Τα 32,4 δισ. ευρώ ΑΕΠ από τον τουρισμό και γιατί δεν… αρκούν

Κάθε χρόνο, τα κυβερνητικά στελέχη και οι φορείς του κλάδου πανηγυρίζουν για τα νέα «ιστορικά ρεκόρ» του ελληνικού τουρισμού. Τα νούμερα είναι πράγματι εντυπωσιακά: Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΙΝΣΕΤΕ, η συνολική άμεση συμβολή του τουρισμού στην ελληνική οικονομία έφτασε τα 32,4 δισεκατομμύρια ευρώ (αντιστοιχώντας στο 13% του ΑΕΠ της χώρας), ενώ, αν υπολογιστεί η έμμεση επίδραση, το ποσοστό αγγίζει το 34,6% του ΑΕΠ.

Πίσω, όμως, από τους θριαμβευτικούς τίτλους για τα εκατομμύρια των αφίξεων κρύβεται μια σκληρή οικονομική πραγματικότητα. Ο τουρισμός παράγει πλούτο, αλλά παράλληλα «καταναλώνει» δημόσιες υποδομές με ρυθμούς που η τοπική αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να παρακολουθήσει. Το αποτέλεσμα; Το κρυφό κόστος της τουριστικής πίεσης μετακυλίεται απευθείας στους μόνιμους κατοίκους και τους Έλληνες φορολογούμενους.

Η «μαύρη τρύπα» των 35 δισεκατομμυρίων ευρώ στις υποδομές

Αποκαλυπτική για το μέγεθος του προβλήματος είναι η πρόσφατη μελέτη της Εθνικής Τράπεζας (ΕΤΕ), η οποία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Σύμφωνα με τη μελέτη, τα ελληνικά νησιά –που υποδέχονται σχεδόν το 50% των ξένων επισκεπτών– θα χρειαστούν 35 δισεκατομμύρια ευρώ σε επενδύσεις υποδομών μέσα στην επόμενη δεκαετία για να μην καταρρεύσουν.

Η τουριστική πυκνότητα στα νησιά κατά τους μήνες αιχμής φτάνει τους 33 επισκέπτες ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο την ημέρα, όταν στην υπόλοιπη Ελλάδα και τη Μεσόγειο ο δείκτης αυτός κυμαίνεται μόλις στο 2 έως 3.

Παρά αυτή την εκρηκτική εποχική αύξηση του πληθυσμού (που σε πολλές περιοχές ξεπερνά το 100%), οι δαπάνες για υποδομές ανά κάτοικο τα τελευταία 20 χρόνια παρέμειναν καθηλωμένες στα επίπεδα της ηπειρωτικής Ελλάδας. Οι Δήμοι καλούνται, δηλαδή, να συντηρήσουν δίκτυα για εκατομμύρια ανθρώπους, έχοντας προϋπολογισμούς που υπολογίζονται με βάση τον μόνιμο πληθυσμό των μερικών χιλιάδων κατοίκων.

Το «ράλι» του νερού και των σκουπιδιών: Ποιος πληρώνει τον λογαριασμό;

Δύο είναι τα πεδία όπου η τουριστική υπερθέρμανση μετατρέπεται σε άμεση οικονομική επιβάρυνση για τα νοικοκυριά:

1. Η κρίση της λειψυδρίας: Στα νησιά των Κυκλάδων και του Αιγαίου, το πραγματικό κόστος παραγωγής και μεταφοράς νερού έχει εκτοξευθεί. Σύμφωνα με στοιχεία, το κόστος παραγωγής νερού μέσω αφαλάτωσης ή μεταφοράς με υδροφόρα πλοία κυμαίνεται πλέον από 3,5 έως και 9 ευρώ ανά κυβικό μέτρο. Την ίδια ώρα, οι διαρροές στα γερασμένα δίκτυα ύδρευσης φτάνουν κατά μέσο όρο το 45%. Όταν οι ταμιευτήρες αδειάζουν το καλοκαίρι για να καλυφθούν οι πισίνες και οι αυξημένες τουριστικές ανάγκες, οι Δήμοι αναγκάζονται να καταφύγουν σε έκτακτες, πανάκριβες μισθώσεις αφαλατώσεων, διογκώνοντας τα χρέη τους.

2. Η διαχείριση απορριμμάτων: Η παραγωγή σκουπιδιών πολλαπλασιάζεται τους θερινούς μήνες, ξεπερνώντας τις χωρητικότητες των τοπικών ΧΥΤΑ. Το πρόσθετο κόστος μεταφοράς των απορριμμάτων στην ηπειρωτική χώρα, μαζί με τα βαριά διοικητικά πρόστιμα της Ε.Ε. για τους παράνομους ΧΑΔΑ, εγγράφονται στους προϋπολογισμούς των Δήμων.

Αυξήσεις δημοτικών τελών: Η αόρατη φορολογία των μονίμων

Πώς καλύπτουν οι Δήμοι αυτές τις «μαύρες τρύπες»; Η απάντηση βρίσκεται στους εκκαθαριστικούς λογαριασμούς ρεύματος των μονίμων κατοίκων.

Καθώς τα έσοδα από το «Τέλος Ανθεκτικότητας στην Κλιματική Κρίση» (πρώην φόρος διαμονής) και τα τέλη κρουαζιέρας –που εισπράττει το κράτος– δεν επιστρέφουν στο σύνολό τους στοχευμένα στους τουριστικούς Δήμους για έργα υποδομής, οι Δημοτικές Αρχές προσφεύγουν στη μόνη εύκολη λύση: την οριζόντια αύξηση των δημοτικών τελών καθαριότητας και φωτισμού.

Έτσι, ο μόνιμος κάτοικος ενός νησιού ή ενός τουριστικού Δήμου καλείται να πληρώνει αυξημένα δημοτικά τέλη όλο τον χρόνο, προκειμένου ο Δήμος να μπορέσει να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό του και να καλύψει τις ζημιές και τη φθορά που προκλήθηκαν κατά τη διάρκεια του τριμήνου της τουριστικής αιχμής.

Το πολιτικό αδιέξοδο

Η μελέτη της Εθνικής Τράπεζας σημειώνει ότι, για να παραμείνει το τουριστικό προϊόν βιώσιμο, οι ετήσιες επενδύσεις σε νησιωτικές υποδομές πρέπει να αυξηθούν από τα 2 δισ. ευρώ, που είναι σήμερα, στα 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως.

Αν η κυβέρνηση δεν θεσπίσει έναν μηχανισμό όπου τα έσοδα από τον τουρισμό (όπως τα 400 εκατ. ευρώ ετησίως από τα τέλη διαμονής και κρουαζιέρας) θα επανεπενδύονται υποχρεωτικά και ανταποδοτικά στις τοπικές υποδομές, το «τουριστικό θαύμα» θα συνεχίσει να υπονομεύει την ποιότητα ζωής και την τσέπη των Ελλήνων πολιτών.

Διαβάστε επίσης:

Επιστροφή ενοικίου: Μπήκαν δύο ενοίκια σε εκπαιδευτικούς, γιατρούς και νοσηλευτές της περιφέρειας – Τι να κάνουν όσοι δικαιούχοι δεν είδαν το… χρώμα του χρήματος

Moody’s: Νέα αναβάθμιση για τον Δήμο Αθηναίων – «Άλλη μία αναγνώριση της σημαντικής δουλειάς που κάνουμε» λέει ο Δούκας

Ακριβότερη η καθημερινότητα για τα νοικοκυριά: Αυξήθηκαν πάνω από 1.000 ευρώ οι ετήσιες οικογενειακές δαπάνες το 2025 σε σχέση με το 2024

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.