Αποστόλης Ψαρρός: «Αυτό που με τρομάζει προσωπικά τώρα, είναι η ψευδαίσθηση που έχει ο κόσμος για την πραγματικότητα του»

Με αφορμή την παράσταση «Τα Κορίτσια δεν πρέπει να παίζουν ποδόσφαιρο» 2^ος χρόνος στο Θέατρο Μικρός Κεραμεικός, συνομιλήσαμε με τον σκηνοθέτη – ηθοποιό, Αποστόλη Ψαρρό.

Δεύτερος χρόνος για την παράσταση « Τα κορίτσια δεν πρέπει να παίζουν Ποδόσφαιρο» της Μάρτα Μπουτσάκα, πως νιώθετε για αυτό; 

Πολλή μεγάλη ευγνωμοσύνη για την αποδοχή του κοινού, συνεπώς υπάρχει και μεγάλη ευθύνη για να ανταποκριθούμε ξανά στις προσδοκίες που δημιουργήσαμε. 

Πείτε μας δυο λόγια για το έργο 

Ένα κορίτσι 12 ετών, μια νεαρή γυναίκα και ένας μεσήλικας επέβαιναν στο ίδιο όχημα, γεγονός για το οποίο οι οικείοι τους δεν ήταν ενημερωμένοι. Έπειτα από ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα, μεταφέρονται στα επείγοντα, και οι συγγενείς τους στην αίθουσα αναμονής ξεδιπλώνουν το κουβάρι του πώς βρέθηκαν αυτοί οι τρεις άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι μέσα στο ίδιο αυτοκίνητο. Ουσιαστικά παρακολουθούμε τρεις ανθρώπους εντελώς άγνωστους μεταξύ τους που συναντιούνται για πρώτη φορά, να καλούνται να απαντήσουν  και να λύσουν ζωτικής σημασίας θέματα. 

Ένα κείμενο πολύ σύγχρονο και ανατρεπτικό, για την οικογένεια, ποια είναι η δική σας γνώμη, για αυτό το έργο; 

Είναι τρομακτικά σύγχρονο, επίκαιρο και σκάβει πυρηνικά  τον ανθρώπινο ψυχισμό και τα πλέγματα των σχέσεων. Στη θεωρία όλοι παρουσιάζουν ότι αγαπούν τους οικείους και την οικογένειά τους, πόσο πραγματικά ισχύει αυτό;  Μπορεί ο άνθρωπος να αντικρίσει την ουσία του συντρόφου/του γονιού/του παιδιού του με γυμνή ειλικρίνεια , ή αντέχει όση αλήθεια τον βολεύει;  Το διάβασα μονορούφι με το που έπεσε στα χέρια μου και ήμουν 100 τοις εκατό σίγουρος ότι πρέπει να αφηγηθώ τη συγκεκριμένη καθηλωτική ιστορία.  

Σήμερα η οικογένεια περνάει κρίση, αλλά και μεταβάλλεται, εξελίσσεται ως θεσμός ποια είναι η δική σας γνώμη; 

Ο θεσμός της οικογένειας είναι  κάτι ισχυρό από  τότε που η ανθρωπότητα άρχιζε να σχηματίζει κοινωνίες. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, όλα κινούνται γύρω απ’αυτό και μας καθορίζουν στην πορεία της ζωής μας ως οντότητες. Μυστικά, φόβος, συμβιβασμοί ,δε θα σταματήσουν να υφίστανται . Αυτό που με τρομάζει προσωπικά τώρα, είναι η ψευδαίσθηση που έχει ο κόσμος για την πραγματικότητα του. Προφανώς αυτό καλλιεργείται απ’τα social, και τείνει ο εικονικός κόσμος να θεωρείται όχι μόνο ρεαλιστικός, αλλά να περνάει και ως κανονικότητα. Μπορεί ένα ζευγάρι να έχει πρόβλημα μεταξύ του, να μην επικοινωνεί ουσιαστικά, να σφάζεται ασταμάτητα στη κοινή καθημερινότητα του, αλλά θα βγάλει μια χαμογελαστή selfie και το σήμα που λαμβάνει ο έξω κόσμος, θα είναι ότι πρόκειται για δύο ταιριαστούς χαρούμενους ανθρώπους . Το τρομακτικό λοιπόν στο προκείμενο ,είναι δεχόμαστε ως αλήθεια ,την selfie  αυτού του ζευγαριού και όχι την τοξική του καθημερινότητα. Το γεγονός αυτό όχι απλά με σοκάρει, αλλά δυστυχώς μαρτυρά ένα δυσοίωνο μέλλον. 

Σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής , είναι εύκολο, δύσκολο;  

Το να σκηνοθετείς είναι απ΄τη φύση του πάρα πολύ δύσκολο γιατί πρέπει να συντονίσεις αρκετά πράγματα ώστε να αφηγηθείς την ιστορία. Όταν δε, είσαι και μέρος της ιστορίας, αυτό πολλαπλασιάζει την ευθύνη. Όταν όμως έχεις τους κατάλληλους ανθρώπους γύρω σου, δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα. Καλή ώρα η Ευγενία και η Ιωάννα είναι άτομα που συνεργαζόμαστε ξανά και ξανά. Τις θεωρώ δικούς μου ανθρώπους. Έχουμε δημιουργήσει έναν μανδύα αγάπης, δημιουργικότητας και εμπιστοσύνης.  Συνεπώς αυτός ο συνδυασμός κάθε δυσκολία, την κάνει απόλαυση. 

Παραδίδετε μαθήματα υποκριτικής , πως είναι αυτή η εμπειρία; 

Το κάνω πάνω από 15 χρόνια. Ενώ στην αρχή το ξεκίνησα πειραματικά με σκοπό να βγάλω ένα έξτρα χαρτζηλίκι, πλέον το θεωρώ αναπόσπαστο κομμάτι μου. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με ό,τι γενναιόδωρο, δοτικό και δημιουργικό πηγάζει στην ψυχή μου. Χώρια που με έχει εξελίξει και βελτιώσει σαν ηθοποιό και άνθρωπο. 

Υπάρχουν όρια στην τέχνη της υποκριτικής; Πόσο μπορεί κάποιος να υπερβεί τον εαυτό του; Πόσο αντέχει το κοινό; 

Οι δυνατότητες μας είναι άπειρες. Οι εγκεφαλικές, οι σωματικές, οι ψυχικές. Είμαστε υπερόπλα. Απλά δεν τις γνωρίζουμε αυτές τις δυνατότητες και κυρίως δεν τις ασκούμε. Είναι σαν να μπαίνεις σ’ενα αυτοκίνητο και να χρησιμοποιείς μόνο το ραδιόφωνό του. Ε, οι ηθοποιοί έχουν την ευλογία να λειτουργήσουν όλο το αυτοκίνητο. Κι ο σκοπός αυτού, είναι να  αντιληφθεί και το κοινό αυτή την «συνολική λειτουργία του αυτοκινήτου». Ότι δεν υπάρχουν όρια. 

Ποια είναι μια σημαντική στιγμή για έναν ηθοποιό;  

Να βρει την προσωπική του αλήθεια, και αυτή αν είναι τυχερός, να την επικοινωνήσει γενναιόδωρα σε συνεργάτες και κοινό.   

Έχετε μια καλή τηλεοπτική πορεία, πόσο σας βοήθησε η τηλεόραση;  

Με εξελίσσει σαν ηθοποιό, γιατί η αντιμετώπιση της κάμερας είναι μια εντελώς διαφορετική λογική σε σχέση με εκείνη του θεάτρου. Χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση και διαχείριση των ερμηνευτικών εργαλείων και του χρόνου. Με εξιτάρει και μου αρέσει πολύ. 

Πως βλέπετε την φετινή σεζόν; Τηλεοπτικά και θεατρικά; 

Με μεγάλη ανυπομονησία. Πολλές νέες ενδιαφέρουσες δουλειές διαφορετικού ύφους και βεληνεκούς. 

Επόμενα σχέδια; 

Για την ώρα εστιάζω στην παράστασή μας που ξεκινά Δευτέρα Τρίτη στον Μικρό Κεραμεικό στις 5 Οκτωβρίου και στρέφω όλη μου την προσοχή στο μεγάλωμα και την πορεία της παράστασης αυτής. Τον Νοέμβριο ξεκινάω τα μαθήματά μου στη δραματική σχολή της 6ης Τέχνης, και τον  Δεκέμβριο με την ομάδα μου τους «σοβαρούς ερασιτέχνες» θα παρουσιάσουμε ένα πρότζεκτ που δουλεύουμε σχεδόν ένα χρόνο. 

Μια φράση από το έργο που σας αρέσει πολύ 

Επιτρέψτε μου να πω δύο. 

«Ήμουν ερωτευμένος με κάποια που εκείνη επινόησε»  

και  

«έπαιζε το ρόλο του πατέρα της».  

Είναι φράσεις τόσο ρεαλιστικές και συγκινητικές μου με τρομάζει αυτό. 

Στοιχεία για την παράσταση

«Τα Κορίτσια δεν πρέπει να παίζουν ποδόσφαιρο» της Μάρτα Μπατσούκα

Σκηνοθεσία Αποστόλης Ψαρρός

Ερμηνεύουν Ευγενία Παναγοπούλου, Ιωάννα Ανεμογιάννη, Αποστόλης Ψαρρός

Από 5 Οκτωβρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο Μικρός Κεραμεικός Εισιτήρια : https://www.ticketmaster.gr/ta-koritsia-den-prepei-na-paizoyn-podosfairo_sen_2007687.html

Διαβάστε επίσης:

Η «Συναίνεση» της Νίνα Ρέιν για 2η χρονιά στο Σύγχρονο Θέατρο – Σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά

«Κάθε Τρίτη με τον Μόρι»: Η μεγάλη θεατρική επιτυχία επιστρέφει τον Οκτώβριο για λίγες μόνο παραστάσεις!

«Τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού» του Μαρκ Μέντοφ επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Άλφα – Σε σκηνοθεσία Δημοσθένη Παπαδόπουλου

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.