Η δημόσια συζήτηση για την οικονομία κυριαρχείται από τον όρο «ανάπτυξη». Ωστόσο, τα στοιχεία των τελευταίων ετών δείχνουν ότι μεγάλο μέρος αυτής της «ανάπτυξης» δεν προέρχεται από παραγωγική δραστηριότητα, επενδύσεις ή αύξηση της πραγματικής ευημερίας. Προέρχεται από μια βίαιη και διαρκή φορολογική αφαίμαξη, η οποία παρουσιάζεται ως δημοσιονομική επιτυχία.

Το πλεόνασμα που προβάλλεται ως απόδειξη οικονομικής σταθερότητας είναι στην πραγματικότητα το αποτέλεσμα μιας πολιτικής επιλογής,της συστηματικής μεταφοράς πόρων από τα νοικοκυριά προς το κράτος, μέσω της ακρίβειας και της φορολογικής επιβάρυνσης.

 Η εκτόξευση των φορολογικών εσόδων

Τα φορολογικά έσοδα αυξήθηκαν από 50–51 δισ. ευρώ το 2021 στα 71–73 δισ. ευρώ το 2025. Πρόκειται για άνοδο 45% σε τέσσερα χρόνια που είναι ένας  ρυθμός αύξησης ασυνήθιστα υψηλός για ευρωπαϊκή οικονομία.

Μεγάλο μέρος των εσόδων προέρχεται από την άνοδο των τιμών σε τρόφιμα, ενέργεια και ενοίκια, η οποία διογκώνει αυτόματα τη φορολογική βάση. Η ακρίβεια λειτουργεί ως έμμεσος φοροεισπρακτικός μηχανισμός.

ΦΠΑ και ΕΦΚ

Η κυβέρνηση διατηρεί σταθερά υψηλούς τον ΦΠΑ και τους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στα καύσιμα και την ενέργεια.

Αυτό σημαίνει ότι το κράτος εισπράττει πολύ περισσότερα ανά λίτρο ή κιλοβατώρα σε σχέση με το παρελθόν, όχι επειδή αυξήθηκε η κατανάλωση, αλλά επειδή αυξήθηκαν οι τιμές. Η αμόλυβδη το 20019 κόστιζε 1,09 ,το 2021 κόστιζε 1,55–1,65 €/λίτρο και τώρα ξεπερνά τα 2 €/λίτρο, παρότι οι διεθνείς τιμές πετρελαίου είναι χαμηλότερες από τα ιστορικά υψηλά του 2008.

Και δεν οφείλεται μόνο στο Ιράν οφείλεται στην φορολογική πολιτική..Το 60% των φόρων στα καύσιμα είναι φόροι. Ενώ τα κρατικά έσοδα αυξήθηκαν κατά 40%–45%, οι καθαροί μισθοί αυξήθηκαν μόλις κατά 15%–20%. Η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων συρρικνώθηκε, ενώ η φορολογική επιβάρυνση διογκώθηκε.

Αυτό το χάσμα είναι κοινωνικό και θεσμικό πρόβλημα. Δείχνει ότι η οικονομική πολιτική δεν λειτουργεί υπέρ της εργασίας, αλλά υπέρ της δημοσιονομικής συσσώρευσης στα ταμεία.

Το πλεόνασμα που παρουσιάζεται ως επιτυχία δεν είναι αποτέλεσμα μια υγιούς ανάπτυξης που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση.  Είναι αποτέλεσμα της υπερφορολόγησης ,της ακατάπαυστης ακρίβειας που λειτουργεί ως έμμεσος φόρος,της στασιμότητας των μισθών, και της μεταφοράς πόρων από τα νοικοκυριά προς τα ταμεία του κράτους.

Η δημοσιονομική σταθερότητα δεν μπορεί να στηρίζεται στη συρρίκνωση της ιδιωτικής ευημερίας. Η οικονομική πολιτική πρέπει να υπηρετεί πρωτίστως την κοινωνία όχι να την εξαντλεί. Η φιλελεύθερη όμως οικονομική πολιτική δεν ποτέ υπηρετεί την κοινωνία. Γιατί μία δίκαιη και ανταποδοτική φορολογική πολιτική θέλει άλλο μίγμα πολιτικής.

*Πολιτική και οικονομική αναλύτρια

Διαβάστε επίσης

Πάρτε τα ρέστα από τα «κλεμμένα

Προσοχή: Η «επιστροφή φόρου» που αδειάζει λογαριασμούς, πώς να μην πέσετε στην παγίδα

Ο πυρήνας μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής πραγματικότητας

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.