ESMO 2026: Οι σημαντικότερες εξελίξεις που αλλάζουν την αντιμετώπιση του καρκίνου

Κορυφαίες επιστημονικές εξελίξεις που αναμένεται να αλλάξουν ριζικά τη θεραπευτική πρακτική για πολλούς τύπους καρκίνου παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Παθολογικής Ογκολογίας (ESMO 2026) στη Μαδρίτη. Μεγάλες διεθνείς κλινικές δοκιμές φάσης ΙΙΙ ανέδειξαν ουσιαστική παράταση στη συνολική επιβίωση και νέες στρατηγικές πρόληψης των υποτροπών, με έμφαση στον καρκίνο πνευμόνων, στομάχου, ενδομητρίου και ουροδόχου κύστης, καθώς και στα πρώτα θετικά αποτελέσματα εξατομικευμένου εμβολίου.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Δρ. Μαρία Καπαρέλου (Παθολόγος – Ογκολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τις πιο σημαντικές μελέτες.

Τρεις κλινικές μελέτες στον καρκίνο του πνεύμονα ανέδειξαν σημαντικό όφελος στη συνολική επιβίωση των ασθενών.

Στον μικροκυτταρικό καρκίνο, η μελέτη DeLLphi-305 έδειξε ότι το tarlatamab στη θεραπεία συντήρησης αύξησε τη διάμεση επιβίωση από 12,7 σε 21,1 μήνες, μειώνοντας τον κίνδυνο θανάτου κατά 58%.

Στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο, η μελέτη KRASCENDO-1 έδειξε ότι ο αναστολέας divarasib παρέτεινε την επιβίωση από 12 σε 17,7 μήνες σε μεταλλάξεις KRAS G12C.

Παράλληλα, η μελέτη SAFFRON έδειξε ότι ο συνδυασμός osimertinib και savolitinib βελτίωσε την επιβίωση από 12,9 σε 17,8 μήνες σε EGFR-μεταλλαγμένη νόσο με έκφραση MET.

Στον καρκίνο του στομάχου και της γαστροοισοφαγικής συμβολής, η μελέτη CLARITY-Gastric01 παρουσίασε ιδιαίτερα σημαντικά αποτελέσματα με το sonesitatug vedotin, ένα νέο συζευγμένο αντίσωμα-φάρμακο (ADC) που στοχεύει την πρωτεΐνη CLDN18.2. Σε ασθενείς με προχωρημένη νόσο που είχαν λάβει προηγούμενες θεραπείες, η διάμεση συνολική επιβίωση αυξήθηκε από 6,4 σε 10,6 μήνες έναντι της θεραπείας επιλογής του ερευνητή.

Στον καρκίνο του ενδομητρίου, η μελέτη TroFuse-005 ανέδειξε την αποτελεσματικότητα του sacituzumab tirumotecan, ενός νέου ADC που στοχεύει την πρωτεΐνη TROP2. Σε ασθενείς με προχωρημένη ή υποτροπιάζουσα νόσο, οι οποίες είχαν ήδη λάβει χημειοθεραπεία με πλατίνα και ανοσοθεραπεία, η διάμεση συνολική επιβίωση αυξήθηκε από 12,1 σε 19 μήνες (μείωση κινδύνου θανάτου κατά 32%), ενώ η επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου αυξήθηκε από 3,9 σε 7,2 μήνες.

Στον μυοδιηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης, η μελέτη VOLGA ανέδειξε σημαντική πρόοδο στην περιεγχειρητική θεραπεία ασθενών που δεν είναι κατάλληλοι για χημειοθεραπεία με σισπλατίνη ή δεν επιθυμούν να τη λάβουν. Ο συνδυασμός enfortumab vedotin και durvalumab μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής, εξέλιξης ή θανάτου κατά 49% και τον κίνδυνο θανάτου κατά 42% έναντι της ομάδας ελέγχου. Παράλληλα, το ποσοστό πλήρους παθολογοανατομικής ανταπόκρισης έφθασε περίπου το 45%, έναντι 10% στην ομάδα ελέγχου.

Στον μεταστατικό καρκίνο του παχέος εντέρου, τα νεότερα δεδομένα συνολικής επιβίωσης της μελέτης CheckMate 8HW ενίσχυσαν τον ρόλο του συνδυασμού nivolumab και ipilimumab σε ασθενείς με μικροδορυφορική αστάθεια ή ανεπάρκεια επιδιόρθωσης του DNA (MSI-H/dMMR). Στην πρώτη γραμμή θεραπείας καταγράφηκε μείωση του σχετικού κινδύνου θανάτου κατά 63% έναντι της χημειοθεραπείας. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι ο μοριακός χαρακτηρισμός του όγκου μπορεί να καθορίζει ουσιαστικά τη θεραπευτική στρατηγική, προσφέροντας σε συγκεκριμένες ομάδες ασθενών τη δυνατότητα μακροχρόνιου ελέγχου της νόσου.

Στον πρώιμο καρκίνο του μαστού, τα εξαετή αποτελέσματα της μελέτης NATALEE επιβεβαίωσαν τη διατήρηση του οφέλους από την προσθήκη ριμποσικλίμπης στην επικουρική ορμονοθεραπεία ασθενών με ορμονοευαίσθητο, HER2-αρνητικό καρκίνο μαστού σταδίου II ή III. Η εξαετής συνολική επιβίωση ανήλθε σε 91,9% έναντι 89,7% με την ορμονοθεραπεία μόνο. Η εξέλιξη αυτή ενισχύει τη σημασία της αποτελεσματικότερης θεραπείας ήδη από τα πρώιμα στάδια της νόσου.

Στον καρκίνο του προστάτη, η μελέτη DASL-HiCaP έδειξε ότι η προσθήκη darolutamide στη μακροχρόνια ανδρογονική αποστέρηση και την ακτινοθεραπεία βελτιώνει σημαντικά την επιβίωση χωρίς μεταστάσεις σε ασθενείς με εντοπισμένη νόσο πολύ υψηλού κινδύνου. Το αποτέλεσμα αναδεικνύει τη σημασία της εντατικοποίησης της θεραπείας σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς, με στόχο τη μείωση της πιθανότητας μελλοντικής μεταστατικής εξέλιξης.

Στο μελάνωμα, μία από τις πλέον καινοτόμες εξελίξεις αφορούσε τη μελέτη INTerpath-001, στην οποία αξιολογήθηκε ένα εξατομικευμένο θεραπευτικό εμβόλιο τεχνολογίας mRNA. Το εμβόλιο intismeran autogene σχεδιάζεται με βάση τα ιδιαίτερα γενετικά χαρακτηριστικά του όγκου κάθε ασθενούς, με στόχο την ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος έναντι συγκεκριμένων νεοπλασματικών αντιγόνων. Η προσθήκη του στην επικουρική θεραπεία με pembrolizumab, μετά τη χειρουργική αφαίρεση μελανώματος υψηλού κινδύνου, μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής ή θανάτου κατά 42%.

Στον καρκίνο των χοληφόρων, η μελέτη HARMONi-GI1 ανέδειξε όφελος συνολικής επιβίωσης με έναν νέο συνδυασμό ανοσοθεραπείας που περιλαμβάνει το αμφιειδικό αντίσωμα ivonescimab. Η μελέτη διευρύνει τις προοπτικές θεραπευτικής στόχευσης περισσότερων από ενός βιολογικών μηχανισμών σε μια κακοήθεια με περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές.

Το σημαντικότερο μήνυμα του συνεδρίου είναι ότι η πρόοδος στην αντιμετώπιση του καρκίνου δεν αποτυπώνεται μόνο στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων, αλλά κυρίως στη δυνατότητα των ασθενών να ζουν περισσότερο και καλύτερα.

Διαβάστε επίσης:

ΕΟΠΥΥ: Ξεκίνησε το Ψηφιακό Αποθετήριο των διαγνωστικών εξετάσεων – Ποιες εξαιρούνται

ΠΟΥ: Αναβαθμίζεται το Γραφείο της Αθήνας – Η Ελλάδα ανάμεσα στις τέσσερις χώρες με εξειδικευμένη παρουσία του Οργανισμού

Ενδοφακοί καταρράκτη: Μονοεστιακοί vs πολυεστιακοί – Ποιος σας ταιριάζει;

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.