Παρηγορική Φροντίδα: 20 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο μέσα σε φρικτούς πόνους

Περισσότεροι από 73 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν ετήσια ανάγκη από Παρηγορική Φροντίδα, ωστόσο μόλις ένας στους επτά καταφέρνει τελικά να αποκτήσει πρόσβαση σε αυτήν. Το αποτέλεσμα της τραγικής αυτής υστέρησης αποτυπώνεται σε ένα σοκαριστικό στατιστικό στοιχείο: Κάθε χρόνο, περίπου 20 εκατομμύρια ασθενείς αφήνουν την τελευταία τους πνοή βιώνοντας φρικτό πόνο και ταλαιπωρία, που θα μπορούσαν με τα κατάλληλα ιατρικά μέσα να είχαν αποφευχθεί.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παρηγορητικής Φροντίδας, που είναι αύριο 10 Οκτωβρίου, η Ελληνική Εταιρεία Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας (ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α.) στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα, υπενθυμίζοντας ότι η διαχείριση του πόνου δεν αποτελεί μια προαιρετική παροχή, αλλά θεμελιώδη πυλώνα της υγείας, της ποιότητας ζωής και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Ο «συνολικός πόνος» απαιτεί ολική προσέγγιση

Στο πεδίο της Παρηγορικής Φροντίδας, ο πόνος δεν περιορίζεται αποκλειστικά στα σωματικά συμπτώματα. Ένας άνθρωπος που έρχεται αντιμέτωπος με μια απειλητική για τη ζωή του ασθένεια, βιώνει συχνά αυτό που οι ειδικοί ονομάζουν «συνολικό πόνο». Πρόκειται για ένα κράμα σωματικής, ψυχολογικής, κοινωνικής και υπαρξιακής δοκιμασίας.

Οι διαστάσεις αυτές είναι άρρηκτα συνδεδεμένες και αλληλοεπηρεάζονται. Για τον λόγο αυτό, η αποτελεσματική διαχείριση απαιτεί έγκαιρη, ολοκληρωμένη αξιολόγηση και ένα αυστηρά εξατομικευμένο πλάνο φροντίδας, το οποίο υλοποιείται από διεπιστημονικές ομάδες υγείας. Το να αντιμετωπίζεται ο πόνος σημαίνει, στην πραγματικότητα, να αντιμετωπίζεται ο ασθενής ως ολότητα.

Το κοινωνικό και πολιτικό χάσμα των αναλγητικών

Η πρόσβαση στη θεραπεία του πόνου συνιστά αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα. Παρά το γεγονός ότι η σύγχρονη ιατρική διαθέτει άκρως αποτελεσματικά σκευάσματα για τον έλεγχο του σοβαρού πόνου –συμπεριλαμβανομένων των οπιοειδών αναλγητικών, όταν αυτά χορηγούνται με την απαραίτητη ιατρική παρακολούθηση– τα στοιχεία της ανισότητας είναι αμείλικτα.

Πάνω από το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού στερείται επαρκούς πρόσβασης σε ισχυρά αναλγητικά, όπως η μορφίνη. Αυτή η δυσαναλογία αναδεικνύει ένα βαθύ κοινωνικό και πολιτικό χάσμα. Η ανακούφιση από τον πόνο δεν επιτρέπεται να αποτελεί προνόμιο των λίγων, ούτε να εξαρτάται από το αν κάποιος ζει κοντά σε εξειδικευμένες δομές ή αν διαθέτει την οικονομική επιφάνεια να στραφεί στον ιδιωτικό τομέα.

Σπάζοντας το στίγμα και τις παρανοήσεις

Πέρα από τα θεσμικά και γεωγραφικά εμπόδια, η αποτελεσματική ανακούφιση προσκρούει συχνά και σε ένα αόρατο τείχος: το κοινωνικό στίγμα. Πολλοί ασθενείς αποφεύγουν να ζητήσουν ισχυρότερη αναλγητική δόση, φοβούμενοι ότι αυτό ισοδυναμεί με «παραίτηση» από τη μάχη για τη ζωή.

Αντίστοιχα, οι οικογένειές τους εμφανίζονται επιφυλακτικές απέναντι στη χρήση οπιοειδών, ενώ ακόμη και επαγγελματίες υγείας διστάζουν μερικές φορές να συνταγογραφήσουν τις κατάλληλες δόσεις λόγω προκαταλήψεων και ελλιπούς ενημέρωσης.

Οι ειδικοί ξεκαθαρίζουν: το να μιλάει ένας ασθενής ανοιχτά για τον πόνο του δεν σημαίνει ότι χάνει την ελπίδα, αλλά ότι διεκδικεί την ποιότητα στη ζωή του. Η ειλικρινής και έγκαιρη επικοινωνία μεταξύ γιατρών, ασθενών και συγγενών είναι το κλειδί για τη σωστή θεραπευτική προσέγγιση.

Ο πόνος δεν κοιτάζει ηλικία: Η ανάγκη για παιδιατρική φροντίδα

Μια από τις μεγαλύτερες παρανοήσεις είναι ότι η Παρηγορική Φροντίδα συνδέεται αποκλειστικά με την τρίτη ηλικία και το τέλος της ζωής. Στην πραγματικότητα, τα παιδιά αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 14% της παγκόσμιας ανάγκης για ανακουφιστική υποστήριξη.

Τα παιδιά έχουν το ίδιο ακριβώς δικαίωμα στην ανώδυνη διαβίωση με τους ενήλικες, γεγονός που απαιτεί εξειδικευμένες φαρμακοτεχνικές μορφές προσαρμοσμένες στην ηλικία τους, καθώς και ιατρονοσηλευτικό προσωπικό ειδικά εκπαιδευμένο στην παιδιατρική Παρηγορική Φροντίδα. Παράλληλα, και στους ηλικιωμένους, ο πόνος δεν πρέπει ποτέ να γίνεται αποδεκτός ως ένα «φυσιολογικό επακόλουθο των γηρατειών».

Η Πολιτεία οφείλει να εγγυηθεί την καθολική πρόσβαση

Καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός γηράσκει και τα χρόνια, μη μεταδοτικά νοσήματα αυξάνονται ραγδαία, οι ανάγκες για ανακουφιστικές υπηρεσίες θα γίνονται όλο και πιο επιτακτικές. Η Παρηγορική Φροντίδα δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως μια εκ των υστέρων, δευτερεύουσα προσθήκη, αλλά πρέπει να ενταχθεί οργανικά σε κάθε βαθμίδα του συστήματος υγείας: από την πρωτοβάθμια περίθαλψη και τα νοσοκομεία, μέχρι την κατ’ οίκον νοσηλεία.

Η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. συνεχίζει να διεκδικεί δυναμικά τη θεσμική θωράκιση αυτού του δικαιώματος, καλώντας την Πολιτεία να διασφαλίσει την καθολική και δωρεάν πρόσβαση στις υπηρεσίες, την επαρκή εκπαίδευση του υγειονομικού προσωπικού και την ασφαλή διάθεση των απαραίτητων φαρμάκων. Γιατί η Παρηγορική Φροντίδα δεν είναι απλώς μια διαχείριση του θανάτου· είναι η προστασία της ίδιας της ζωής όταν αυτή δοκιμάζεται σκληρά.

Διαβάστε επίσης:

Θεραπείες προσώπου: Στοχευμένη παρέμβαση ανανέωσης

Η ζωή με ένα ρευματικό νόσημα δεν πρέπει να βάζει τα όνειρα σε αναμονή

Πρωταγωνιστής στις διεθνείς αγορές το ελληνικό φάρμακο – 31 ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες στη CPHI 2026

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.