Η άφιξη της φρεγάτας «Κίμων» στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας προσφέρεται για δύο αναγνώσεις.

Για τη Νέα Δημοκρατία, τα εξοπλιστικά προγράμματα της τελευταίας περιόδου έχουν λειτουργήσει ως μια σταθερή “γραμμή” που συμπληρώνει τις κλασικές προτεραιότητες της διακυβέρνησης (οικονομία, επενδύσεις, κοινωνική πολιτική).

Δεν είναι τυχαίο ότι σε κάθε κρίσιμη καμπή –από την αναβάθμιση της αεροπορικής ισχύος μέχρι τις συμφωνίες στρατηγικής συνεργασίας– το κυβερνητικό επιτελείο επενδύει στη γλώσσα της «αποτροπής» και της «ασφάλειας». Πρόκειται για λεξιλόγιο που απευθύνεται ευθέως στο πυρηνικό, αξιακό σύμπαν ενός συντηρητικού ψηφοφόρου: τάξη, σύνορα, κρατική ισχύς, σοβαρότητα. 

Το πολιτικό κέρδος, που προσδοκά η ΝΔ, δεν προκύπτει μόνο από το ίδιο το υλικό αποτέλεσμα –ένα πλοίο, ένα αεροσκάφος, ένα σύστημα– αλλά από την εικόνα “κρατικής επάρκειας” που εκπέμπεται. Σε μια κοινωνία όπου η αίσθηση ανασφάλειας καλλιεργείται εύκολα (γεωπολιτικά, μεταναστευτικά, ενεργειακά), η κυβέρνηση που μπορεί να δείξει χειροπιαστά ότι «θωρακίζει» τη χώρα, εκτιμά ότι αποκτά ένα ισχυρό πλεονέκτημα: επιβάλλει ατζέντα. Με άλλα λόγια, μετακινεί το δημόσιο βλέμμα από τα καθημερινά μέτωπα φθοράς σε ένα πεδίο όπου ο πρωθυπουργός εμφανίζεται ως θεσμικός εγγυητής.

Εδώ βρίσκεται και η κρίσιμη πολιτική λειτουργία της έλευσης του «Κίμων»: ενεργοποιεί το αντανακλαστικό της «ασφάλειας» χωρίς να απαιτεί επιθετική ρητορική. Για ένα τμήμα του συντηρητικού χώρου, που παραδοσιακά είναι ευαίσθητο στα ελληνοτουρκικά και στην αποτροπή, η εικόνα νέων μέσων και νέων δυνατοτήτων λειτουργεί ως επιβεβαίωση ότι η κυβέρνηση «δεν παίζει» με τα εθνικά θέματα. Και αυτή η επιβεβαίωση έχει αξία ειδικά σε φάσεις όπου η εκλογική συμπεριφορά δεν καθορίζεται μόνο από την τσέπη, αλλά και από το συναίσθημα σταθερότητας: «υπάρχει κράτος, υπάρχει σχέδιο, υπάρχει συνέχεια».

Η ΝΔ νιώθει ότι κερδίζει σε σε τρία επίπεδα, αλλά υπάρχει κι ένας κίνδυνος

Πρώτον, συσπειρώνει το παραδοσιακό της ακροατήριο. Όταν οι εξοπλισμοί παρουσιάζονται ως συνεκτική στρατηγική και όχι ως αποσπασματικές αγορές, απαντούν στην κλασική καχυποψία ενός δεξιού ψηφοφόρου απέναντι στον “εφησυχασμό”. Η ΝΔ χτίζει το προφίλ της παράταξης που «κάνει αυτά που λέει» στο πεδίο της άμυνας.

Δεύτερον, λειτουργεί ως ανάχωμα προς τα δεξιά της. Σε περιόδους που μικρότερα κόμματα επιχειρούν να κεφαλαιοποιήσουν πατριωτική ρητορική, η κυβέρνηση έχει ένα αντίδοτο: απτά αποτελέσματα. Ειδικά όταν ο ανταγωνισμός στα δεξιά τρέφεται από καταγγελίες περί «υποχωρήσεων», η εικόνα ισχυροποίησης των Ενόπλων Δυνάμεων αφαιρεί οξυγόνο από τη λογική του “μόνο εμείς είμαστε σκληροί”.

Τρίτον, προσφέρει στην κυβέρνηση μια ασφαλή, θεσμική “γλώσσα πατριωτισμού” που μπορεί να απευθυνθεί και στο κέντρο. Είναι άλλο πράγμα ο πατριωτισμός ως κραυγή, και άλλο ο πατριωτισμός ως ικανότητα διακυβέρνησης. Η ΝΔ επιχειρεί να εντάξει τον δεύτερο στο brand της: λιγότερη έξαψη, περισσότερη διοίκηση.

Φυσικά, το πεδίο έχει και κινδύνους. Η υπερβολική επικοινωνιακή αξιοποίηση μπορεί να γεννήσει αντιδράσεις, είτε από όσους φοβούνται στρατιωτικοποίηση της δημόσιας ζωής είτε από όσους ζητούν μεγαλύτερη διαφάνεια και λογοδοσία στις δαπάνες. Επιπλέον, η αντιπολίτευση θα επιχειρήσει να μεταφέρει τη συζήτηση στο κόστος και στις προτεραιότητες: «εξοπλισμοί ναι, αλλά τι γίνεται με την καθημερινότητα;». Όμως ακριβώς εδώ η κυβέρνηση ποντάρει στο ότι η ασφάλεια, για μεγάλο μέρος του συντηρητικού ακροατηρίου, δεν ανταγωνίζεται την καθημερινότητα· την προϋποθέτει.

Τελικά, ο «Κίμων» ως γεγονός δεν είναι μόνο ναυτικό. Είναι πολιτικό. Διότι επιτρέπει στη ΝΔ να επαναφέρει στο επίκεντρο μια ιστορικά δική της θεματική –την εθνική ασφάλεια– με τρόπο θεσμικό, μετρημένο και αποτελεσματικό. Σε έναν εκλογικό κύκλο όπου οι κυβερνήσεις φθείρονται από τα μικρά και τα πολλά, τα μεγάλα και τα καθαρά σύμβολα ισχύος λειτουργούν ως υπενθύμιση του βασικού: στο τέλος, αρκετοί ψηφοφόροι ζητούν από το κράτος να τους κάνει να νιώθουν ότι «κρατάει». Και αυτό το συναίσθημα, όσο ακριβό κι αν είναι, συνήθως πληρώνεται πολιτικά.

Διαβάστε επίσης:

ΣΥΡΙΖΑ: Επαναβεβαίωσε τη γραμμή για Τσίπρα και συνεργασίες ο Φάμελλος – Κριτική από Πολάκη με αιχμές για… «Ιθάκες» κι «Οξυγόνα»

Ο Ανδρουλάκης άνοιξε το παράθυρο για την έλευση Κασιμάτη στο ΠΑΣΟΚ και η Διαμαντοπούλου προτείνει σκιώδη κυβέρνηση

«Συγγνώμη» ζήτησε ο Κυρανάκης από την Πέρκα για το σεξιστικό σχόλιο «εδώ δεν είναι η κουζίνα σας»