«Ο Κος Ζυλ», μια νέα, σύγχρονη σκηνική ανάγνωση, μεταγραφή της εμβληματικής «Δεσποινίδος Τζούλιας» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ, σε κείμενο και σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, παρουσιάζεται στο Θέατρο Πόρτα, από 27 Φεβρουαρίου, με τον Γιάννη Καράμπαμπα, τον Νίκο Κοσώνα και τη Θεόβη Στύλλου. 

Στο επίκεντρο της παράστασης βρίσκεται η εκρηκτική σχέση ανάμεσα στον Ζυλ, έναν νεαρό αριστοκράτη, και τον Ζαν, τον υπηρέτη του -μια σχέση όπου η έλξη, η επιθυμία και ο ανταγωνισμός μπλέκονται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι εξουσίας. 

Μεταφέροντας τη δράση στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου και ανατρέποντας το φύλο του κεντρικού χαρακτήρα (από θηλυκό σε αρσενικό), «Ο Κος Ζυλ» προσεγγίζει, με νέα ματιά, την ανάγκη για κυριαρχία και επιβίωση, σε μια μεταγραφή του κλασικού έργου, όπου τίποτα δεν μένει σταθερό και κάθε επιλογή έχει κόστος.

Η ματιά του Θωμά Μοσχόπουλου

Στον «Κο Ζυλ», ο Θωμάς Μοσχόπουλος προσεγγίζει το έργο του Στρίντμπεργκ όχι μόνο ως μια ιστορία σκανδάλου και απαγορευμένης έλξης (τα έργο ήταν απαγορευμένο στη Σουηδία έως το 1939), αλλά και ως ένα σκληρό και αδυσώπητο πεδίο εξουσίας.

Η δραματουργική του ματιά μετατοπίζει το κέντρο βάρους στη σχέση ανάμεσα σε δύο άνδρες: τον Ζυλ (Νίκος Κοσώνας) και τον Ζαν (Γιάννης Καράμπαμπας), εξετάζοντας το βάρος της πατριαρχίας που ανέκαθεν συνθλίβει και το ανδρικό φύλο.

Η ένταση ανάμεσα στους δύο άνδρες είναι σωματική, ψυχική αλλά και βαθιά πολιτική. Δεν αφορά μόνο το ποιος επιθυμεί ποιον, αλλά το ποιος έχει το δικαίωμα να επιθυμεί, ποιος μπορεί να εκτεθεί και ποιος τελικά θα επιβιώσει. Η εξουσία δεν ασκείται μονομερώς: μετακινείται διαρκώς, αλλάζει χέρια, γίνεται πότε παιχνίδι και πότε απειλή. Η επιθυμία, η έλξη και ο ανταγωνισμός δεν αντιμετωπίζονται ως ιδιωτικά συναισθήματα, αλλά ως μηχανισμοί κυριαρχίας, δοκιμασίας και επιβολής.

Δίπλα τους, η Κριστίν (Θεόβη Στύλλου) λειτουργεί ως η φωνή μιας επιβιωτικής κοινωνίας που παρατηρεί, κρίνει, σχετικοποιεί και τελικά, παρεμβαίνει μόνο για να διασφαλίσει τη δική της συνέχεια. Είναι ο μηχανισμός που απορροφά το σοκ, περιορίζει την εκτροπή και επιλέγει – με κάθε κόστος – την συντήρησή της.

Διαβάστε επίσης:

Τρεις γυναίκες που πολεμούν το κακό

«Το Αμάρτημα της Μητρός μου» του Βιζυηνού στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά – Σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη

«Δύο ή τρία πράγματα που ξέρω γι’ αυτόν»: Το νέο έργο του Ανέστη Αζά στο Θέατρο Προσκήνιο