Αν ο Μητσοτάκης είχε στο γραφείο του ένα τζίνι και μόνο μια ευχή, είναι βέβαιο πως ένα πράγμα θα ζητούσε: να μην βάλει η κυβέρνησή του κανένα νέο αυτογκόλ μέχρι να κλείσει ο επόμενος εκλογικός κύκλος.

Ξέρει ότι η κυβέρνηση και το κόμμα του έχουν μεγάλη δυσκολία στη δημιουργία μιας νέας σημαντικής εξαγγελίας. Ότι όποια πρωτοβουλία και αν αναλάβει δύσκολα θα αποδώσει κάτι θετικό και μετρήσιμο μέχρι τις εκλογές.

Βλέπει ότι αυτό το περίπου 30% στην εκτίμηση ψήφου των δημοσκοπήσεων το απολαμβάνει σε τεράστια απόσταση από τον δεύτερο, αλλά είναι άγνωστο αν θα το καταγράψει την κρίσιμη ημέρα στην κάλπη.

Άλλωστε το οφείλει περισσότερο στην απουσία αξιόμαχου αντιπάλου παρά στο (χαμηλών επιδόσεων) έργο και στις (λιγοστές) επιτυχίες της κυβέρνησης.

Αυτή ακριβώς η συνθήκη – η απουσία ισχυρού αντιπάλου – θα πρέπει να διαιωνιστεί ώστε η Νέα Δημοκρατία να φτάσει έως τις εκλογές με βάσιμες υψηλές προσδοκίες. Αυτό σημαίνει ότι τους επόμενους μήνες:

● Οι δελφίνοι του ΠΑΣΟΚ θα συνεχίσουν να γκρεμίζουν κάθε προοπτική και φιλοδοξία του κόμματός τους.

● Θα συνεχιστεί το γαϊτανάκι με τα διάφορα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης που εμπλέκονται σε σκάνδαλα και δίνουν στην κυβέρνηση και τη Ν.Δ. την ευκαιρία να συμψηφίζουν τις δικές τους αμαρτίες.

● Η Αριστερά και η Κεντροαριστερά θα συνεχίσουν να πορεύονται σπασμένες σε πολλά κομμάτια, εντελώς αδύναμα να απειλήσουν τον αντίπαλό τους.

● Ο Τσίπρας θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει διλήμματα σε σχέση με το υπό διαμόρφωση κόμμα του, ως προς το «μείγμα» παλιών και νέων στη στελέχωσή του, το αν σηκώνει ένα ακόμη κόμμα ο προοδευτικός χώρος, τον ιδανικό χρόνο επίσημων ανακοινώσεων.

● Η Καρυστιανού θα συνεχίσει να προσφέρει στον πρωθυπουργό το ιδανικό αντίπαλον δέος.

● Η δίκη για τα Τέμπη, που αρχίζει στα τέλη Μαρτίου, θα δώσει ευκαιρίες στην κυβέρνηση να ισοφαρίσει τις απώλειες στην αξιοπιστία της μέσω της αντιπαράθεσης μεταξύ των συγγενών και της – πιο επίσημης δεν γίνεται – κατάρριψης των θεωριών συνωμοσίας περί λαθρεμπορίου ξυλολίου κ.λπ.

Όσο και αν μακρύνουμε όμως τη λίστα των προϋποθέσεων που θα διασφαλίσουν την καλύτερη δυνατή επίδοση της Ν.Δ. όταν στηθούν οι κάλπες, δύο είναι αυτές που ξεχωρίζουν:

● Η αποφυγή των αυτογκόλ.

● Η διατήρηση του αντιπολιτευτικού αδιεξόδου.

Η πρώτη δεν είναι εύκολο να τηρηθεί, αφού ανά πάσα στιγμή μπορεί να σκάσει οποιοδήποτε «φασούλι».

Η δεύτερη όμως αξίζει όλες τις προσπάθειες, όλες τις προσευχές και όλες τις… επενδύσεις εκ μέρους της κυβέρνησης. Κάθε πότε μια κυβέρνηση βρίσκει τέτοιο χάος απέναντί της;

Διαβάστε επίσης:

Θα τολμήσει το ΠΑΣΟΚ μια πολιτική και προγραμματική υπέρβαση;

Τέλος τα μισόλογα: Η παραπολιτική υπονόμευση τελειώνει εδώ, ξεκινά η καθαρή παράταξη μάχης

Ο παραλογισμός στο ΠΑΣΟΚ δεν μπαίνει κάτω απ’ το χαλί…