Ορέστης Μακρής: Ο «μεθύστακας» του ελληνικού κινηματογράφου που δεν είχε πιει ποτέ – Η άγνωστη ιστορία πίσω από τον ρόλο που τον ανέδειξε (Videos)

Έμεινε στην ιστορία ως ο «μεθύστακας» του ελληνικού κινηματογράφου, ωστόσο, στην πραγματικότητα ουδεμία σχέση είχε με τον ρόλο που τον ανέδειξε, κάνοντάς τον, μάλιστα, ιδιαίτερα αγαπητό στο κοινό.

Ο λόγος για τον αείμνηστο Ορέστη Μακρή ο οποίος αποτέλεσε αναμφισβήτητα μια από τις πιο χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες του θεάματος. Ξεκινώντας την καλλιτεχνική του ζωή από τη μουσική και την οπερέτα, ο Ορέστης Μακρής πέρασε στη συνέχεια στην επιθεώρηση για να καταλήξει αργότερα στον κινηματογράφο.

Ένας τενόρος που έγινε ηθοποιός, ένας κωμικός που κατάφερνε να ανταποκριθεί εξίσου και στο δράμα, ένας καλλιτέχνης που αγαπήθηκε μέσα από τους ρόλους και τις ερμηνείες του, αφήνοντας το στίγμα του σε μια εποχή που ο ελληνικός κινηματογράφος γράφτηκε με χρυσά γράμματα.

Από μικρός… ηθοποιός!

Γεννημένος στις 30 Σεπτεμβρίου του 1898, ο Ορέστης Μακρής έφυγε από τη ζωή πριν από 51 χρόνια, στις 29 Ιανουαρίου του 1975. Μεγάλωσε στη Χαλκίδα, με πατέρα νηματουργό, ενώ έδειξε από νωρίς την αγάπη του για το θέαμα, καθώς σε ηλικία μόλις οκτώ ετών έστησε, κρυφά από τους γονείς του και με τη βοήθεια της αδερφής του, μια αυτοσχέδια θεατρική σκηνή στην αυλή του σπιτιού τους. Η παράσταση μπορεί να του κόστισε μια τιμωρία, ωστόσο, δεν στάθηκε αρκετή για να τον απομακρύνει από το όνειρό του και την αγάπη του για το θέατρο.

Από τενόρος… πρωταγωνιστής του ελληνικού κινηματογράφου

Αρχικά, ασχολήθηκε με τη μουσική, παίζοντας κλαρίνο στη Φιλαρμονική της Χαλκίδας, ενώ στη συνέχεια, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου σπούδασε φωνητική στο Ωδείο Αθηνών.

Στα 20 του χρόνια στρατεύτηκε και υπηρέτησε στη Μικρά Ασία, ενώ μετά την επιστροφή του στην πρωτεύουσα, εργάστηκε παράλληλα σε ξυλουργείο και σιδηρουργείο, προκειμένου να εξασφαλίσει τα προς το ζην.

Το 1925, ο Ορέστης Μακρής πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή ως τενόρος, στην οπερέτα «Τρεις Αγάπες» με τον θίασο της Ροζαλίας Νίκα. Ακολούθησε η συνεργασία του με τον θίασο Παπαϊωάννου, με την πορεία του να τον οδηγεί, ωστόσο, σταδιακά προς την επιθεώρηση.

Ο «μεθύστακας» που το κοινό λάτρεψε

Το καλοκαίρι του 1929, κατά τη διάρκεια περιοδείας στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ο Ορέστης Μακρής συνήθιζε να μιμείται τον μεθυσμένο για να διασκεδάζει τους συναδέλφους του. Ανάμεσά τους βρισκόταν και ο Αιμίλιος Βεάκης, ο οποίος βλέποντάς τον, τον παρότρυνε να μεταφέρει αυτόν τον χαρακτήρα στη σκηνή.

Το 1932, ο Αντώνιος Βώττης του ανέθεσε το νούμερο «Με λεν Μπεκρή», που είχε γράψει από το 1929, αλλά δεν είχε βρει μέχρι τότε τον κατάλληλο ηθοποιό για να το ερμηνεύσει. Ο Ορέστης Μακρής το παρουσίασε, τότε, στην επιθεώρηση «Ο Παπαγάλος» με τον θίασο του Σπύρου Πατρίκιου, με αποτέλεσμα να γίνει – μέσα σε μία νύχτα- πρωταγωνιστής του ελαφρού θεάτρου.

Ο ρόλος του «μεθύστακα» θα γινόταν, τελικά, σήμα κατατεθέν, παρότι ο ίδιος δεν έπινε αλκοόλ. Η επιτυχία του συγκεκριμένου χαρακτήρα ήταν τέτοια, ώστε σταδιακά επισκίασε, θα έλεγε κανείς, άλλες πλευρές του πολύπλευρου υποκριτικού του ταλέντου.

Ο Ορέστης Μακρής συνέχισε να εργάζεται στο θέατρο για δεκαετίες, τόσο σε αθηναϊκές σκηνές όσο και σε περιοδείες, ενώ μετά την Κατοχή ανέλαβε ρόλο θιασάρχη, παραμένοντας παράλληλα ενεργός στην επιθεώρηση και το μουσικό θέατρο.

Η επιτυχία στον κινηματογράφο

Ο Ορέστης Μακρής κάνει την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση το 1931, στη βουβή ταινία του Αχιλλέα Μαδρά «Ο Μάγος της Αθήνας». Χρειάστηκε, ωστόσο, να περάσουν σχεδόν δύο δεκαετίες μέχρι να επιστρέψει στη μεγάλη οθόνη.

Η επιστροφή του έγινε με τον «μεθύστακα» του Γιώργου Τζαβέλλα, κάνοντας πρεμιέρα στις 23 Ιανουαρίου του 1950. Η ταινία αποτέλεσε τεράστια εμπορική επιτυχία, καταγράφοντας 304.438 εισιτήρια στην πρώτη της προβολή, ενώ βρέθηκε και στην πρώτη θέση της κινηματογραφικής σεζόν 1949-1950.

Ο ρόλος δεν ήταν, απλά, μια κωμική ερμηνεία, αλλά πολλά περισσότερα. Σε αυτόν, ο Ορέστης Μακρής υποδύθηκε έναν άνθρωπο που είχε καταφύγει στο ποτό μετά τον θάνατο του γιου του στον πόλεμο, δίνοντας στον χαρακτήρα -μέσα από την κατάπτωσή του- κοινωνικές και δραματικές διαστάσεις.

«Ο Μακρής ήταν μια ολόκληρη εποχή»

Λίγες ημέρες μετά τον θάνατο του Ορέστη Μακρή, ο Γιώργος Τζαβέλλας μίλησε για τον ηθοποιό σε αφιέρωμα της εκπομπής «Ρεπόρτερς» του ΕΙΡΤ, που προβλήθηκε το 1975.

Σε συζήτηση με τον δημοσιογράφο Νάσο Αθανασίου, ο σκηνοθέτης είχε αναφερθεί τόσο στη συνεργασία που είχε μαζί του όσο και στην ιδιαίτερη θέση που ο ηθοποιός κατείχε στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.

«Σαν τον Μακρή δεν θα γίνει άλλος, γιατί ήταν μία ολόκληρη εποχή. Η ωραία, παλιά, αθηναϊκή εποχή που πέρασε. Με αυτό δεν υποτιμώ τη νέα εποχή. Ο Μακρής ήταν όλη η ωραία, παλιά Αθήνα» είχε πει.

Μιλώντας τόσο για την προσωπικότητα όσο και το ταλέντο του, ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος, είχε αποκαλύψει -μεταξύ άλλων- τι ήταν αυτό που τον είχε κάνει να τον εμπιστευτεί σε έναν δραματικό ρόλο, παρά το γεγονός ότι μέχρι τότε είχε συνδεθεί κυρίως με την κωμωδία.

«Ήταν ένας σοβαρός άνθρωπος, με τον οποίο μπορούσε να συνεργαστεί ο καθένας μια χαρά. Όταν σκέφτηκα να γίνει ένα φιλμ για έναν μεθυσμένο τύπο, πολλοί μου είπαν ότι δεν είναι δυνατόν να παίξει ο Μακρής δραματικό ρόλο, γιατί ήταν ένας κωμικός της επιθεωρήσεως. Εγώ πίστευα ότι μέσα του έκρυβε την ολοκλήρωση του ηθοποιού, που ήταν στο κωμικό και στο δραματικό. Έτσι έγινε ο “Μεθύστακας” και δικαιώθηκα απόλυτα. Για εμένα ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία μου, αλλά για τον Ορέστη Μακρή ήταν η καθιέρωσή του σε διεθνή γραμμή. Όπου έπαιξε έξω η ταινία, τον συνέκριναν οι μεγάλοι κριτικοί με τους πιο αξιόλογους ηθοποιούς του κινηματογράφου» είχε πει.

Η επιτυχία του «μεθύστακα» άνοιξε τον δρόμο για μια σειρά από σημαντικές ερμηνείες, με τον Ορέστη Μακρή να γυρίζει συνολικά 37 ταινίες, έξι εκ των οποίων, παραγωγές της Φίνος Φιλμ.

Ανάμεσά τους βρίσκονται ο «Γρουσούζης», «Το Αμαξάκι», «Η Θεία από το Σικάγο», «Η Κυρά μας η Μαμή» και «Το Ξύλο Βγήκε από τον Παράδεισο» και «Κάλπικη Λίρα» (Ανζερβός, 1955) του Γιώργου Τζαβέλλα.

Παρότι συχνά καλούνταν να ενσαρκώσει αυστηρούς, γκρινιάρηδες ή δύστροπους χαρακτήρες, οι ερμηνείες του κατάφερναν να ξεχωρίζουν, ενώ ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στο κοινό που μεταξύ άλλων θαύμαζε την άνεση που είχε ο ηθοποιός να ενσαρκώνει τόσο κωμικούς όσο και τραγικούς ρόλους.

Η άγνωστη ιδιόχειρη επιστολή που του έστειλε ο Δημήτρης Χορν

Μία από τις ερμηνείες που επιβεβαίωσαν το εύρος των δυνατοτήτων του ήταν εκείνη στο «Αμαξάκι» του Ντίνου Δημόπουλου, το 1957.

Ένας ρόλος που έκανε, μάλιστα, τον Δημήτρη Χορν, να του στείλει ιδιόχειρη επιστολή, μέσω της οποίας εξέφραζε τον θαυμασμό στο πρόσωπό του.

«Αγαπημένε μου Ορέστη, αυτή τη στιγμή γύρισα από του Φίνου, είδα το “Αμαξάκι”. Βαθύτατα συγκινημένος σπεύδω να σου γράψω. Μπράβο, Μπράβο, Μπράβο. Είσαι ένας μεγάλος ηθοποιός και ο μοναδικός στον ελληνικό κινηματογράφο. Συγχώρεσε τον έξαλλο τρόπο που σκέφτομαι, αλλά έτσι αισθάνομαι, τι να γίνει. Σε χαιρετώ, σε φιλώ μ’ αγάπη και ευγνωμοσύνη Τάκης Χορν» είχε γράψει.

View this post on Instagram

A post shared by Actors House (@actorshouse_official)

Ο άνθρωπος πίσω από τον «μεθύστακα» του κινηματογράφου

Πίσω από την εικόνα του κινηματογραφικού μπεκρή, ωστόσο, υπήρχε ένας άνθρωπος εντελώς διαφορετικός από τους χαρακτήρες που υποδυόταν.

Σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει το 2019 στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», ο εγγονός του Ορέστη Μακρή είχε μιλήσει για τη σχέση τους, αλλά και για την εικόνα του παππού του όταν έσβηναν τα φώτα.

«Στα δικά μου μάτια ήταν παππούς και μετά ηθοποιός, ήταν σοβαρός και συγκρατημένος άνθρωπος, αλλά πάρα πολύ τρυφερός. Αν δεν τον φιλούσες θα παρεξηγούνταν. Ο παππούς μου με έβαζε και ακούγαμε κλασική μουσική. Ήταν σπιτόγατος, δεν είχε πάθη με χαρτιά, ιππόδρομο και ποδόγυρο. Δεν ήταν καθόλου του ποτού, άντε να έπινε μισό ποτηράκι» είχε πει, μεταξύ άλλων.

Όταν ο Ορέστης Μακρής «έκλεψε» τη σύζυγό του

Ο εγγονός του Ορέστη Μακρή είχε αναφερθεί μεταξύ άλλων στον γάμο του παππού του με τη Βαρβάρα Δαμίγου, αποκαλύπτοντας μάλιστα ότι την είχε «κλέψει», καθώς όταν οι δυο τους γνωρίστηκαν στην Πλάκα, εκείνη ήταν ακόμα ανήλικη. 

«Περνώντας από το πατρικό της, στην οδό Αδριανού, την είδε στο μπαλκόνι. Κάπως θα μίλησαν, επειδή εκείνη όμως ήταν 15 χρονών και εκείνος 25-26, και η μητέρα της ήταν πολύ της εκκλησίας, κλέφτηκαν» ανέφερε χαρακτηριστικά.

View this post on Instagram

A post shared by Aris Loupasis (@arisloupasis)

«Δεν θέλω να με διώξει το σανίδι, εγώ θέλω να το αφήσω»

Παρά την πολύχρονη παρουσία του στο θέατρο και τον κινηματογράφο, ο Ορέστης Μακρής είχε επίγνωση του πότε ήθελε να τελειώσει αυτό το ταξίδι για τον ίδιο.

«Έλεγε “δεν θέλω να με διώξει το σανίδι, εγώ θέλω να αφήσω το σανίδι” και γι αυτό αποχώρησε από το σανίδι με δόξα και τιμή» τόνισε ο εγγονός του.

Ο ηθοποιός αποσύρθηκε από τη σκηνή και τον κινηματογράφο το 1967, επιλέγοντας μία ήρεμη ζωή με την οικογένειά του, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Η τελευταία ταινία στην οποία εμφανίστηκε ήταν το «Ένα Κορίτσι Αλλιώτικο από τα Άλλα».

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών, στις 29 Ιανουαρίου του 1975, στην Αθήνα.

«Κυριακή κρυολόγησε και Τετάρτη πέθανε. Τρίτη μιλήσαμε στο τηλέφωνο και μου είπε “παιδάκι μου θα πεθάνω, δεν είμαι καλά“» είπε ο εγγονός του, περιγράφοντας την τελευταία τους συνομιλία στο τηλέφωνο.

Ο ίδιος, όπως θυμήθηκε, δεν πίστεψε ότι η κατάσταση ήταν τόσο σοβαρή:

«Έλα τώρα που θα πεθάνεις με ένα κρυολόγημα» θυμάται του είχε απαντήσει εκείνος, για να μάθει σοκαρισμένος την επόμενη μέρα ότι ο Ορέστης Μακρής έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας το δικό του στίγμα στο θέατρο και τον κινηματογράφο.

Διαβάστε επίσης:

«Αγνώριστος» ο Τζον Κιούζακ στα 60 του – Χαμός στα social media για την αλλαγή στην εμφάνισή του (Video)

Πέτρος Λαγούτης: «Ανήκω στους 100-150 ηθοποιούς που δουλεύουν σταθερά εδώ και πολλά χρόνια – Δεν είναι έτσι η πλειοψηφία στο επάγγελμα» (Video)

Good Job Nicky: Συγκίνησε ερμηνεύοντας το «Ποτέ Ποτέ» του Μαζωνάκη – Το τραγούδι έχει γράψει ο Γιάννης Πάριος (Video)

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.