Ο Τσίπρας σε κλοιό επικίνδυνων πολιτικά συμβούλων – Οι απίστευτες γκάφες Σιακαντάρη, Παππά, Νυφούδη που… «ζαλίζουν» την ΕΛΑΣ

Ο Αλέξης Τσίπρας επένδυσε σε νέα πρόσωπα για να σηματοδοτήσει τη ρήξη με το παρελθόν. Μόνο που ορισμένες από τις επιλογές του αρχίζουν πλέον να εξελίσσονται από πλεονέκτημα σε σοβαρό πολιτικό κίνδυνο για το νέο εγχείρημα.

Μία γκάφα μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε. Δύο μπορούν να αποδοθούν στην απειρία. Όταν όμως μέσα σε λίγες ημέρες στελέχη που βρίσκονται γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα αυτοσχεδιάζουν δημοσίως για φόρους, θυρίδες, δισεκατομμύρια, «παγκόσμιες βάσεις δεδομένων» και τώρα ακόμη και για ενδεχόμενες κυβερνητικές συνεργασίες με τη Νέα Δημοκρατία, ανιστόρητες συγκρίσεις με Γερμανία και ανοίκειες επιθέσεις στο ΠΑΣΟΚ, τότε το πρόβλημα παύει να είναι επικοινωνιακό και γίνεται πολιτικό.

Και κυρίως γίνεται πρόβλημα του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος επέλεξε αυτά τα πρόσωπα, τους έδωσε ρόλο και, όπως φαίνεται μέχρι στιγμής, τους έχει αφήσει υπερβολικά μεγάλη ελευθερία να διατυπώνουν προσωπικές απόψεις για ζητήματα που ακουμπούν τον πυρήνα της φυσιογνωμίας και της αξιοπιστίας της ΕΛΑΣ.

Η τελευταία περίπτωση είναι ίσως και η πιο εντυπωσιακή.

Ο Σιακαντάρης άνοιξε μόνος του θέμα συγκυβέρνησης με τη ΝΔ και πολέμου με το ΠΑΣΟΚ

Ακριβώς μία μέρα πριν ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ ανέβει στη ΔΕΘ για την καθιερωμένη συνέντευξη τύπου (σήμερα το απόγευμα στις 5), ο Γιώργος Σιακαντάρης, άνθρωπος που είχε κεντρικό ρόλο στη σύνταξη του μανιφέστου του νέου κόμματος, αποφάσισε χθες να ανοίξει από μόνος του μία συζήτηση που δύσκολα θα μπορούσε να είναι πιο επιζήμια για τον Αλέξη Τσίπρα.

Με αφορμή τις γερμανικές εξελίξεις και την AfD, έθεσε μέσω social media το υποθετικό ερώτημα τι θα έκαναν το SPD και η Die Linke εάν έπρεπε να συνεργαστούν με τον Φρίντριχ Μερτς προκειμένου να μην πέσει η Γερμανία στα χέρια της ακροδεξιάς. Και για να ενισχύσει το επιχείρημά του, έφτασε μέχρι τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης και την άνοδο του Χίτλερ. Υπάρχει άραγε η παραμικρή σχέση της τότε ή έστω της σημερινής Γερμανίας με την Ελλάδα του τώρα; Κινδυνεύει η Ελλάδα από επέλαση μίας ναζιστικής ακροδεξιάς, όπως γίνεται τώρα στη Γερμανία; Προφανώς ούτε κατά διάνοια! Κι όμως ο κ. Σιακαντάρης το… τερμάτισε σε ιστορικό κενό και σε πολιτικό βέρτιγκο.  

Το ΠΑΣΟΚ έσπευσε φυσικά να εκμεταλλευτεί το δώρο. Ο Παναγιώτης Δουδωνής κατηγόρησε τον Σιακαντάρη ότι ουσιαστικά προωθεί τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΕΛΑΣ.

Ανεξάρτητα από το εάν αυτή ήταν πράγματι η πρόθεση του Σιακαντάρη, το πολιτικό αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά δύσκολο να αγνοηθεί: ένα κορυφαίο στέλεχος του εγχειρήματος Τσίπρα άνοιξε δημόσια συζήτηση για τις συνθήκες υπό τις οποίες η Κεντροαριστερά θα μπορούσε να συνεργαστεί με τη Δεξιά.

Την ώρα, δηλαδή, που ο Αλέξης Τσίπρας προσπαθεί να πείσει ότι αποτελεί την εναλλακτική κυβερνητική πρόταση απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ένας από τους ανθρώπους που συνέβαλαν στη διαμόρφωση της πολιτικής ταυτότητας του κόμματός του προσφέρει στους αντιπάλους του το επιχείρημα ότι η ΕΛΑΣ μπορεί αύριο να γίνει κυβερνητικό συμπλήρωμα της ΝΔ. 

Ο Σιακαντάρης όμως έκανε διπλό χτύπημα. Κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ γιατί στο συνέδριό του έλαβε απόφαση να μην συνεργαστεί με τη ΝΔ. Υιοθέτησε δηλαδή όλη τη ρητορική και τη θέση της δεξιάς πτέρυγας του ΠΑΣΟΚ, ακύρωσε την όποια προσπάθεια κάνει η κεντροαριστερή πτέρυγα του Κινήματος για προοδευτική διακυβέρνηση και μπλέχτηκε στα της Χαριλάου με τρόπο ανοίκειο και προκλητικό. Πυροδοτεί δηλαδή έναν πόλεμο με το ΠΑΣΟΚ, που ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός επιχείρησε να αποτρέψει με τη συνέντευξή του αυγουστιάτικα στο in. 

Πολιτικά, δύσκολα θα μπορούσε να κάνει στον Αλέξη Τσίπρα μεγαλύτερη ζημιά.

Από τις θυρίδες του Παππά στην… «Παγκόσμια Βάση Δεδομένων»

Και όλα αυτά έρχονται μόλις λίγες ημέρες μετά το αλαλούμ γύρω από την «πατριωτική εισφορά».

Ο αναπληρωτής τομεάρχης Οικονομικών Γιώργος Παππάς, επιχειρώντας να εξηγήσει πώς θα εφαρμοστεί ο φόρος περιουσίας στο πλουσιότερο 1%, κατάφερε να οδηγήσει τη συζήτηση μέχρι τα κοσμήματα που βρίσκονται στις τραπεζικές θυρίδες.

Η εικόνα ήταν σχεδόν καταστροφική επικοινωνιακά: αντί η ΕΛΑΣ να συζητά για φορολόγηση του μεγάλου πλούτου και αναδιανομή, βρέθηκε να απολογείται για το εάν θα καταγράφει κοσμήματα και αντικείμενα αξίας στις θυρίδες. Ο ίδιος αναγκάστηκε στη συνέχεια να διευκρινίσει ότι η εισφορά δεν θα βασιστεί στα «κοσμήματα των πλουσίων κυριών». Το πρόβλημα, όμως, είχε ήδη δημιουργηθεί. 

Και πριν προλάβει να καταλαγιάσει, ήρθε ο Νίκος Νυφούδης. Ο αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ κλήθηκε στην ΕΡΤ να εξηγήσει από πού προκύπτει η εκτίμηση για περιουσία περίπου 200 δισ. ευρώ του πλουσιότερου 1% των Ελλήνων.

Η απάντηση ήταν η… «Παγκόσμια Βάση Δεδομένων», για την οποία όμως φάνηκε ότι δεν είχε την παραμικρή ιδέα. Προφανώς είχε ακούσει κάτι για την WID του ΠΙκετί και του Ζιγκμάν, – από την οποία πήρε στοιχεία το κόμμα του – αλλά δεν γνώριζε τι ακριβώς είναι και δεν μπορούσε να εξηγήσει τι είναι αυτή η πρόταση του κ. Τσίπρα. Ακόμη χειρότερα, ο ίδιος παραδέχθηκε στον αέρα ότι, παρότι οικονομολόγος, «τώρα ενημερώνομαι για αυτά, τώρα διαβάζω».

Το πείραμα Τσίπρα κινδυνεύει να εξελιχθεί σε κάζο

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και ένα σοβαρό και πραγματικό πολιτικό πρόβλημα. Ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε να μην ξαναστήσει έναν ΣΥΡΙΖΑ με διαφορετική ταμπέλα. Αναζήτησε νέα πρόσωπα, ανθρώπους έξω από την πρώτη γραμμή της παλιάς κομματικής φρουράς, τεχνοκράτες, πανεπιστημιακούς και στελέχη χωρίς μεγάλη προηγούμενη κυβερνητική ή τηλεοπτική εμπειρία. Ή έστω χωρίς σχέση με τον παλαιό ΣΥΡΙΖΑ.

Ως σύλληψη είχε λογική. Το νέο χρειάζεται και νέα πρόσωπα. Αλλά το «νέο» δεν αποτελεί από μόνο του πολιτικό προσόν.

Χρειάζεται επάρκεια, προετοιμασία, πειθαρχία και κυρίως επίγνωση ότι όταν εκπροσωπείς ένα κόμμα εξουσίας δεν εμφανίζεσαι στην τηλεόραση για να σκέφτεσαι μεγαλόφωνα. Δεν αυτοσχεδιάζεις για το φορολογικό πρόγραμμα. Δεν ανακαλύπτεις στον αέρα τις πηγές στις οποίες υποτίθεται ότι βασίζονται οι υπολογισμοί σου. Και δεν ανοίγεις μόνος σου σενάρια συνεργασίας με τον βασικό πολιτικό αντίπαλο του κόμματός σου, μπλέκοντας μάλιστα στη συζήτηση τη Βαϊμάρη, τον Χίτλερ και την AfD. Ούτε αποφασίζεις με το έτσι θέλω να σύρεις το κόμμα του και τον αρχηγό σου σε βεντέτα με ένα άλλο κόμμα της κεντροαριστεράς και δυνητικό σύμμαχο υπό ορισμένες συνθήκες – εκτός εάν αυτό θέλεις να σαμποτάρεις. 

Ο Τσίπρας έχει πλέον μπροστά του ένα δίλημμα που δεν μπορεί για πολύ να αποφεύγει. 

Είτε θα επιβάλει στοιχειώδη πολιτικό συντονισμό και θα αποφασίσει ποιοι από τους ανθρώπους που επέλεξε είναι πραγματικά ικανοί να εκπροσωπούν δημόσια ένα κόμμα που διεκδικεί την κυβέρνηση είτε θα συνεχίσει να παρακολουθεί το πολιτικό του κεφάλαιο να ξοδεύεται για να διορθώνει κάθε λίγες ημέρες τις γκάφες των συνεργατών του.

Γιατί μέχρι τώρα οι αντίπαλοι της ΕΛΑΣ δεν χρειάστηκε καν να καταβάλουν ιδιαίτερη προσπάθεια. Τους δίνουν τα επιχειρήματα έτοιμα οι ίδιοι οι άνθρωποι του Τσίπρα.

Και αν αυτό συνεχιστεί, το πολυδιαφημισμένο πείραμα με τα «νέα πρόσωπα» κινδυνεύει να αποδειχθεί όχι η μεγάλη ανανέωση του Τσίπρα, αλλά μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές αυτοϋπονομεύσεις του.

Διαβάστε επίσης:

«Τα κοπάδια αποδεκατίστηκαν, όχι η κυβερνητική γελοιότητα»: Bίντεο του ΚΚΕ για την αντιμετώπιση του αφθώδους πυρετού στη Λέσβο

Μπαράζ αναρτήσεων Γεωργιάδη κατά Πολάκη και Σαλμά για τη Novartis – Πώς έβαλε στο κάδρο τον Σαμαρά

Βαρουφάκης από ΔΕΘ: «Η ανάπτυξη δεν μεταφράζεται σε καλύτερη ζωή για εργαζόμενους και μικρομεσαίους»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.