Τα αρχαία λουτρά της Πομπηίας ήταν γεμάτα με μόλυβδο και ανθρώπινα απόβλητα και το νερό ανανελωνονταν μόνο μία φορά την ημέρα, σύμφωνα με νέα μελέτη του Πανεπιστημίου Johannes Gutenberg (JGU) στο Μάιντς.

Γεωεπιστήμονες διερεύνησαν την κατάσταση των λουτρών αναλύοντας τις αποθέσεις ασβεστίου σε πηγάδια, σωλήνες και πισίνες, διαπιστώνοντας ότι βελτιώθηκαν σημαντικά μετά την εγκατάσταση ενός υδραγωγείου τον πρώτο αιώνα μ.Χ.

Προηγουμένως, το νερό αντλούνταν από πηγάδια βαθιά στο υπέδαφος. Η ανάλυση των ορυκτών υποδηλώνει ότι το νερό ήταν μολυσμένο με βαρέα μέταλλα – συμπεριλαμβανομένου του μολύβδου, του ψευδαργύρου και του χαλκού – καθώς και με ανθρώπινα απόβλητα όπως ιδρώτα και ούρα, και πιθανότατα αντικαθίστατο καθημερινά.

Αλλά όταν κατασκευάστηκε το υδραγωγείο, το νερό προερχόταν από φυσικές πηγές με χαμηλότερα επίπεδα βαρέων μετάλλων και μπορούσε να ανανεώνεται πιο συχνά.

«Στα λεγόμενα Ρεπουμπλικανικά Λουτρά – τις παλαιότερες δημόσιες εγκαταστάσεις λουτρών στην πόλη, που χρονολογούνται από την προ-ρωμαϊκή εποχή γύρω στο 130 π.Χ. – καταφέραμε να αποδείξουμε μέσω ισοτοπικής ανάλυσης ότι το νερό του μπάνιου παρεχόταν από πηγάδια και δεν ανανεωνόταν τακτικά», δήλωσε ο πρώτος συγγραφέας Δρ. Γκιουλ Σουρμελιχίντι, από το Ινστιτούτο Γεωεπιστημών του JGU.

«Επομένως, οι συνθήκες δεν πληρούσαν τα υψηλά πρότυπα υγιεινής που συνήθως αποδίδονται στους Ρωμαίους».

Η Πομπηία έγινε ρωμαϊκή αποικία το 80 π.Χ., πριν από το οποίο κατοικούνταν από τον λαό των Σαμνιτών. Το 79 μ.Χ., το κοντινό ηφαίστειο Βεζούβιος εξερράγη και έθαψε την πόλη σε στάχτη και βράχους.

Οι γεωεπιστήμονες διαπίστωσαν ότι το παλιό σύστημα λουτρών Samnite έφερνε νερό από βαθιά πηγάδια χρησιμοποιώντας μια μηχανή που κινούνταν από σκλάβους, η οποία λειτουργούσε σαν τροχός. Αλλά αυτά τα υπόγεια ύδατα είχαν ήδη μολυνθεί με ηφαιστειακά κοιτάσματα.

«Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ της μηχανής ανύψωσης νερού και του υδραγωγείου», δήλωσε ο Σουρμελιχίντι στο BBC Science Focus.

Είπε ότι το πρώτο μπορούσε να μεταφέρει μόνο λίγο νερό – περίπου 3.200 λίτρα την ώρα – ενώ το υδραγωγείο μπορούσε να μεταφέρει περίπου 50 φορές αυτή την ποσότητα, αν και παρείχε νερό και σε άλλα λουτρά και σιντριβάνια στην Πομπηία.

«Η επίσκεψη στα λουτρά πρέπει να ήταν μια θορυβώδης, ζωντανή και πιθανώς δύσοσμη εμπειρία – περισσότερο ένα κοινωνικό γεγονός παρά οτιδήποτε άλλο», είπε.

Ο ιστορικός Αλεξάντερ Μέντινγκς – ο οποίος δεν συμμετείχε σε αυτή τη μελέτη – δήλωσε στο BBC Science Focus ότι τα αρχαία λουτρά θα ήταν «αρκετά ζοφερά με τα σημερινά πρότυπα», ακόμη και με το υδραγωγείο.

«Οι λουόμενοι θα μόλυναν το νερό με μια ολόκληρη σειρά από πληγές, ούρηση στις πισίνες, εφίδρωση μετά τις προπονήσεις τους και ξύσιμο του νεκρού δέρματος», είπε. «Υποθέτω ότι ένα αρκετά συνηθισμένο θέαμα θα ήταν ένα θολό, αιωρούμενο στρώμα αφρού.

Σε κάποιο επίπεδο, οι Ρωμαίοι γνώριζαν ότι το μπάνιο ήταν κακό για αυτούς, και πολλοί συγγραφείς αναλογίστηκαν την ειρωνεία της αναζήτησης υγείας σε ένα μέρος όπου οι άνθρωποι πήγαιναν για να ξεπλυθούν στην βρωμιά άλλων ανθρώπων».

Οι συγγραφείς της μελέτης υποβάλλονται επί του παρόντος σε περαιτέρω ανάλυση DNA των αποθέσεων αλάτων, η οποία ελπίζουν ότι θα αποκαλύψει ακόμη περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις συνθήκες αυτών των λουτρών.

Διαβάστε επίσης:

«Λίστα επιθυμιών» για τους κυβερνοεγκληματίες – Διέρρευσαν 149 εκατ. κωδικοί πρόσβασης

Απίστευτο: Ζητούν από πιλότο που έσωσε 167 ανθρώπους με αναγκαστική προσγείωση να πληρώσει για τις ζημιές

Κίνα: «Παγοδρόμιο» το Σινικό Τείχος μετά από βαριά χιονόπτωση – Το viral video με χιλιάδες τουρίστες να… πασχίζουν κατά την επίσκεψή τους