Η είδηση του θανάτου τριών δημοσιογράφων στον νότιο Λίβανο δεν πέρασε ως ένα ακόμη περιστατικό πολεμικής βίας. Προκάλεσε οργή, όχι μόνο για το ίδιο το γεγονός, αλλά για όσα αυτό συμβολίζει. Από την ισραηλινή επιδρομή χθες  στην περιοχή Τζεζίν, το όχημα που μετέφερε τους τρεις δημοσιογράφους χτυπήθηκε με αποτέλεσμα οι τρεις επιβαίνοντες να σκοτωθούν ακαριαία, χωρίς να υπάρχει καμία ένδειξη ότι βρίσκονταν σε πεδίο μάχης τη στιγμή της επίθεσης.

Η Φατίμα Φτούνι, δημοσιογράφος του Al-Mayadeen, ο Αλί Σουεΐμπ, πολεμικός ανταποκριτής του Al-Manar, και ο εικονολήπτης του συνεργείου, αδελφός της Φτούνι, βρίσκονταν εκεί για να κάνουν τη δουλειά τους. Να καταγράψουν τις εξελίξεις σε μια περιοχή που φλέγεται. Δεν ήταν ένοπλοι. Δεν συμμετείχαν σε επιχειρήσεις. Ήταν δημοσιογράφοι. Και όμως, βρέθηκαν στο επίκεντρο ενός πλήγματος που δύσκολα μπορεί να ερμηνευτεί ως «παράπλευρη απώλεια».

Το Ισραήλ δεν αρνήθηκε την επίθεση. Αντιθέτως, έσπευσε να τη δικαιολογήσει, υποστηρίζοντας ότι στόχος ήταν ο Αλί Σουεΐμπ, τον οποίο χαρακτήρισε «μέλος της Χεζμπολάχ». Πρόκειται για έναν ισχυρισμό που επαναλαμβάνεται συχνά σε ανάλογες περιπτώσεις, αλλά σχεδόν ποτέ δεν συνοδεύεται από αποδείξεις. Και αυτή τη φορά, δεν παρουσιάστηκε κανένα στοιχείο που να τεκμηριώνει ότι ο Σουεΐμπ είχε ενεργό ρόλο σε στρατιωτικές επιχειρήσεις τη στιγμή της επίθεσης. Αλλά, ακόμη και αν, υποθετικά πάντα, δεχθεί κανείς αυτόν τον ισχυρισμό παραμένει ένα κρίσιμο ερώτημα. Πώς δικαιολογείται η εξόντωση ολόκληρου του συνεργείου; Ποια «στρατιωτική αναγκαιότητα» επιβάλλει ένα πλήγμα που σκοτώνει δύο ακόμη ανθρώπους, των οποίων η ιδιότητα ως δημοσιογράφων δεν αμφισβητείται; Η απουσία απαντήσεων από τον ισραηλινό στρατό δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Αντίθετα, ενισχύει την εντύπωση ότι πρόκειται για μια πρακτική που έχει πλέον κανονικοποιηθεί.

Στον Λίβανο, η αντίδραση ήταν άμεση και έντονη. Οι κηδείες των τριών δημοσιογράφων πραγματοποιήθηκαν μέσα σε κλίμα βαθιάς θλίψης αλλά και οργής. Οι εικόνες από τις τελετές δεν θύμιζαν απλώς αποχαιρετισμό. Ήταν μια δημόσια καταγγελία. Η κυβέρνηση της χώρας μίλησε για «κατάφωρο έγκλημα» και «σαφή παραβίαση του διεθνούς δικαίου», επισημαίνοντας ότι οι δημοσιογράφοι προστατεύονται ρητά σε εμπόλεμες ζώνες. Αντίστοιχα, από το Ιράν έγινε λόγος για «στοχευμένη δολοφονία».

Οι αντιδράσεις αυτές  έρχονται να προστεθούν σε μια μακρά λίστα καταγγελιών για επιθέσεις εναντίον δημοσιογράφων σε συγκρούσεις όπου εμπλέκεται το Ισραήλ. Σύμφωνα με διεθνείς οργανώσεις, περισσότεροι από 220 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί από το 2023. Σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις, η απάντηση  των Ισραηλινών είναι σχεδόν πανομοιότυπη. Ισχυρίζονται δηλαδή ότι οι νεκροί «συνδέονταν με τρομοκρατικές οργανώσεις», χωρίς αποδείξεις, χωρίς διαφάνεια, χωρίς λογοδοσία.

Το περιστατικό στον Λίβανο φέρνει ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της προστασίας του Τύπου σε συνθήκες πολέμου. Το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας ότι οι δημοσιογράφοι θεωρούνται άμαχοι και δεν πρέπει να στοχοποιούνται. Η αρχή αυτή δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Δεν αίρεται με γενικές κατηγορίες ούτε με ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς. Αντίθετα, σε περίπτωση αμφιβολίας, η ιδιότητα του αμάχου πρέπει να υπερισχύει.

Στην πράξη, όμως, φαίνεται ότι αυτή η αρχή παραβιάζεται συστηματικά και ειδικά από το Ισραήλ.  Όταν ένα όχημα που μεταφέρει δημοσιογράφους πλήττεται από αεροπορική επιδρομή, η επίκληση «στρατιωτικού στόχου» δεν αρκεί. Απαιτούνται αποδείξεις. Απαιτείται διαφάνεια. Και κυρίως, απαιτείται λογοδοσία. Τίποτα από αυτά δεν έχει συμβεί μέχρι στιγμής παρά την διεθνής κατακραυγή.

Το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι τέτοια περιστατικά τείνουν να ξεχνιούνται γρήγορα. Εντάσσονται στη ροή των ειδήσεων, χάνονται μέσα στον θόρυβο της καθημερινότητας και τελικά δεν οδηγούν σε ουσιαστικές συνέπειες. Αυτή η ατιμωρησία δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο. Στέλνει το μήνυμα ότι η στοχοποίηση δημοσιογράφων μπορεί να συμβαίνει χωρίς κόστος.

Η υπόθεση των τριών δημοσιογράφων δεν είναι απλώς μια τραγωδία. Είναι μια δοκιμασία για το αν οι κανόνες του πολέμου εξακολουθούν να έχουν νόημα. Αν η διεθνής κοινότητα επιτρέψει να περάσει χωρίς ουσιαστική διερεύνηση, τότε το μήνυμα θα είναι σαφές, ότι ακόμη και οι πιο βασικές αρχές μπορούν να παραβιάζονται χωρίς συνέπειες.

Διαβάστε επίσης:

Ιερουσαλήμ: Η ισραηλινή αστυνομία απαγόρευσε στον Καθολικό Πατριάρχη την είσοδο στον Πανάγιο Τάφο – Εξηγήσεις ζητά η Ιταλία

«Ελάτε, σας περιμένουμε» απαντά η Τεχεράνη στα σχέδια των ΗΠΑ για χερσαίες επιχειρήσεις – Απειλεί να χτυπήσει το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln

Δύο νέες συλλήψεις για την αποτυχημένη επίθεση εναντίον της Bank of America στο Παρίσι

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.