Καύσωνας και πυρκαγιές

Βαδίζουμε ολοταχώς προς καύσωνα διαρκείας, τα μετεωρολογικά φαινόμενα χτυπούν παντοιοτρόπως και περιλαμβάνουν άφθονες πυρκαγιές. Η προετοιμασία για τα καιρικά επεισόδια είναι απολύτως αναγκαία, επειδή οι νεκροί πέφτουν βροχηδόν!

Από πίνακα που δημοσιεύθηκε στο meteo αντλούμε πληροφορίες για τη διάρκεια του καύσωνα, που έφτασε τις 14 ημέρες το 1998, πλην όμως κορυφώθηκε στις 12 ημέρες του 1987, όταν στην ελληνική κοινωνία δεν υπήρχαν κλιματιστικά. Οι πυρκαγιές που πιθανόν να ξεσπάσουν αναμένεται να είναι έντονες, λαμβανομένου υπόψη ότι οι βροχές της άνοιξης έχουν αναπτύξει ιδιαίτερα την ποώδη βλάστηση.

Το έγκυρο ιατρικό περιοδικό «The Lancet» απέδωσε μια αύξηση των «απευθείας θανάτων» (!) από ζέστη κατά 9% στην Ευρώπη και κατά 11% στη νότια Ευρώπη σε διάστημα 30 ετών (1999 – 2022).

Ο Στερν, σύμβουλος της βρετανικής κυβέρνησης, έλεγε ότι ένα επεισόδιο παρατεταμένου καύσωνα ισοδυναμεί με τις υλικές απώλειες ενός πολέμου. Η σταθεροποίηση του κλίματος και η επαναφορά του στην κατάσταση του «εύκρατου» απαιτεί την αναδάσωση 250 έως 400 εκατομμυρίων εκταρίων, περίπου όσο το μισό της Ευρώπης! Αυτό διατείνεται ο Robert Sokolow, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Princeton.

Στην πορεία των σημερινών πυρκαγιών ξεχάσθηκε η απόσπαση αρμοδιοτήτων από τη Δασική Υπηρεσία και η μεταφορά τους στην Πυροσβεστική. Η «βεντέτα» μεταξύ δασικών και πυροσβεστών, όπου οι πρώτοι υποστήριζαν (δικαίως) ότι είναι γνώστες της καύσιμης ύλης, υπέκρυπτε βέβαια πολιτικούς λόγους, δεδομένου ότι πολλοί δασικοί είχαν αντισταθεί στον εποικισμό δασικών εκτάσεων…

Το κλίμα υποθάλπει τις πυρκαγιές και αυτές έχουν ένα ανώτατο σημείο: Όπως έδειξαν τα μεγάλα καταστρεπτικά επεισόδια τύπου Αυστραλίας, Καλιφόρνιας, Πορτογαλίας, Ρωσίας, Ηλείας του 2007, στο Μάτι το 2018, στην Εύβοια και στον Έβρο, οι πυρκαγιές ξεπέρασαν την «εναρκτήρια ποιότητα» των χωρικά συγκεκριμένων μετώπων για να μετατραπούν σε διάσπαρτες! Σήμερα οι πυρκαγιές στην Ισπανία και στη Γαλλία προξενούν έναν όλεθρο που καταλήγει στην εγκατάλειψη των εστιών ζωής από εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους.

Θυμάμαι τον λυσσώδη πόλεμο της «Αυριανής» κατά των Οικολόγων, που πρωτίστως είχε θέμα τη διάνοιξη διόδων μέσα στο δάσος, τη στιγμή που η φωτιά έκανε άλματα μέχρι 400 μέτρα! Να μην ξεχάσω επίσης τους ισχυρισμούς κάποιων ότι μόνο ο εποικισμός του δάσους μπορεί να αντιμετωπίσει τις πυρκαγιές ούτε φυσικά τους ισχυρισμούς ότι η φωτιά κάνει το δάσος μακροχρονίως υγιέστερο…

Και μια που το ’φερε ο λόγος, δεν ξεχνώ τους κομπασμούς κάποιου καλλιτέχνη για το αισθητικό νόημα της πυρκαγιάς, παραγνωρίζοντας ότι ένα άθικτο δάσος παρέχει επί μονίμου βάσεως αισθητικά και άλλα ερεθίσματα υγείας και κατά τούτο υπερέχει από ένα δάσος που αναλώνεται από τη φωτιά «εφάπαξ».

Οι προφυλάξεις που παίρνονται, όπως η κοπή των χαμηλών κλαριών (πρέμνα) κατά μήκος των δρόμων – κυρίως της Αττικής – είναι θετικό μέτρο, αν και λίγο: Η προστασία είναι μόνο παρόδια, το «ευρύτερο δάσος» δεν προφυλάσσεται…

* Ο Γιάννης Σχίζας είναι συγγραφέας

Διαβάστε επίσης:

Χαμένος τουριστικός χρόνος

Θρησκευτικό φεστιβάλ

Ύπαιθρος: Aπό την παραγωγική στην ψυχαγωγική φάση – Μέρος Πρώτο

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.