Πέθανε η Gloria Steinem – Δημοσιογράφος, συγγραφέας και σύμβολο του φεμινιστικού κινήματος στις ΗΠΑ

Απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών η Γκλόρια Στάινεμ, δημοσιογράφος, συγγραφέας και μία από τις σημαντικότερες μορφές του φεμινιστικού κινήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες, έπειτα από μια πορεία πάνω από έξι δεκαετιών στον αγώνα για την ισότητα και τα δικαιώματα των γυναικών, ανακοίνωσε το ίδρυμά της σε σημερινή του ανάρτηση στο ⁠Instagram.

Σύμφωνα με το ίδρυμά της, η Στάινεμ πέθανε χθες, Τετάρτη, στο σπίτι της στη Νέα Υόρκη, «περιτριγυρισμένη από πολλούς από τους ανθρώπους που αγαπούσε».

View this post on Instagram

A post shared by Gloria Steinem (@gloriasteinem)

Η γυναίκα που σημάδεψε το φεμινιστικό κίνημα

Γεννημένη στις 25 Μαρτίου 1934 στο Τολέδο του Οχάιο, η Γκλόρια Στάινεμ εξελίχθηκε σε μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες προσωπικότητες του δεύτερου κύματος του φεμινισμού στις ΗΠΑ.

Ως δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτική ακτιβίστρια, συνέβαλε καθοριστικά στη μεταφορά ζητημάτων όπως η ισότητα των φύλων, τα αναπαραγωγικά δικαιώματα και η πολιτική εκπροσώπηση των γυναικών στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.

Υπήρξε συνιδρύτρια του περιοδικού Ms., το οποίο αποτέλεσε σημείο αναφοράς για το φεμινιστικό κίνημα, αλλά και του National Women’s Political Caucus, του Ms. Foundation for Women και του Women’s Media Center.

Από τη δημοσιογραφία στον ακτιβισμό

Η Στάινεμ έγινε γνωστή ήδη από τη δεκαετία του 1960 μέσα από τη δημοσιογραφική της δουλειά και σύντομα αναδείχθηκε σε μία από τις πιο επιδραστικές φωνές του αμερικανικού γυναικείου κινήματος.

Το 1963 η Στάινεμ εργάστηκε κρυφά για 11 ημέρες ως κουνελάκι του Playboy, προκειμένου να ερευνήσει τις συνθήκες εργασίας των γυναικών στα Playboy Clubs του Χιου Χέφνερ. Μόλις προσλήφθηκε πέρασε από το Bunny School, όπου έμαθε πώς να χαμογελάει, να στέκεται, να περπατάει, ακόμα και πώς να λυγίζει τα γόνατα με τον σωστό τρόπο ώστε να σκύβει μπροστά σε πελάτες χωρίς να κουνηθεί η ουρά της. Κάθε πρωί τη ζύγιζαν και αν είχε πάρει έστω και μισό κιλό την τιμωρούσαν.

Το μεροκάματο ήταν υποτυπώδες, τα φιλοδωρήματα συχνά κατακρατούνταν και πίσω από τη βιτρίνα του Playboy υπήρχε σεξουαλική παρενόχληση, ψυχική φθορά και σωματική εξάντληση. Όταν δημοσιεύτηκε το άρθρο, «A Bunny’s Tale» στο περιοδικό Show, προκάλεσε σεισμό.

Το 1968 ο Κλέι Φέλκερ την προσέλαβε στο New York Magazine. Εκεί η Στάινεμ χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο «αναπαραγωγική ελευθερία», σε άρθρο για μια δημόσια συζήτηση σχετικά με τις αμβλώσεις στο Γκρίνουιτς Βίλατζ. Η ίδια είχε κάνει άμβλωση στο Λονδίνο όταν ήταν 22 ετών. Αργότερα περιέγραψε ότι κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας ένιωσε μια «μεγάλη αλλαγή» και ότι εκείνη η ημέρα σηματοδότησε την αρχή της ζωής της ως ενεργής φεμινίστριας.

Στη διάρκεια της ζωής της συνδύασε τη δημοσιογραφία με τον ακτιβισμό, ταξιδεύοντας επί δεκαετίες στις ΗΠΑ και στο εξωτερικό, συμμετέχοντας σε εκστρατείες για την ισότητα και μιλώντας δημόσια για ζητήματα που αφορούσαν τις γυναίκες, τις φυλετικές διακρίσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η ίδια είχε περιγράψει μεγάλο μέρος αυτής της διαδρομής στο βιβλίο της «My Life on the Road», ενώ είχε γράψει επίσης τα «Outrageous Acts and Everyday Rebellions», «Revolution from Within» και «The Truth Will Set You Free, But First It Will Piss You Off!».

Η Στάινεμ αναγνώριζε ιδιαίτερα την επιρροή που άσκησαν πάνω της μαύρες φεμινίστριες, όπως οι Florynce Kennedy, Evelyn Cunningham, Shirley Chisholm και Fannie Lou Hamer.

«Ήταν σαν να βρίσκω μια οικογένεια», είχε πει για εκείνη την περίοδο. «Όσο διαφορετικές κι αν είμαστε, και σίγουρα ήμασταν, οι γυναίκες μοιράζονται ελπίδες, μια συγκεκριμένη εικόνα για τον κόσμο και ένα συγκεκριμένο ένστικτο που μας βοηθά να εντοπίζουμε την αδικία».

Η ίδια υποστήριζε ότι σεξισμός και ρατσισμός ήταν άρρηκτα συνδεδεμένοι, καθώς οι διαφορές αυτές χρησιμοποιήθηκαν ιστορικά για να χωρίσουν τους ανθρώπους σε «ανώτερους» και «κατώτερους» και να διατηρήσουν ένα σύστημα εκμετάλλευσης.

Η κριτική

Παρά την τεράστια επιρροή της, η Στάινεμ υπήρξε και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα στο εσωτερικό του φεμινιστικού κινήματος. Ορισμένες φεμινίστριες υποστήριξαν ότι η ανάδειξή της σε ηγετική μορφή δεν οφειλόταν μόνο στη δράση και το έργο της, αλλά και στην εικόνα της ως νεαρής, λευκής και ελκυστικής γυναίκας που προσέλκυε το ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης.

Επίσης, δέχθηκε έντονη κριτική για άρθρο που δημοσίευσε το 1998 στους New York Times, με το οποίο υπερασπίστηκε τον τότε πρόεδρο Μπιλ Κλίντον απέναντι σε καταγγελίες σεξουαλικής παρενόχλησης. Χρόνια αργότερα παραδέχθηκε ότι δεν θα έγραφε το ίδιο κείμενο σήμερα, σημειώνοντας ότι πλέον υπήρχαν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις άλλες γυναίκες.

Ο καρκίνος και ο γάμος στα 66

Το 1986 η Στάινεμ διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού, ενώ το 1994 διαγνώστηκε με νευραλγία του τριδύμου, μια χρόνια πάθηση που προκαλεί έντονο πόνο.

Παρά το γεγονός ότι επί χρόνια απέρριπτε τον θεσμό του γάμου, το 2000, σε ηλικία 66 ετών, παντρεύτηκε τον περιβαλλοντικό ακτιβιστή Ντέιβιντ Μπέιλ. Παρέμεινε κοντά και με τον θετό της γιο, τον ηθοποιό Κρίστιαν Μπέιλ, μετά τον θάνατο του πατέρα του το 2003.

Απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ

Η Στάινεμ είχε στηρίξει την προεκλογική εκστρατεία της Χίλαρι Κλίντον και υπήρξε μία από τις πιο έντονες επικρίτριες του Ντόναλντ Τραμπ.

Τον Ιανουάριο του 2017, συμμετείχε ως συμπρόεδρος και ομιλήτρια στη Women’s March στην Ουάσινγκτον, τη μαζική διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε μία ημέρα μετά την ορκωμοσία του Τραμπ.

«Το μόνο καλό νέο του Τραμπ είναι ότι η κινητοποίηση του ακτιβισμού είναι κάτι που δεν έχω ξαναδεί στη ζωή μου», είχε δηλώσει τότε.

Το 2011, η Στάινεμ είχε πει: «Ελπίζω να ζήσω μέχρι τα 100. Υπάρχουν τόσα πολλά που πρέπει να γίνουν».

Ετοίμαζε νέο βιβλίο

Μέχρι τους τελευταίους μήνες της ζωής της παρέμενε ενεργή. Τον Μάρτιο, ανήμερα των 92ων γενεθλίων της, είχε ανακοινώσει την έκδοση νέων απομνημονευμάτων με τίτλο «An Unexpected Life», στα οποία επρόκειτο να επιστρέψει σε καθοριστικές στιγμές της ζωής της και σε περισσότερα από 60 χρόνια ακτιβισμού.

Το βιβλίο είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει μέσα στον Σεπτέμβριο.

Σειρά διακρίσεων

Η δράση και το έργο της είχαν τιμηθεί με σειρά σημαντικών διακρίσεων.

Το 2013 ο Μπαράκ Ομπάμα της απένειμε το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας, την υψηλότερη πολιτική διάκριση των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ το 2021 τιμήθηκε με το βραβείο Πριγκίπισσα της Αστούριας για την Επικοινωνία και τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες.

Το 2025 εξελέγη επίσης μέλος της Αμερικανική Ακαδημία των Τεχνών και Επιστημών (American Academy of Arts and Sciences).

Η ανακοίνωση του θανάτου της στάθηκε ιδιαίτερα στην ικανότητά της να ακούει τους άλλους και να τους κάνει να αισθάνονται ότι η φωνή τους είχε σημασία, στοιχείο που οι άνθρωποι του περιβάλλοντός της περιέγραψαν ως ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια της παρακαταθήκης της

Διαβάστε επίσης:

Γερμανία: Κι αν συμβεί το αδιανόητο; – Τι σημαίνει για τον Μερτς νίκη του AfD στη Σαξονία – Άνχαλτ

Παράνοια στο Πεντάγωνο: Ο Χέγκσεθ επιβάλλει έλεγχο… τεστοστερόνης στους άνω των 30 ετών

Ινδονησία: 800 κρούσματα τροφικής δηλητηρίασης σε μια βδομάδα από τα… δωρεάν γεύματα της κυβέρνησης

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.