Κεντροαριστερά: «Πάλι πάμε να χάσουμε;» – Πότε μπορεί να ανοίξει πραγματικά η συζήτηση για συνεργασία

Οι παρεμβάσεις του Γιάννη Δραγασάκη και του Γιώργου Σιακαντάρη για την ανάγκη διαλόγου ανάμεσα στην ΕΛΑΣ, το ΠΑΣΟΚ και τις υπόλοιπες δυνάμεις της Κεντροαριστεράς δεν αρκούν ασφαλώς για να προαναγγείλουν πολιτικές εξελίξεις. Προσθέτουν, όμως, δύο ακόμη φωνές σε μια συζήτηση που επανέρχεται επίμονα και θέτουν ένα ερώτημα το οποίο πιθανότατα θα γίνει πολύ πιο πιεστικό όσο πλησιάζουν οι εκλογές:

Μπορεί η Κεντροαριστερά να συνεχίσει μέχρι τέλους έναν καταστροφικό εσωτερικό ανταγωνισμό, εάν αποδειχθεί ότι κανένας από τους δύο βασικούς διεκδικητές της δεν μπορεί μόνος του να απειλήσει την πρωτιά της ΝΔ;

Αυτή τη στιγμή, πάντως, ούτε ο Αλέξης Τσίπρας ούτε ο Νίκος Ανδρουλάκης δείχνουν διάθεση να ανοίξουν μια τέτοια συζήτηση.

Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ έχει κάθε λόγο να επιδιώκει την ενίσχυση του νέου κόμματός του, την εδραίωσή του στη δεύτερη θέση και τη διεύρυνση της διαφοράς του από το ΠΑΣΟΚ. Από την άλλη πλευρά, ο Νίκος Ανδρουλάκης εξακολουθεί να επενδύει στην αυτόνομη πορεία του ΠΑΣΟΚ, απορρίπτοντας τη λογική της απλής πρόσθεσης κομματικών ποσοστών. Το καλοκαίρι είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ότι «τα κόμματα δεν αθροίζονται», ενώ στη ΔΕΘ απέφυγε να ανοίξει συζήτηση συνεργασιών, παραπέμποντας στη λαϊκή ετυμηγορία.

Υπάρχει, επιπλέον, ένα βαθύτερο πολιτικό πρόβλημα. Ένα σημαντικό τμήμα του ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τον Αλέξη Τσίπρα με μεγάλη καχυποψία, εξαιτίας της περιόδου 2012-2015 και της σύγκρουσης ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ, ενώ στο εσωτερικό του κόμματος συνυπάρχουν διαφορετικές αντιλήψεις για το πού πρέπει να αναζητήσει πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες.

Δεν είναι τυχαίο ότι, όταν ο Απόστολος Πάνας χαρακτήρισε την ΕΛΑΣ δύναμη που κινείται στον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας και άφησε ανοιχτό παράθυρο συνεργασίας, η Χαριλάου Τρικούπη έσπευσε να διευκρινίσει ότι πρόκειται για προσωπική του θέση. Αντίστοιχα, όταν σήμερα ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης μίλησε για πιθανό διάλογο με ΕΛΑΣ, ΣΥΡΙΖΑ και Πλεύση Ελευθερίας, χρειάστηκε λίγες ώρες αργότερα να επανέλθει, τονίζοντας την «πολιτική αυτονομία» του ΠΑΣΟΚ και υποστηρίζοντας ότι στόχος πρέπει να είναι το ΠΑΣΟΚ να γίνει πρώτο κόμμα.

Η δημοσκοπική αριθμητική μπορεί να αλλάξει τη συζήτηση

Το πραγματικό ερώτημα, επομένως, δεν είναι εάν υπάρχει σήμερα έτοιμο σχέδιο συνεργασίας. Δεν υπάρχει. Το ερώτημα είναι τι μπορεί να συμβεί εάν η σημερινή δημοσκοπική εικόνα παγιωθεί.

Οι τελευταίες μετρήσεις των Marc και MRB εξακολουθούν να εμφανίζουν τη ΝΔ πρώτη, την ΕΛΑΣ δεύτερη και το ΠΑΣΟΚ τρίτο. Στην MRB, για παράδειγμα, η ΝΔ καταγράφηκε στο 29% στην αναγωγή, με την ΕΛΑΣ 9,5 μονάδες πίσω, ενώ ανάλογη διάταξη των τριών κομμάτων καταγράφεται και στη Marc.

Εάν τους επόμενους μήνες διαμορφωθεί και παγιωθεί μια εικόνα με την ΕΛΑΣ στην περιοχή του 16%-17%, το ΠΑΣΟΚ περίπου στο 11%-12% και τη ΝΔ κάτω από το 30%, τότε θα δημιουργηθεί ένα πολιτικό παράδοξο.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα μπορεί να υποστηρίζει ότι, παρά τη φθορά της κυβέρνησης και παρά ένα ποσοστό αισθητά χαμηλότερο από εκείνο των προηγούμενων εθνικών εκλογών, η ΝΔ εξακολουθεί να βρίσκεται μακριά από κάθε μεμονωμένο αντίπαλό της.

ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ, αντίθετα, θα πρέπει να εξηγούν γιατί δύο πολιτικές δυνάμεις που διεκδικούν μεγάλο μέρος του ίδιου ευρύτερου εκλογικού χώρου δίνουν πρωτίστως τη μάχη μεταξύ τους, χωρίς καμία από τις δύο να πλησιάζει τη ΝΔ.

Κάπου εκεί μπορεί να εμφανιστεί πολύ πιο έντονα το ερώτημα «πάλι πάμε να χάσουμε;».

Και αυτή η πίεση πιθανότατα δεν θα προέλθει αρχικά από τις ηγεσίες. Μπορεί να προέλθει από στελέχη, ψηφοφόρους, προσωπικότητες του χώρου και κοινωνικές δυνάμεις που θα αρχίσουν να αναρωτιούνται εάν ο ανταγωνισμός για την πρωτοκαθεδρία στην Κεντροαριστερά έχει ως τελικό αποτέλεσμα τη διατήρηση της πολιτικής κυριαρχίας της ΝΔ.

Ήδη υπάρχουν τέτοιες φωνές.

Ο Χάρης Δούκας έχει ταχθεί υπέρ προγραμματικού διαλόγου των προοδευτικών δυνάμεων, η Λούκα Κατσέλη έχει μιλήσει για ανάγκη συμπόρευσης, ανάλογες απόψεις έχει εκφράσει η Αθηνά Λινού, ενώ τώρα προστίθενται οι παρεμβάσεις Δραγασάκη και Σιακαντάρη.

Ο τελευταίος, μάλιστα, τοποθετεί ευθέως τη συζήτηση μετά τις εκλογές, αναγνωρίζοντας ότι μέσα σε προεκλογικό περιβάλλον είναι εξαιρετικά δύσκολο να πραγματοποιηθεί. Μιλά για διάλογο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε «συνασπισμό κομμάτων» ή ακόμη και σε «κάτι εντελώς νέο».

Η αναφορά έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή ο Σιακαντάρης συμμετείχε στη διαμόρφωση της ιδρυτικής διακήρυξης της ΕΛΑΣ. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας έχει εξηγήσει ότι στη σύνταξή της συμμετείχαν πρόσωπα προερχόμενα από τη Ριζοσπαστική Αριστερά, τη Σοσιαλδημοκρατία και την Πολιτική Οικολογία, ώστε να συμβολιστεί η σύγκλιση αυτών των τριών πολιτικών ρευμάτων.

Πριν από τη συνεργασία, όμως, υπάρχει η μάχη της επιβίωσης

Το μεγάλο εμπόδιο είναι ότι Τσίπρας και Ανδρουλάκης έχουν σήμερα αντίθετο πολιτικό συμφέρον. Ο πρώτος χρειάζεται να αποδείξει ότι η ΕΛΑΣ μπορεί να γίνει ο αδιαμφισβήτητος δεύτερος πόλος του πολιτικού συστήματος και να απορροφήσει σημαντικό μέρος του χώρου που σήμερα καταλαμβάνει το ΠΑΣΟΚ.

Ο δεύτερος πρέπει να αποδείξει ακριβώς το αντίθετο: ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ανακόψει τη δυναμική Τσίπρα, να ανακτήσει τη δεύτερη θέση και να καταστήσει το ίδιο τον βασικό αντίπαλο της ΝΔ. Πριν λοιπόν συνεργαστούν, οι δύο χώροι ανταγωνίζονται για το ποιος θα επιβιώσει πολιτικά ισχυρότερος.

Και αυτός ο ανταγωνισμός μπορεί να γίνει ακόμη σκληρότερος όσο πλησιάζουν οι κάλπες. Γι’ αυτό και οι παρεμβάσεις Δραγασάκη, Σιακαντάρη, Δούκα, Κατσέλη ή στελεχών του ΠΑΣΟΚ δεν αποτελούν ακόμη θεμέλια μιας πολιτικής συμφωνίας. Αποτελούν, όμως, τις πρώτες δημόσιες καταγραφές ενός προβλήματος που μπορεί να γίνει πολύ μεγαλύτερο εάν η δημοσκοπική αριθμητική παραμείνει περίπου ίδια.

Το κρίσιμο σημείο πιθανότατα θα έρθει όταν —και εφόσον— γίνει σαφές ότι η μάχη Τσίπρα-Ανδρουλάκη δεν παράγει ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών αλλά απλώς καθορίζει ποιος θα είναι δεύτερος.

Τότε το δίλημμα για την Κεντροαριστερά θα είναι πολύ πιο σκληρό: θα συνεχίσει τη μάχη εσωτερικής επικράτησης ή θα αναζητήσει έναν κοινό πολιτικό και προγραμματικό τόπο απέναντι στη ΝΔ;

Μέχρι τότε, η συζήτηση για συνεργασίες πιθανότατα θα παραμένει περισσότερο υπόγειο ρεύμα παρά κεντρική πολιτική στρατηγική. Αλλά εάν οι αριθμοί επιμένουν, το ερώτημα δύσκολα θα εξαφανιστεί μαζί με τις σημερινές φωνές.

Διαβάστε επίσης:

Μέγαρο Μουσικής: Τασούλας και Ιερώνυμος στην εκδήλωση για τα 50 χρόνια της Αδελφότητας της Μονής Ξενοφώντος

Στις Nvidia και Sequoia Capital ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην Καλιφόρνια (Photos)

Βουλή: Ο ανεξάρτητος Γιώργος Μανούσος ανακοίνωσε ότι εκπροσωπεί τη «Συμμαχία Ελλήνων» – Έντονες αντιδράσεις από Καζαμία και Κατσώτη

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.