Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google
Add topontiki.gr on GoogleΣτις δραματικές ώρες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβριο του 1973, ο φωτορεπόρτερ Αριστοτέλης Σαρρηκώστας βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των γεγονότων, καταγράφοντας με τον φακό του τις στιγμές που σημάδεψαν τη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Στη συμβολή των οδών Στουρνάρη και Πατησίων, είδε τα τανκς να παίρνουν θέσεις μπροστά στο Πολυτεχνείο και άκουσε τους φοιτητές να απευθύνουν δραματικές εκκλήσεις στους στρατιώτες, φωνάζοντας πως είναι άοπλοι και αδέλφια τους.
Με τον κίνδυνο της σύλληψης να παραμονεύει σε κάθε του κίνηση, φωτογράφιζε διακριτικά, χωρίς φλας, παραδίδοντας ανά τακτά διαστήματα τα φιλμ στον διευθυντή του στο Associated Press, ώστε να διασωθούν τα ιστορικά ντοκουμέντα. Μιλώντας στο ΕΡΤnews, 53 χρόνια μετά την εξέγερση, ανασύρει από τη μνήμη του τις συγκλονιστικές εικόνες εκείνης της νύχτας. Ξεχωρίζει, ωστόσο, μία που δεν αποτυπώθηκε ποτέ στον φωτογραφικό του φακό: τη στιγμή που αντίκρισε έναν φοιτητή αιμόφυρτο στο έδαφος, με σοβαρό τραύμα στο κεφάλι. Μια σκηνή που, όπως εξομολογείται, παραμένει ανεξίτηλη στη μνήμη του.
«Δεν θα υπήρχε η ιστορία», ανέφερε μιλώντας για το καθήκον κάθε φωτορεπόρτερ. «Έτυχε να είμαι εγώ και δεν πίστευα αυτά που έβλεπα.’ Οπλα, τανκς, κανόνια να στρέφονται εναντίον των Ελλήνων, οι οποίοι έχουν πληρώσει γι αυτά και τα οποία ήταν για την υπεράσπιση του λαού, αλλά οι συνταγματάρχες τα είχαν στρέψει εναντίον του λαού.
Μαζί με τον διευθυντή μου, του Associated Press μπήκαμε μέσα στη φάλαγγα των τανκς που κατέβαιναν την οδό Πανεπιστημίου, φτάσαμε Πατησίων και βγήκα καθαρά χωρίς να κρύψω τι είμαι με την τσάντα μου, με τις φωτογραφικές μηχανές. Τα τανκς παρατάχθηκαν μπροστά από την πρόσοψη του Πολυτεχνείου που ήταν γεμάτο φοιτητές. Η συγκίνηση και τα αισθήματα ήταν πάρα πολλά. Είχα καλύψει ήδη πολέμους, αλλά το να φωτογραφίζεις την πατρίδα σου είναι τελείως διαφορετικό. Τα συναισθήματα πρέπει όμως να τα παραμερίζεις», ανέφερε.

Στη Στουρνάρη και Πατησίων, η γωνία από πίσω μου, δεξιά και αριστερά ήταν γεμάτη αστυνομικούς με πολιτικά ένστολους, στρατό και βεβαίως δεν ήθελα να προβοκάρω κανέναν. Οπότε φωτογράφιζα με τα φώτα του δρόμου δεν έβγαλα το φλας για να μην προκαλέσω κανέναν. Και βεβαίως φρόντιζα τη στιγμή που δεν με έβλεπαν πολλοί. Έκανα το κλικ και κατέβαζα την μηχανή κάτω. Φανταστείτε τότε ότι η ευαισθησία του φιλμ ήταν 400 ενώ σήμερα στα 4000 και έπρεπε να έχω σταθερό χέρι.
Μετά από 10 – 15 λεπτά, αφού είχα τραβήξει μερικά καρέ, έβγαζα το φιλμ και το έδινα στον διευθυντή μου γιατί ήξερα ότι ανά πάσα στιγμή μπορούσαν να με αρπάξουν, να με πάνε στη Μπουμπουλίνας, ακριβώς δύο γωνίες από πάνω και ήλπιζα να περισώσουμε μερικά στιγμιότυπα.
Ακόμα στα αυτιά μου ακούω τις ιαχές των φοιτητών που ζητούσαν από τους στρατιώτες να μην πυροβολήσουν. «Είμαστε αδέλφια, είμαστε άοπλοι», φώναζαν και ο ραδιοφωνικός σταθμός με το «Εδώ Πολυτεχνείο», έπαιζε τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη. Η κατάσταση ήταν πραγματικά πολύ συγκινητική, αλλά το καθήκον καθήκον», αφηγείται ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας.
Τότε τον πλησίασε αστυνόμο με τρία σιρίτια, και με ρωτά τι κάνω εδώ. «Ήρθα να πάρω μερικές φωτογραφίες για το πρακτορείο μου», απάντησα. Προφανώς αυτός να ήξερε κάτι για μένα και είπε: Κάθισε εδώ, θέλω να σε βλέπω. Άλλο που δεν ήθελα κι εγώ να έχω έναν αστυνομικό διευθυντή να με προσέχει. Αυτό το άκουσαν όλοι όσοι ήταν από πίσω μου και δίπλα μου. Μεταξύ αυτών και αρκετοί προβοκάτορες, γνωστοί στους δρόμους τις προηγούμενες ημέρες και υπέθεσαν ότι μάλλον είμαι δικός τους άνθρωπος.
«Ξαφνικά είδα τον κύριο εισαγγελέα Τσεβά με τη ντουντούκα στο χέρι και πέρασε μπροστά από τους φοιτητές και εγγυήθηκε ότι όσοι βγουν δεν κινδυνεύουν, δεν θα τους πειράξει κανείς. Κάποιοι πήδηξαν από το παράθυρο και βγήκαν στο δρόμο. Οι αστυνομικοί τους έβαλαν σε δυάδες τα χέρια στο κεφάλι και τους έβαλαν στην οδό Ακαδημίας. Εκεί πέσανε πάνω τους. Τότε οι περισσότεροι αστυνομικοί δεν κρατούσαν γκλομπ, αλλά κάτι δοκάρια, δύο μέτρα γι να τούς φτάνουν από μακριά. Εκείνη τη στιγμή είδα ότι είχαν ανοίξει το κεφάλι φοιτητή και είχε πέσει κάτω, σε απόσταση 15 – 20 μέτρων από μένα. Έπιασα τη μηχανή μου και είδν 50 – 60 ζευγάρια μάτια που με κοίταξαν να δουν αν θα φωτογραφίσω το στιγμιότυπο και προτίμησα να μην το φωτογραφίσω, για να μπορέσω να μείνω εκεί μέχρι το τέλος. Αυτή η εικόνα μου έχει μείνει και επαναλαμβάνω ήταν η μόνη εικόνα που δεν φωτογράφισα εκείνο το βράδυ, αλλά δεν το έκανα για να μείνω μέχρι την τελευταία ώρα, όπως και έγινε.
«Οι σκηνές που είδα εκείνες τις ώρες έχουν ανεξίτηλες στη μνήμη μου. Και βεβαίως ο αγώνας και η θυσία αυτών των φοιτητών πρέπει να τιμάται σήμερα. Το τριήμερο αυτό για μένα είναι ημέρες λογισμού για μένα. Είναι οι μέρες που πρέπει όλοι οι Έλληνες να κρατήσουν την παρακαταθήκη αυτών που έδωσαν τη ζωή τους και πολλών άγνωστων ανθρώπων ηρώων οι οποίοι δεν έχουν εμφανιστεί ποτέ στη δημοσιότητα, οι οποίοι βοήθησαν με την παρουσία τους στο Πολυτεχνείο», ανέφερε ο κ. Σαρηκώστας.
Θέλησε να κλείσει μιλώντας για τη νεολαία:
«Η τότε νεολαία φορούσε παντελόνια καμπάνα και βεβαίως είχαν το φραπέ στο χέρι και λέγαμε αυτή η νεολαία είναι δυνατόν να μας υπερασπίσει τον εχθρό; Κι όμως ήταν αυτή η πρώτη που έθεσαν τα στήθη μπροστά στα τανκς. Το ίδιο εύχομαι να μη συμβεί ποτέ, αλλά αν συμβεί και σήμερα, πάλι η νεολαία, πάλι αυτοί οι φοιτητές θα μπουν μπροστά. Είναι, είναι της μοίρας μας, οι Έλληνες ενωμένοι ποτέ δεν λυπούνται. Το Πολυτεχνείο δεν ανήκει σε κανένα κόμμα, τώρα έχει πέσει στα χέρια μερικών. Δεν θέλω να ανακατεύομαι με τα πολιτικά, δεν είναι η δουλειά μου αυτή. Αλλά έλεος, το Πολυτεχνείο είναι η επανάσταση των φοιτητών, της νεολαίας ενάντια στη δικτατορία».
Διαβάστε επίσης:
Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Το topontiki.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Οι χρήστες που παραβιάζουν τους κανόνες συμπεριφοράς θα αποκλείονται. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.