O Δημήτρης Γκοτσόπουλος στο topontiki.gr: Μας λείπει η πίστη - Στο χωριό μου και στη σκηνή βρίσκω την ελευθερία (Video)
«Τα λέμε όλα» με τον Δημήτρη Γκοτσόπουλο. Για τον «πρωταθλητισμό» του ηθοποιού, είτε πρωταγωνιστεί ως «ιερέας» στην καθημερινή σειρά «Άγιος Έρωτας», είτε ως «ρωμιός» στην εμβληματική παράσταση «Το Μεγάλο μας Τσίρκο», το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη στο οποίο, όπως αναφέρει, βρίσκεις επίκαιρα μηνύματα που συνδέονται με την υπόθεση των Τεμπών.
Μας μιλά για το πόσο τον γεμίζει η δουλειά του, για την ισορροπία στη ζωή του, το πώς συνδυάζει τηλεόραση και θέατρο, αλλά και την προετοιμασία που χρειάζεται για να ανταπεξέλθει και στα δύο. Αποκλείει το ενδεχόμενο να πολιτευτεί, καθώς θεωρεί ότι «ανήκει στο θέατρο», ενώ μίλησε και για τις συνεργασίες που τον έχουν διαμορφώσει, όπως αυτή με τον σκηνοθέτη και ηθοποιό, Γιώργο Κιμούλη.
Μας αποκαλύπτει και τη μεγάλη του αγάπη. Την εγκαταλελειμμένη, από την Πολιτεία, ελληνική περιφέρεια, όπου μόνο εκεί νιώθει την απόλυτη ελευθερία.
Μερικά από όλα όσα είπε ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος στο topontiki.gr:
O Άγιος Έρωτας
«Ο χρόνος είναι αμείλικτος. Χρειάζεται πολύ προετοιμασία για να βγει ένα σοβαρό αποτέλεσμα. Αυτό που έχει κάνει τον ‘’Άγιο Έρωτα’’ τη νούμερο ένα σειρά, είναι ότι ο κόσμος αντιλαμβάνεται μια ποιότητα, μια πολύ καλή υποκριτική και αυτό από πίσω έχει πολλή δουλειά. Ο κόσμος καταλαβαίνει αυτό που φέρεις περισσότερο απ’ αυτό που λες».
«Στη γενιά μας ποιος πάει εκκλησία; Θα πας λίγο τη Πάσχα, σαν event. Άντε 2-3 φορές τον χρόνο. Δεν νομίζω ότι η θρησκεία είναι το νούμερο ένα, η πίστη όμως είναι. Η πίστη είναι το βασικότερο έλλειμμα που έχουμε όλοι μας. Η γενιά μας αναζητάει την πίστη. Ο κόσμος δεν πιστεύει στον εαυτό του».
«Βλέπω πόσο έχει αλλάξει η ζωή μου από τη στιγμή που ξεκίνησα να πιστεύω σε κάποιες αξίες, στον εαυτό μου πρώτα απ’ όλα. Κάτι που θέλει έναν αγώνα. Αυτό που λες, αυτό να κάνεις. Το βασικό είναι πώς διεκδικείς τα όνειρά σου».
«Όταν κάναμε τον ‘’Άγιο Έρωτα’’ είπα στον σεναριογράφο, ότι δεν με ενδιαφέρει να παίξω έναν ιερέα που αγάπησε μια κοπέλα. Μου είναι αδιάφορο. Κάθισα και είδα ‘’Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας’’, το ‘’Άγγιγμα Ψυχής’’, τον Σταύρο Ζαλμά να πλένεται στο πρώτο επεισόδιο μέσα σε ένα ντους και λέω πάντα υπήρχε αυτό. Είναι άνθρωπος που έχει επιθυμίες και ανάγκες, ανεξαρτήτως αν της έχει αποποιηθεί».
«Το θέμα είναι να δείξουμε πως ένας άνθρωπος παλεύει να σταθεί σε μια κοινωνική ζούγκλα της τότε εποχής, που δεν διαφέρει και πολύ από την τώρα. Να σου έχουν βιάσει την αδερφή, εκείνη να έχει οδηγηθεί στην αυτοκτονία και εσύ να εκπροσωπείς μια θρησκεία, μια φιλοσοφία που είναι δομημένη στη βάση του ότι άνθρωπος είναι σφάλμα».
Το Μεγάλο μας Τσίρκο
«Με γεμίζει αυτό που κάνω. Νομίζω δεν θα μπορούσα να αντέξω διαφορετικά με πέντε ώρες ύπνο την ημέρα. Ίσως το ‘’Το Μεγάλο μας Τσίρκο’’ με γεμίζει λίγο παραπάνω. Είναι τόσο επίκαιρο και διαχρονικό. Εμένα με πυροδοτεί κάθε βράδυ. Στο τέλος κλαίει το μισό θέατρο. Είναι κάτι τόσο ζωντανό».
«Δεν νομίζω ότι είναι από τις δουλειές που κάποιος ονειρεύεται να κάνει. Δεν είναι ένα έργο που έχουμε διδαχθεί. Είναι ένα έργο που λες δεν το αγγίζω. Το είχε κάνει η Καρέζη με τον Καζάκο, τον Ξαχάρκο, τον Ξυλούρη και τον Παπαγιαννόπουλο. Ήθελαν να πουν κάτι γιατί είχαμε Χούντα».
«Είναι επίκαιρο έργο. Τότε ήταν οικονομική κρίση, τώρα υπάρχει κρίση κοινωνικής επιβίωσης και Δικαιοσύνης. Έρχεται 28η Φεβρουαρίου, η επέτειος των Τεμπών και εγώ θυμάμαι την πρώτη επέτειο. Γίνεται αναφορά στο «Τσίρκο» για τα Τέμπη. Ο Καμπανέλλης ουσιαστικά λέει ότι όλοι χωράμε. Δεν γίνεται στον εμφύλιο να είχαμε τόσες χιλιάδες θύματα, περισσότερα απ’ ότι στον παγκόσμιο πόλεμο».
Συνεργασίες και επιρροές
«Όλες οι παραστάσεις με πηγαίνουν λίγο παρακάτω. Σημαντικοί άνθρωποι με ένα βάθος, με ένα κύρος, με έναν τρόπο σκέψης και μια φιλοσοφία ζωής που σε ξεβολεύουν από τις ευκολίες σου, σε αλλάζουν. Ο Γιώργος Κιμούλης είναι ένας από αυτούς τους ανθρώπους. Με άλλαξε η συνεργασία μας».
«Υπάρχουν 2-3 σκηνοθέτες που θα ήθελα να συνεργαστώ. Έχω απωθημένα. Έχω σκέψεις που έχω στο μυαλό μου που θα ήθελα κάποια στιγμή να πραγματοποιήσω. Είμαι ευγνώμων που έχω φτάσει εδώ. Αλλά είμαι ευγνώμων που έχω και την υγεία μου».
«Δεν με φοβίζουν οι μεγάλοι ρόλοι. Δεν ξέρω πολλά πράγματα ακόμη, αλλά δεν ντρέπομαι να ζητήσω βοήθεια. Επενδύω στους ανθρώπους. Δεν διαχωρίζω την τέχνη από τον εαυτό μου».
Κοινωνική και πολιτική κατάσταση
«Οι σχέσεις δημιουργούνται επειδή υπάρχει μια τριβή. Είμαστε σε μια εποχή που μέσα από μια οθόνη αισθανόμαστε, κοιτάμε, βολευόμαστε και άντε και να διαμαρτυρηθούμε και μέσα από αυτήν. Κάνουμε αντίσταση και πολιτική από μια δήλωσή μας στο Facebook. Δεν φταίει η γενιά μας, φταίει η παιδεία. Και η παιδεία μας είναι καθοδηγούμενη».
«Πρέπει να ματώσουμε λιγάκι περισσότερο. Να παλέψουμε, να ιδρώσουμε. Να ξεβολευτούμε. Έχει δουλειά να γίνει, αλλά μπορεί να γίνει. Δεν πιστεύω στους Αριστερούς, δεν πιστεύω στους Δεξιούς. Έχω ψηφίσει πολύ διαφορετικά κόμματα. Αυτό όμως που με ενδιαφέρει πραγματικά είναι ποια ομάδα ενδιαφέρεται για τον τόπο μου, την πατρίδα μου».
«Πάντα πρέπει να υπάρχει αντιπολίτευση. Να ακούγεται η αντίθετη γνώμη. Δεν θα σκεφτόμουν ποτέ να πολιτευτώ. Ανήκω στο θέατρο. Μου έχει γίνει πρόταση να κατέβω 2-3 φορές μετά τις ‘’Μέλισσες’’. Η πολιτική απαιτεί χρόνο και είναι τεράστια ευθύνη. Θέλω μέσα από το θέατρο να βάζω τους ανθρώπους να σκέφτονται».
Χωριό μου όμορφο
«Το χωριό μου με έκανε να βλέπω τη ζωή σαν να είναι μια προέκταση του φυσικού κόσμου. Μου λείπουν οι μυρωδιές της φύσης. Η μυρωδιά σου φέρνει μνήμες και εγώ το χωριό μου το έχω συνδυάσει με μια περίοδο τεράστιας ελευθερίας, η οποία δεν υπάρχει στην πόλη. Ελευθερία νιώθω μόνο πάνω στη σκηνή».
«Δεν στηρίζει η Πολιτεία την επαρχία, αυτή είναι η αλήθεια. Για μένα η επαρχία πρέπει να έχει μια αυτοδυναμία. Για αυτά πλέον παλεύουν οι άνθρωποι που μένουν εκεί. Πιστεύω ότι θα τα καταφέρουν. Βλέπω την κατάσταση πολύ ουτοπικά. Γιατί όποιος δεν ονειρεύεται ουτοπίες, είναι καταδικασμένος να ζει δυστοπικά».
Διαβάστε επίσης:
Κόρινθος: Θρίλερ με το διπλό μαχαίρωμα – Τι δηλώνει γιατρός για τον νεκρό 17χρονο (Video)