Τρία χρόνια μετά την 7η Οκτώβρη: Η Γάζα στη δίνη της ισραηλινής κατοχής, της ισοπέδωσης και του εκτοπισμού

Τρία χρόνια μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτώβρη 2023, η πραγματικότητα στη Μέση Ανατολή επιβεβαιώνει ότι το Παλαιστινιακό δεν αποτελεί μια «παράπλευρη» σύγκρουση, αλλά κρίσιμο πεδίο των ευρύτερων ανταγωνισμών.

Η ισραηλινή πολεμική εκστρατεία, με τη στήριξη των ΗΠΑ, έχει μετατρέψει τη Γάζα σε τόπο μαζικής καταστροφής. Στόχος δεν είναι μόνο η στρατιωτική εξουδετέρωση της Χαμάς, αλλά η δημιουργία τετελεσμένων που υπονομεύουν κάθε προοπτική βιώσιμου και ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.

Το σχέδιο αυτό συνδέεται με τους ευρύτερους ανταγωνισμούς για την Ενέργεια, τους εμπορικούς και μεταφορικούς διαδρόμους, τις αγορές και τις σφαίρες επιρροής στη Μέση Ανατολή. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η προσπάθεια διαμόρφωσης μιας νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής, με το Ισραήλ σε κομβικό ρόλο.

Η 7η Οκτώβρη δεν ήρθε σε κενό

Οι επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτώβρη 2023, με 1.200 ανθρώπους να σκοτώνονται, στην πλειονότητά τους άμαχοι, ενώ 251 οδηγήθηκαν όμηροι στη Γάζα, δεν μπορούν να αποκοπούν από την προηγούμενη ιστορία της σύγκρουσης.

Για δεκαετίες, οι Παλαιστίνιοι ζουν υπό κατοχή, αποκλεισμό, εποικισμό και διαρκή στρατιωτική πίεση.

Η Γάζα βρισκόταν ήδη από το 2007 υπό ασφυκτικό ισραηλινό αποκλεισμό. Οι μετακινήσεις ανθρώπων και αγαθών περιορίζονταν δραστικά, ενώ η οικονομία, οι υποδομές και οι υπηρεσίες είχαν οδηγηθεί σε βαθιά κρίση.

Οι επανειλημμένες ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις είχαν αφήσει πίσω τους χιλιάδες νεκρούς και τεράστιες καταστροφές. Το ίδιο συνέβη και κατά τις κινητοποιήσεις της «Μεγάλης Πορείας της Επιστροφής» το 2018-2019, όταν οι ισραηλινές δυνάμεις αντιμετώπισαν μαζικές παλαιστινιακές διαδηλώσεις με εκτεταμένη χρήση βίας.

Την ίδια στιγμή, στη Δυτική Οχθη, η επέκταση των εποικισμών, οι κατεδαφίσεις, οι εξώσεις και οι επιδρομές του ισραηλινού στρατού και ένοπλων εποίκων ενίσχυαν διαρκώς την πίεση στον παλαιστινιακό πληθυσμό.

Η κατοχή και ο εποικισμός δεν σταμάτησαν ποτέ. Αντίθετα, η κατάσταση κλιμακωνόταν ήδη πριν από τον Οκτώβρη του 2023.

Από τον αποκλεισμό στην ολοκληρωτική καταστροφή

Μετά την 7η Οκτώβρη, το Ισραήλ εξαπέλυσε μια πρωτοφανή σε κλίμακα στρατιωτική επιχείρηση στη Γάζα. Οι βομβαρδισμοί, οι χερσαίες επιχειρήσεις, ο αποκλεισμός βασικών αγαθών και η καταστροφή κρίσιμων υποδομών προκάλεσαν τεράστιες ανθρώπινες απώλειες.

Νοσοκομεία, σχολεία, κατοικίες, δίκτυα ύδρευσης και ηλεκτροδότησης και άλλες βασικές υποδομές βρέθηκαν στο επίκεντρο της καταστροφής. Εκατομμύρια άνθρωποι εκτοπίστηκαν, ενώ η ανθρωπιστική κρίση πήρε διαστάσεις χωρίς προηγούμενο.

Ακόμη και όταν ανακοινώθηκαν συμφωνίες κατάπαυσης του πυρός, η βία δεν εξαφανίστηκε. Οι επιθέσεις στη Γάζα συνεχίστηκαν, ενώ στη Δυτική Οχθη οι επιδρομές του ισραηλινού στρατού και η δράση ένοπλων εποίκων εντάθηκαν.

Το αποτέλεσμα είναι ένας παλαιστινιακός πληθυσμός που βρίσκεται αντιμέτωπος όχι μόνο με τις άμεσες απώλειες, αλλά και με την καταστροφή των όρων που απαιτούνται για να συνεχίσει να ζει στον τόπο του.

Η «ανοικοδόμηση» και η λεία

Η ισοπέδωση της Γάζας δημιουργεί ταυτόχρονα ένα τεράστιο πεδίο οικονομικών συμφερόντων.

Η ανοικοδόμηση κατοικιών, νοσοκομείων, σχολείων, δικτύων και παραγωγικών υποδομών θα απαιτήσει τεράστιους πόρους. Πίσω από τις συζητήσεις για την «επόμενη μέρα» βρίσκονται ήδη μεγάλα κατασκευαστικά και επιχειρηματικά συμφέροντα που αναζητούν πρόσβαση σε ένα νέο πεδίο επενδύσεων.

Η καταστροφή, δηλαδή, δεν σημαίνει μόνο ανθρώπινη τραγωδία. Για τα οικονομικά συμφέροντα μπορεί να μετατραπεί και σε πεδίο κερδοφορίας.

Ξεριζωμός

Παράλληλα, Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν επανειλημμένα αναφερθεί σε σχέδια απομάκρυνσης Παλαιστινίων από τη Γάζα, παρουσιάζοντάς τα με τον εύηχο όρο «εθελούσια μετανάστευση».

Όμως ένας πληθυσμός που έχει βομβαρδιστεί, εκτοπιστεί, στερηθεί βασικές υπηρεσίες και βρίσκεται αντιμέτωπος με την καταστροφή του τόπου κατοικίας του δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν να επιλέγει ελεύθερα τη μετανάστευση.

Ο εξαναγκαστικός εκτοπισμός δεν γίνεται ανθρωπιστικός επειδή αλλάζει το όνομά του.

Τα σχέδια μετακίνησης Παλαιστινίων προς γειτονικές ή άλλες χώρες επανέρχονται διαρκώς στη δημόσια συζήτηση. Και αυτό αποκαλύπτει μια από τις βαθύτερες επιδιώξεις της σημερινής πολιτικής: τη δημιουργία τετελεσμένων που θα καθιστούν ολοένα δυσκολότερη την επιστροφή των Παλαιστινίων και την ίδρυση πραγματικά ανεξάρτητου κράτους.

Τρία χρόνια μετά

Τρία χρόνια μετά την 7η Οκτώβρη, το βασικό ερώτημα παραμένει: ποια θα είναι η «επόμενη μέρα» για τον παλαιστινιακό λαό;

Αν η απάντηση είναι μια Γάζα χωρίς υποδομές, με εκτοπισμένο πληθυσμό, υπό ισραηλινό στρατιωτικό έλεγχο και χωρίς πραγματική πολιτική κυριαρχία, τότε δεν πρόκειται για λύση.

Πρόκειται για παγίωση της κατοχής με νέα μέσα.

Και όσο η διεθνής στήριξη προς το Ισραήλ συνεχίζεται, όσο οι εποικισμοί επεκτείνονται και όσο ο εκτοπισμός παρουσιάζεται ως «μετανάστευση», η προοπτική ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους απομακρύνεται ακόμη περισσότερο.

Η ιστορία της τελευταίας τριετίας δείχνει ότι η καταστροφή της Γάζας δεν είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο. Είναι μέρος μιας ευρύτερης σύγκρουσης για τον έλεγχο της περιοχής και της ίδιας της πολιτικής της φυσιογνωμίας.

Το Παλαιστινιακό παραμένει ανοιχτή πληγή και η ευθύνη όσων στηρίζουν την κατοχή δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τη ρητορική της «ασφάλειας» και της «ειρήνης».

Διαβάστε επίσης:

Ο Ερντογάν τηλεφώνησε στον Πούτιν για τα γενέθλιά του – Συζήτησαν Ουκρανία και Μαύρη Θάλασσα

Η γαλλική αστυνομία αναστέλλει τη χρήση χειροβομβίδων κρότου-λάμψης μετά τον ακρωτηριασμό 15χρονου στις διαδηλώσεις

Η Ρωσία σφυροκοπά την Ουκρανία με drones και πυραύλους – Τουλάχιστον 20 νεκροί

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.