Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google
Add topontiki.gr on GoogleΔύο χρόνια μετά τη νομοθέτηση του 13ώρου, οι δηλωμένες υπερωρίες αυξήθηκαν κατά 36,8% στα χαρτιά, όμως στην πράξη 4 στους 10 εργάζονται επιπλέον ώρες χωρίς καταγραφή και χωρίς αμοιβή.
Η Ελλάδα κατέχει μια αμφιλεγόμενη ευρωπαϊκή πρωτιά: είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχει θεσμοθετήσει τη δυνατότητα 13ωρης ημερήσιας απασχόλησης, την ώρα που ο έλεγχος των πραγματικών ωραρίων παραμένει η «αχίλλειος πτέρνα» της αγοράς εργασίας.
Όταν το Υπουργείο Εργασίας έφερνε τη συγκεκριμένη ρύθμιση, το κεντρικό κυβερνητικό αφήγημα ήταν σαφές: «Δεν δημιουργούμε εξοντωτικά ωράρια, απλώς νομιμοποιούμε και “φωτίζουμε” τις υπερωρίες και τη δεύτερη δουλειά, ώστε να δηλώνονται και να πληρώνονται κανονικά, προστατεύοντας τον εργαζόμενο από τη μαύρη εργασία».
Σήμερα, τα επίσημα στοιχεία του 2026 σε συνδυασμό με τις έρευνες της αγοράς διαψεύδουν πανηγυρικά αυτή την υπόσχεση. Παρά την επέκταση της ψηφιακής κάρτας εργασίας, η οποία καλύπτει πλέον 2,5 εκατομμύρια εργαζομένους (μετά την πρόσφατη ένταξη επιπλέον 500.000), η απόσταση ανάμεσα στους αριθμούς των υπουργικών δελτίων Τύπου και τη σκληρή καθημερινότητα παραμένει χαώδης.
Τα επίσημα στοιχεία για το επτάμηνο Ιανουαρίου – Ιουλίου 2026 δείχνουν εκρηκτική άνοδο στις καταγεγραμμένες υπερωρίες, οι οποίες άγγιξαν τα 5,7 εκατομμύρια ώρες, σημειώνοντας αύξηση 36,8% (ή 1,54 εκατ. ώρες) σε σχέση με το 2025 (όπου είχε προηγηθεί άλμα 80% έναντι του 2024). Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του χονδρικού εμπορίου, όπου οι δηλωμένες υπερωρίες εκτινάχθηκαν κατά 212,8%, φτάνοντας τις 880.000 ώρες από 280.000 πέρυσι.
Ωστόσο, πίσω από τους αριθμούς κρύβεται μια κρίσιμη αλήθεια: η άνοδος αυτή δεν σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι ξαφνικά δούλεψαν περισσότερο, αλλά ότι ένα μέρος της προϋπάρχουσας αδήλωτης εργασίας αναγκάστηκε να «φανερωθεί» λόγω της κάρτας. Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, παραμένει αναπάντητο: πληρώνονται αυτές οι ώρες ή απλώς «μαγειρεύονται» στα χαρτιά;
Την απάντηση δίνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Σύμφωνα με διαδικτυακή έρευνα του Σεπτεμβρίου (μέσω LinkedIn), η εικόνα της αγοράς αποδεικνύει ότι η εργοδοτική αυθαιρεσία έμεινε ανέγγιχτη:
Ακόμα πιο αποκαλυπτικοί είναι οι λόγοι για τους οποίους οι εργαζόμενοι υποκύπτουν στη «μαύρη» υπερωρία: ο αυξημένος φόρτος εργασίας (36%), οι περίοδοι αιχμής (34%), η κατεστημένη κουλτούρα ότι το εξαντλητικό ωράριο θεωρείται «αυτονόητο μέρος της δουλειάς» (21%) και ο ωμός φόβος της απόλυσης (10%).
Μάλιστα, όπως προκύπτει και από παλαιότερα στοιχεία (όπου το 43,4% δεν έπαιρνε άμεση χρηματική αμοιβή), το φαινόμενο δεν περιορίζεται στις μικρές επιχειρήσεις: αντιθέτως, στις μεγάλες εταιρείες (με άνω των 250 εργαζομένων) το ποσοστό των απλήρωτων ή μη άμεσα αμειβόμενων υπερωριών φτάνει το 45,4% (έναντι 32% στις πολύ μικρές επιχειρήσεις).
Η αδυναμία ουσιαστικού ελέγχου επιβεβαιώνεται και από τα ευρήματα των επιθεωρήσεων εργασίας. Σε μια αγορά εκατομμυρίων εργαζομένων, καταγράφηκαν:
Τελικά, η τεχνολογία από μόνη της δεν προστατεύει τον εργαζόμενο. Το κράτος νομιμοποίησε το εξαντλητικό 13ωρο στο όνομα της «προστασίας» των υπερωριών, όμως στην πράξη η μαύρη εργασία όχι μόνο δεν εξαλείφθηκε, αλλά κανονικοποιήθηκε ένα ωράριο-λάστιχο που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στην Ευρώπη. Όταν ο εργαζόμενος «χτυπά» κάρτα λήξης και συνεχίζει να δουλεύει υπό το βάρος του φόρτου ή του φόβου, η ψηφιακή κάρτα κινδυνεύει να μετατραπεί σε άλλοθι — και το πραγματικό στοίχημα παραμένει να μπει επιτέλους τέλος στην κλοπή του εργάσιμου χρόνου και του εισοδήματος.
Διαβάστε επίσης:
Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Το topontiki.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Οι χρήστες που παραβιάζουν τους κανόνες συμπεριφοράς θα αποκλείονται. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.