της με τα πιο σκιερά χρώματα: «Ήταν από τη χειρότερη ανθρώπινη ποιότητα, την ευτελέστερη πάστα ανθρώπων… ένα γύναιο αδιανόητο που φλυαρούσε ασυνάρτητα…». Κι όμως, ταυτόχρονα, ήταν μια καλλιτεχνική ιδιοφυία.

Η Στεφανία Γουλιώτη, που μαζί με τον Έκτορα Λυγίζο συνεργάστηκε στη δραματουργική επεξεργασία του έργου, παρά κάποιες σκηνοθετικές αστοχίες, χειρίζεται με ευαισθησία το αλληγορικό υλικό της, παρουσιάζοντας την πορεία αυτής της «πολύ χυδαίας γυναίκας». Μιας γυναίκας η οποία, μετά τον γάμο της και μια περίοδο ευζωίας, γαληνεύει, για να ξαναπέσει δύο χρόνια αργότερα στο κενό, ανακαλύπτοντας τόσο την καλλιτεχνική όσο και την ψυχική της συντριβή, που την οδηγούν στον φόνο του άντρα της και εν τέλει στην τρέλα. Θα καταλήξει σε ισόβια κάθειρξη και σε ψυχιατρική κλινική, όπου οι γιατροί, ως θεραπευτική αγωγή, τις παραχωρούν ένα εργαστήρι για γλυπτική. Ωστόσο δεν υπάρχει κάθαρση για την Ιζαμπέλα Μόλναρ (την ερμηνεύει στιβαρά, με αξιοσημείωτη σωματικότητα, αλλά ενίοτε και με κάποια υπερβολή, η Στεφανία Γουλιώτη). Στο τέλος καταστρέφει με μανία τις πήλινες γυναικείες φιγούρες της, αφήνοντας μόνο μία σε σχήμα σταυρού, στην οποία γαντζώνεται πάνω της, ξεσκίζοντάς την με τα νύχια της.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί το λιτό σκηνικό τοπίο της Φιλάνθης Μπουγάτσου, που αποτελείται από μια σειρά πήλινων αγαλμάτων της γλύπτριας Ισμήνης Τροφίδου (η κατασκευή τους πραγματοποιήθηκε από τον Τζανέτο Κριτσέλ και τη Στέλλα Σταμούλη). Οι φωτισμοί του Σάκη Μπιρμπίλη, η μουσική του Γιώργου Πούλιου και η επιμέλεια κίνησης της Αντωνίας Οικονόμου υπογραμμίζουν τον σκοτεινό, υπαρξιακό κόσμο του έργου.

Διαβάστε επίσης:

«Practical Magic 2»: Νικόλ Κίντμαν και Σάντρα Μπούλοκ επιστρέφουν ως αδελφές Όουενς – Το επίσημο τρέιλερ (Video)

Τιμητικά βραβεία για τους Ντάστιν Χόφμαν, Ρόμπερτ Ρίτσαρντσον, Τζέφρι Ράιτ και Ζιλιέτ Μπινός στο Φεστιβάλ του Κάρλοβι Βάρι

Κριτική ταινίας: «Ρομερία» – Σκάβοντας το οικογενειακό δένδρο

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.