Ελληνικό: Μετακίνησαν την… παραλιακή για χάρη της Lamda και το κόστος λειτουργίας θα βαρύνει το Δημόσιο

Υπάρχει μια πλευρά της περίφημης επένδυσης στο Ελληνικό που δεν χωράει εύκολα στα εντυπωσιακά βίντεο με τους αλλόκοτους ουρανοξύστες, τις πολυτελείς κατοικίες, τα εμπορικά κέντρα και τη νέα Αθηναϊκή Ριβιέρα. Είναι η στιγμή που τελειώνει η κατασκευή και αρχίζει ο λογαριασμός της λειτουργίας.

Η μετακίνηση μέρους και υπογειοποίηση της Λεωφόρου Ποσειδώνος αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα υποδομής του Ελληνικού. Η Lamda Development έχει αναλάβει τη χρηματοδότηση και την κατασκευή της, όπως προβλέπεται στο πλαίσιο της επένδυσης, και δικαιολογημένα προβάλλει τη νέα σήραγγα ως ένα έργο που θα αλλάξει την εικόνα ολόκληρης της περιοχής.

Μόνο που υπάρχει μια κρίσιμη λεπτομέρεια. Η σήραγγα προφανώς δεν θα παραμείνει στη Lamda, αλλά θα παραδοθεί στο Δημόσιο. Το οποίο καλείται να πληρώσει τον… περαιτέρω λογαριασμό, αφού η εταιρεία δεν δείχνει καμία διάθεση να επωμιστεί οτιδήποτε.

Διότι το έργο κατασκευάζεται μεν με δαπάνη της εταιρείας, αλλά το κόστος για τη λειτουργία επί δεκαετίες, με ό,τι σημαίνει σε δαπάνες για την ασφάλεια, τη συντήρηση, την επιτήρηση και τα εξειδικευμένα συστήματα που απαιτεί μια σύγχρονη οδική σήραγγα, θα επιβαρύνει το Δημόσιο – και στην προκειμένη περίπτωση το «μπιλιετάκι» πάει στην Περιφέρεια Αττικής – δηλαδή σε όλους μας. Και μάλιστα με την Περιφέρεια να εκφράζει ζωηρές αντιρρήσεις, βλέποντας την παραδοξότητα του όλου σχήματος.

Το ίδιο το μέγεθος του έργου δείχνει για τι ακριβώς μιλάμε. Η υπογειοποίηση αφορά περίπου 1,15 χιλιόμετρα, με έξι λωρίδες κυκλοφορίας, τρεις ανά κατεύθυνση. Η Lamda την παρουσιάζει ως μία από τις πλέον σύγχρονες σήραγγες της Ευρώπης, η οποία θα καταργήσει έξι φωτεινούς σηματοδότες, θα διευκολύνει την κυκλοφορία και κυρίως θα επιτρέψει την ενοποίηση του Μητροπολιτικού Πάρκου με το παραλιακό μέτωπο. Αυτό απογειώνει την αξία της επένδυσης και σε κάθε περίπτωση η μετακίνηση του άξονα και η υπογειοποίηση έγινε για χάρη του σχεδίου της εταιρείας και όχι επειδή το Κράτος είχε οποιαδήποτε πρόθεση ή χρειαζόταν να γίνει τέτοιου είδους επέμβαση. Όμως μια τέτοια σήραγγα δεν λειτουργεί δωρεάν.

Η επένδυση είναι ιδιωτική, αλλά θα πληρώνει το Δημόσιο

Το ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς στη συμφωνία πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η επένδυση. Ήδη από το Μνημόνιο Συναντίληψης για το Ελληνικό είχε προβλεφθεί ότι το επενδυτικό σχήμα αναλαμβάνει τη χρηματοδότηση και κατασκευή των συγκοινωνιακών υποδομών, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται ρητά η υπογειοποίηση τμήματος της Λεωφόρου Ποσειδώνος.

Η Lamda, δηλαδή, πληρώνει για να κατασκευαστεί το έργο, καθώς πρόκειται για «δικό της έργο». Και έχει περιγράψει δημόσια τα επόμενα βήματα: το έργο πρέπει να παραδοθεί στο Δημόσιο, να πιστοποιηθεί από την αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών και να βρεθεί operator, δηλαδή φορέας που θα αναλάβει τη διαχείρισή του.

Και αυτή ακριβώς η λέξη –«διαχείριση»– κρύβει ένα διόλου ευκαταφρόνητο κόστος. Μια σύγχρονη οδική σήραγγα αυτού του μεγέθους απαιτεί 24ωρη επιτήρηση και συστήματα ασφαλείας, κάμερες, πυρανίχνευση και πυροπροστασία, εξαερισμό, ηλεκτροφωτισμό, συστήματα ελέγχου της κυκλοφορίας και διαχείρισης έκτακτων περιστατικών, τακτική τεχνική συντήρηση και φυσικά προσωπικό. Και όλα αυτά όχι για έναν ή δύο χρόνους. Για όσο θα λειτουργεί η σήραγγα.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν έρθει στο φως, το ετήσιο κόστος λειτουργίας και συντήρησης μπορεί να κινηθεί σε επίπεδα 1,5 έως 2 εκατ. ευρώ. Εφόσον το τρομακτικό υψηλό αυτό ποσό επιβεβαιωθεί και η σχετική δαπάνη αναληφθεί τελικά από δημόσιο φορέα –με την Περιφέρεια Αττικής να βρίσκεται στο επίκεντρο του ζητήματος της μελλοντικής λειτουργίας– προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: Γιατί ο μόνιμος λογαριασμός ενός έργου τόσο στενά συνδεδεμένου με την επένδυση του Ελληνικού πρέπει να περάσει εξ ολοκλήρου στον δημόσιο προϋπολογισμό;

Η υπογειοποίηση της Ποσειδώνος δεν αποτελεί ένα τυχαίο δημόσιο έργο που απλώς έτυχε να κατασκευάζεται δίπλα στο Ελληνικό. Αποτελεί οργανικό τμήμα του σχεδιασμού της επένδυσης. Χωρίς αυτήν δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί η ενοποίηση του Μητροπολιτικού Πάρκου με τη θάλασσα με τον τρόπο που έχει σχεδιαστεί, ούτε να «απελευθερωθεί» η τεράστια επιφάνεια που καταλαμβάνει σήμερα η παραλιακή λεωφόρος. Τα κέρδη δηλαδή είναι δυσθεώρητα συν το γεγονός ότι γίνεται τεραστίων διαστάσεων παρέμβαση σε κρίσιμο οδικό άξονα της πόλης, όταν ακόμα και για μία αλλαγή σε έναν δρόμο απαιτείται τεράστια ταλαιπωρία για ολόκληρες κοινωνίες και περιοχές.

Τα κέρδη της επένδυσης και ο λογαριασμός των φορολογουμένων

Ακόμα κι αν υποστηρίξει κανείς ότι η υπογειοποίηση της Ποσειδώνος αποτελεί σημαντικό έργο για την Αθήνα, με θετικές συνέπειες για την κυκλοφορία, το ποιος πληρώνει παραμένει ερώτημα.

Γιατί σε μια επένδυση δισεκατομμυρίων, η οποία δημιουργεί πανάκριβες κατοικίες, εμπορικά κέντρα, ξενοδοχεία, μαρίνες και ακίνητα εξαιρετικά υψηλής αξίας, δεν είναι καθόλου αδιάφορο αν μία από τις βασικότερες υποδομές που υπηρετούν αυτή τη νέα πόλη θα παραδοθεί στο Δημόσιο μαζί με έναν μόνιμο λογαριασμό εκατομμυρίων ευρώ.

Ποιος λοιπόν ακριβώς θα είναι ο φορέας λειτουργίας της σήραγγας, που υπονοεί η Lamda; Ποιος θα πληρώνει τον operator; Ποιος θα καλύπτει το ενεργειακό κόστος, τη συντήρηση και τις επισκευές; Ποιος θα αναλαμβάνει την ευθύνη σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος ή βλάβης; Υπάρχει πρόβλεψη συμμετοχής της Lamda στο κόστος μετά την παράδοση του έργου; Και, εάν όχι, γιατί δεν υπάρχει;

Διότι υπάρχει μια ουσιώδης διαφορά ανάμεσα στην υποχρέωση ενός ιδιώτη επενδυτή να κατασκευάσει μια δημόσια υποδομή και στη δημιουργία μιας υποδομής η οποία, αμέσως μετά την παράδοσή της, αφήνει ολόκληρο το διαρκές οικονομικό και επιχειρησιακό βάρος στον φορολογούμενο.

Αν πράγματι το ετήσιο κόστος κινηθεί στα 1,5-2 εκατ. ευρώ, μια απλή αριθμητική αρκεί για να δείξει το μέγεθος του ζητήματος: μιλάμε για 15-20 εκατ. ευρώ σε μία δεκαετία, χωρίς καν να συνυπολογίζονται πιθανές αυξήσεις του ενεργειακού κόστους, έκτακτες επισκευές ή μελλοντικές αντικαταστάσεις εξοπλισμού.

Η Lamda έχει κάθε λόγο να διαφημίζει τη σήραγγα ως ένα από τα εμβληματικά έργα του Ελληνικού. Το Δημόσιο, όμως, έχει μια διαφορετική υποχρέωση: να εξηγήσει στους πολίτες τι ακριβώς παραλαμβάνει μαζί με τη σήραγγα και πόσο θα τους κοστίζει κάθε χρόνο.

Γιατί στις μεγάλες επενδύσεις δεν έχει σημασία μόνο ποιος κόβει την κορδέλα όταν ολοκληρώνεται ένα έργο. Σημασία έχει και ποιος θα πληρώνει τον λογαριασμό όταν σβήσουν οι κάμερες των εγκαινίων.

Διαβάστε επίσης:

Έκρηξη στην Πλάκα: «Έχασα πάνω από τη μισή οικογένειά μου» – Η συγκλονιστική μαρτυρία του Κλάιντ Χότζα

Απάτη με κρυπτονομίσματα: Πώς «ψάρευε» επενδυτές η σπείρα – Η «πυραμίδα» και η υπόσχεση για διπλασιασμό κεφαλαίου σε 50 ημέρες – Στρατιωτικοί οι «εγκέφαλοι»

Ηράκλειο: Κύκλωμα εκμεταλλευόταν γυναίκες από τη Ρουμανία – Τρεις συλλήψεις, αναζητείται ο φερόμενος αρχηγός

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.